بیانیه کمپین 50% زنان افغانستان و 21نهاد مدافع حقوق زنان، حقوق بشر، جامعه مدنی و رسانه ای به مناسبت صد و یکمین روزجهانی زن

پذيرش > اخبار > بیانیه کمپین 50% زنان افغانستان و 21نهاد مدافع حقوق زنان، حقوق بشر، جامعه مدنی و رسانه (...)

18 اسفند 1390 - - نسخه قابل چاپ

نگاه زن: ما امروز نگران آن هستیم که تاریک اندیشی، بی سوادی و عدم آگاهی یکبار دیگر جامعه افغانستان – زنان، مردان و فرزندان مان- را به ورطه نابودی بکشاند

خانم ها ، آقایان، منتخبین مردم افغانستان!

امروز می خواهیم با شما از تعهدات و عهد و پیمان هایمان صحبتکنیم. یازده سال پیش زمانی که جامعه افغانستان، از ویرانه های برجای مانده ازحاکمیت طالبان سر بلند کرد، ما، شما و جامعه بین المللی با هم پیمان بستیم که قدمدر راه آزادی و برابری انسان بگذاریم. کمر همت بستیم و با بهره مندی حداکثری ازکمترین امکانات موجود در تمامی عرصه‏ها مساعی خود را بکار بستیم و در راه آرمانهای انسانی و اعتلای جامعه کوشیدیم. دوباره مکتبهایمان را گشودیم و در کانکور ودانشگاهها خوش درخشیدیم. در ادارات و سازمانهای دولتی و غیر دولتی همراه وهمیارتان بودیم. علیرغم تمامی خطرات، در رسانه های صوتی، تصویری و چاپی حضوری فعالو اثرگذار داشتیم. قدم در راه دشوار انتخاب کردن و انتخاب شدن گذاشتیم و تمامیسختیها و خطرات را به جان خریدیم؛ چرا که باور داشتیم قدم در راه ارزشمند برابری وآزادی می گذاریم . ما زنان بازیگران عرصه های مختلف جامعه بودیم و تمام جهد خود رابه کار گرفتیم تا مُلک خویش را بر ویرانه های به جای مانده از گذشته دوباره بنا کنیم.در سال‏های اخیر زنان با سعی و تلاش خود از برخی حقوق مدنی و سیاسی بهره مندگردیدند گرچه در این راه کاستی‏ها و کمبودها هم وجود داشته و دارد با این همه ، درتصمیم گیری های کلان و ملی هنوز هم جای آنان خالی است.

دموکراسی و آزادی در هر کشوری با سنجیدن شرایط زنان آن کشور تعیین می شود.

امروز بعد از یازده سال که دست آوردهای خود را مرور می‏کنیمبسیار خرسندیم که به صلای جامعه پاسخ مثبت دادیم و فرزندان خلفی برای آن بوده‏ایم.ما به عهد خود وفادار بوده‏ایم. اما دریغ که امروز از سوی شما، نواهای دیگریمی‏شنویم و مسائل دیگری مطرح می شوند. امروز با زنان نه به عنوان بازیگرانی کهنقشی در اداره جامعه خود دارند بلکه به عنوان افراد صغیری برخورد می شود که به نامهای مختلف علیه آنان موضع گرفته می شود وحقوق انسانی آنان زیرپا می گردد. فرع دانستن آنها، بریدن گوش و بینی ، سنگسار، زندانیکردن و قطع عضو، ازدواج های زیر سن و اجباری، بستن مکاتب برروی دختران و... در عینحال سهیم نساختن زنان در مسأله صلح همه با هم مرتبط است. امروز نه تنها جامعه جهانی بلکه دولت افعانستان نیز به بهانهرسیدن به صلح تمامی تلاشهای خود را به کار می بندند تا با برگرداندن جامعه بهشرایط یازده سال پیش و معامله کردن پاره تن خود یعنیحق و حقوق انسانی و مدنی زنان، رضایت مخالفان دولت را بدستآورد و در این میان تنها چیزی که اهمیت ندارد عهد و پیمانشان با با ما و با خود است و فراموش کرده اند که رهایی زن افغانستان اصلی ترین دلیل حضورآنان در افغانستان بوده و هست.

خانمها، آقایان و منتخبین مردم افغانستان!

امروز که جامعه جهانی در افغانستان حضور دارد بر ماست که تنهابه تجارب آنان در زمینه های نظامی و بازسازی فیزیکی بسنده نکنیم و از سایر تجاربآنان در راستای آزادی، برابری و دموکراسی نیز بهره‏مند گردیم. جهانیان تجاربارزشمندی در این زمینه دارند. شما شاهد حضور و نقش پررنگ زنان در انقلابهایی که درکشورهای مسلمان منطقه خاورمیانه به وقوع می پیوندد، هستید. چگونه می شود در یکجامعه اسلامی به چنین جایگاهی دست یافت؟ آیا پاسخ غیر از ارائه قرائت های نوین ازدین در جهت اعتلای دین و اعتلای زن و مرد جامعه جدا از آداب و رسوم و سنت های خردمحلی است؟ چگونه می توانیم حتا اگر نخواهیم به کل جهان پهناور و تنها بهکشور های مسلمان نگاه کنیم چشم بر دستاوردهای زنان در ترکیه، مصر،هند، بنگلادش، و حتا در کشورهایی مانند پاکستان وایران و قطر ... ببندیم وراه رفته را دوباره تجربه کنیم؟ چگونه می توانیم از دموکراسی و آزادی صحبت کنیموقتی که چشم بر نیمی از جمعیت خود می بندیم و به راحتی بر سر حقوق آنان معامله میکنیم؟ با آن که مخالفین مشارکت زنان در حوزه‏های مختلف زندگی با استناد به مسایلفرهنگی – عقیدتی مانع حضور زنان می شوند، اما هیچ کدام از این‏ها دلیلی برای بهحاشیه کشانیدن زنان و معامله بر سر حقوق آنان نمی شود.

افغانستان جزیی از جامعه جهانی است. بسیاری از اسناد وکنوانسیون های بین المللی از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و رفع تمام اشکال تبعیضعلیه زنان (سیدا) را امضا کرده است. امروز پس از یک دهه هم نشینی مستمر با جامعهجهانی و گله‏گذاری‏ها و ندامت‏های فراوان برای فراموشی افغانستان در دهه‏هایپیشین، باید از تجارب آنان در چگونگی حل معظلات و مشکلات این جامعه در همه حوزه‏هاو به خصوص در زمینه زنان بیاموزیم. دولت افغانستان مکلف است با تعهدات انسانی وتعهدات خود در پیشگاه جامعه ی بشری به خصوص مردم افغانستان مسئوولانه برخورد کند ونگذارد که یک بار دیگر نیم پیکر جامعه به محراق فراموشی سپرده شود. همه مسئولین ومنتخبین مردم باید به قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان به عنوان بالاترین سندقانونی این کشور و مجموعه دستاوردهای یازده سال گذشته دولت افغانستان و جامعه مدنیپایبند باشند.

ما امروز نگران آن هستیم که تاریک اندیشی، بی سوادی و عدمآگاهی یک بار دیگر جامعه افغانستان - زنان، مردان و فرزندانمان - را بهورطه نابودی بکشاند و پس از آن ناگزیر شویم یک بار دیگر تجربیات تلخ گذشته را ازسر بگذرانیم.

امضا کنندگان

کمپین 50% زنان افغانستان، بنیاد آرمان شهر، کمیته مشارکت سیاسی زنان،اتحادیه سراسری زنان افغانستان، گروه هماهنگی عدالت انتقالی، موسسه مجتمع جامعهمدنی افغانستان، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، سازمان حقوق بشر و دموکراسیافغانستان، رادیو مژده، مرکز تعاون افغانستان "متا"، موسسه همکاری برایصلح و ترقی، انتشارات فدایی هروی، بنیاد فرهنگ و جامعه مدنی، موسسه تمرکز به حقوقبشر،زنان جوان برای تغییر، روزنامه 8 صبح، انجمن اجتماعی دادخواهان افغان، روانآنلاین، نهاد همبستگی برای عدالت، رادیو مردم، شبکه نگاه زن، موسسه ارتباط

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

پروین ذبیحی برنده جایزه حقوق بشری سازمان غيردولتى اتريشى سودويند شد

پخش کارت پستال و بروشور در روز جهانی زن در تهران

تمدید زمان برای امضای بیانیه‌ی جمعی از فعالان زن به مناسبت هشت مارس

مجوزی که در نطفه خفه شد

بیش از 2000 امضا در اعتراض به تبعیض های آموزشی به مجلس تحویل داده شد

ديگر بخش ها :