زنان قربانیان نخست قاچاق انسان در جهان

پذيرش > اخبار > زنان قربانیان نخست قاچاق انسان در جهان

زنان قربانیان نخست قاچاق انسان در جهان

قانون: ناتالیا در دهکده کوچکی در مولداوی زندگی می‌کرد، یکی از فقیرترین کشورهای اروپای شرقی. او در غیاب همسرش، علاوه بر دو دختر کوچکش، باید از برادر بیمار خود نیز مراقبت می‌کرد و برای این کار نیاز به شغل داشت. آن هم در شرایطی که کشورش به شدت درگیر بحران اقتصادی بود. چندی بود که کاترینا، دختر همسایه درباره یک فرصت شغلی در اوکراین سخن می‌گفت. کاترینا گفته بود که می‌تواند ناتالیا را به عنوان یک پیش‌خدمت به صاحب رستورانی در شهر "اودسا"ی اوکراین معرفی کند. هزینه سفر را نیز البته صاحب رستوران می‌پرداخت! چند هفته بعد ناتالیا با هدف کسب درآمد برای نگهداری از دختران و برادرش راهی اودسا شد. اما به محض رسیدن متوجه شد که هیچ رستوران و شغلی در کار نیست. کاترینا، دختر همسایه و دوست ناتالیا، کمک کرده بود تا او به عنوان برده جنسی به قاچاقچیان انسان فروخته شود.

به گزارش قانون به نقل از واشنگتن‌پست، آمار و ارقام و درآمدهای حاصل از قاچاق انسان در سال 2011 میلادی نجومی و البته تکان‌دهنده است. نماینده سازمان ملل در امور قاچاق انسان اخیرا گزارش خود را منتشر و اعلام کرده است که گردانندگان قاچاق انسان سالانه 32 میلیارد دلار (!) از این راه درآمد کسب می‌کنند.

در گزارش اخیر سازمان ملل متحد آمده است که دو میلیون و 400 هزار تن در سراسر جهان از جمله ایالت متحده آمریکا قربانی قاچاق انسان شده‌اند که دوسوم این قربانیان را زنان تشکیل می‌دهند.

در این گزارش همچنین آمده که هشت درصد از این قربانیان با هدف بهره‌کشی جنسی و 17 درصد نیز برای کار اجباری قاچاق شده‌اند.

دو تن از هر سه قربانی زن بوده و تنها یکی از هر صد نفر موفق شده تا از چنگ سوداگران انسان بگریزد.

"میرا سوروینو"، بازیگر سینما و سفیر حسن نیت سازمان ملل متحد، با اشاره به عدم وجود قوانین موثر و بازدارنده در مبارزه با قاچاق انسان تاکید می‌کند که ماموران پلیس نیز در این زمینه آموزش کافی ندارند.

در گزارش سازمان ملل متحد آمده است که متاسفانه، تعداد پرونده‌های قضایی تشکیل شده درباره قاچاق انسان بسیار بیشتر از تعداد دستگیری‌ها و بازجویی‌ها است. با این حال در مقایسه با پرونده‌های کار اجباری، موارد موفقیت‌آمیز تعقیب قضایی پرونده‌های قاچاق جنسی بسیار بیشتر است چرا که مقابله با کار اجباری، هم از لحاظ سیاسی و هم از لحاظ اجتماعی، می‌تواند بسیار دشوارتر باشد.

گفته شده، بسیاری از قربانیان قاچاق انسان، برای ماه‌ها و سال‌ها از سواستفاده‌های جسمی و روانی، خارج شدن از محیط‌های آشنا، و تعامل منفی با نیروهای اجرای قانون و مقام‌های دولتی رنج می‌برند. همچنین قاچاقچیان اغلب قربانیان خود را با سواستفاده از ترس آن‌ها از اخراج از کشور توسط پلیس یا مقام‌های اداره مهاجرت، وادار به ادامه خدمت می‌کنند. به همین علت، پس از شناسایی توسط نیروهای اجرای قانون، نخستین فکر یک قربانی اغلب نجات یافتن نیست، بلکه ترس نهانی از دستگیر شدن، اخراج از کشور، و انتقامجویی احتمالی قاچاقچی است. ممکن است اسیرکنندگان این قربانی‌ها داستان‌هایی ساختگی را نیز برای آن‌ها تعریف کرده باشند. از همین رو اظهارات اولیه آنها اغلب یا ناکامل است و یا به دروغ قاچاقچی انسان را تبرئه می‌کند.

به همین دلیل است که کسانی چون ناتالیا چند ماه پس از سوء‌استفاده‌های جسمی و خشونت‌های فیزیکی مداوم، به‌لحاظ روانی و احساسی کاملا ویران شده و دیگر رویای بازگشت به خانه را ندارد.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

پروین ذبیحی برنده جایزه حقوق بشری سازمان غيردولتى اتريشى سودويند شد

پخش کارت پستال و بروشور در روز جهانی زن در تهران

تمدید زمان برای امضای بیانیه‌ی جمعی از فعالان زن به مناسبت هشت مارس

مجوزی که در نطفه خفه شد

بیش از 2000 امضا در اعتراض به تبعیض های آموزشی به مجلس تحویل داده شد

ديگر بخش ها :