پذيرش > اخبار > محمد شريف، وکيل زينب جلاليان: حکم اعدام به حبس ابد تبديل شد
محمد شريف، وکيل زينب جلاليان: حکم اعدام به حبس ابد تبديل شد
28 آذر 1390 - - نسخه قابل چاپ
کمپين بين المللی حقوق بشر: محمد شريف، وکيل زينب جلاليان، زندانی عقيدتی کرد که تا دو هفته پيش محکوم به اعدام بود به کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران گفت که اين حکم از سوی ديوان عالی کشور نقض و با يک درجه تخفيف به حبس ابد تبديل شده است. اتهام اين زندانی ارتباط با گروه پژاک کردستان است. وی ابتدا به انجام عمليات مسلحانه نيز متهم شده بود که هيچگاه آن را نپذيرفت و حکم اعدام در ديوان عالی کشور نقض شد.
محمد شريف در خصوص اينکه چگونه از تغيير حکم موکلش مطلع شده است به کمپين گفت:« چندی پيش يکبار شفاهی به او گفته شد که حکم اعدامش نقض شده است با اين حال دو هفته پيش زينب طی تماس تلفنی که با من داشت، گفت از سوی دايره مددکاری زندان ديزل آباد کرمانشاه احضار شده است و آنها تبديل حکم اعدام به حبس ابد را به او ابلاغ کرده اند. از آنجا که اين کار بايد از سوی دايره اجرای احکام صورت می گرفت و نه از سوی مددکاری زندان، برايم سوال شد و همکارم را به کرمانشاه برای پيگيری فرستادم که ايشان پرونده را خواندند و خوشبختانه متوجه شديم با عفو رهبری اعدام تبديل به حبس ابد شده است.»
زينب جلاليان، ۲۹ ساله، در سال ۸۶ بازداشت شد و در آذر ماه ۸۸ به اتهام محاربه از طريق عضويت در گروه پژاک کردستان به اعدام محکوم شد که اين حکم در دادگاه تجديد نظر نيز به تاييد رسيد. اين زندانی در اسفند ۸۸ به دلايل نامعلوم از زندان کرمانشاه به بند ۲۰۹ زندان اوين منتقل شد و اخباری مبنی بر احتمال اجرای حکم او در اوين منتشر شد. همچنين برخی منابع از فشار جسمی و روحی بر وی برای انجام اعترافات اجباری تلويزيونی خبر دادند.
محمد شريف در خصوص صحت اخباری مبنی بر شکنجه موکلش برای انجام مصاحبه های تلويزيونی از سوی ماموران اطلاعات گفت:« من اجازه می خواهم که به اين پرسش پاسخ ندهم. ملاقات های من با موکلم با حضور مامور بوده و ايشان هم از آزادی کامل در صحبت برخوردار نبوده است. بهرحال ايشان چيزی در اين مورد به من نگفتند.»
او پس از ۵ ماه حضور در بند ۲۰۹ مجددا به زندان ديزل آباد کرمانشاه فرستاده شد و اکنون در اين زندان به سر می برد. محمد شريف وکيل فعلی اين زندانی کرد پس از تاييد حکم اعدام او در دادگاه تجديد نظر وکالت پرونده را به عهده گرفت و پس از آن تقاضای عفو از سوی ديوان عالی کشور انجام شد. محمد شريف در خصوص اتهامات موکلش به کمپين گفت:« اتهام او ارتباط با گروه پژاک کردستان و عمليات مسلحانه بود. که البته به اثبات رسيد که ايشان در هيچکدام از تحرکات مسلحانه شرکت نکرده است و به همين دليل هم حکمش از سوی ديوان عالی کشور نقض شد. زينب خودش نيز ارتباط با پژاک را تاييد کرده بود اما شرکت در عمليات مسلحانه را تاييد نکرد.»
وکيل زينب جلاليان درخصوص علت انتقال موکلش در اسفند سال ۸۸ از زندان کرمانشاه به اوين گفت:« در تاريخی زينب را از زندان کرمانشاه به اوين آوردند که به هرحال اين انتقال برايمان سوال برانگيز و نگران کننده بود و بعد از مدتی با جلسه ای که به همراه برادرش با دادستان تهران داشتم، علت انتقال او را به تهران پرسيدم که او هم اطلاع کاملی نداشت ولی قرار شد که او را به زندان کرمانشاه برگردانند و اين اتفاق هم افتاد.»
محمد شريف با بيان اينکه اکنون موکلش در زندانی دور از محل سکونتش است، گفت:« هفته ديگر به کرمانشاه می روم و اميدوارم که بتوانم زينب را ببينم و آنوقت اگر خودش موافق باشد درخواست می کنم که به زندانی نزديک تر به محل زندگی و خانواده اش منتقل شود، مثلا به زندان اروميه. چون خانواده اش الان دور از زندان کرمانشاه هستند.»
اين زندانی کرد در آبان ماه سال ۸۸ نامه ای خطاب به سازمان های مدافع حقوق بشر نوشت که در بخشی از آن آمده بود: «من دختر ۲۷ ساله کردی هستم که از طرف ديوان عالی دادگاه انقلاب اسلامی به اعدام محکوم شدهام هم اکنون نيز بهدليل شکنجه های شديد مريض شدهام هيچ وکيلی برايم تعيين نکردهام و در عرض کمتر از چند دقيقه به اعدام محکوم شدهام ، حتی به من اجازه داده نشده است، که از خود م دفاع کنم ،به من گفتند چون دشمن خدا هستی ،حق دفاع از خودت را نداری.» (منبع)
سابقه ماجرا از زبان يک منبع نزديک به خانواده
زينب جلاليان فرزند علی و گوزل متولد ۱۳۶۱ روستای ديم قشلاق از توابع ماکو است و به گفته نزديکان وی در سال ۱۳۸۰ به حزب کارگران کردستان پيوست.
يکی از فعالان حقوق بشر کردستان که از نزديک با خانم جلاليان و پرونده وی آشنايی دارد به کمپين بين المللی حقوق بشر درخصوص وی و شرح ماجراهايی که به دستگيری و زندانی شدن وی انجاميد گفت: « زينب جلاليان در مورخه ۲۰ اسفندماه سال ۱۳۸۶ در ايست بازرسی قازانچی در جاده کرمانشاه – سنندج توسط نيروهای امنيتی بازداشت شد. نيروهای امنيتی بعد از اطلاع از وجود وی در داخل مينی بوسی که از شهر کامياران به سمت کرمانشاه در حرکت بود در ۱۵ کيلومتری شهر کرمانشاه و در پليس راه قازانچی با محاطره اين ماشين با يورش مسلحانه به داخل اين ماشين وی را به طور وحشيانه بازداشت و به يک خودرو پژو ۴۰۵ انتقال داده و از همانجا نيز فوری به بازداشتگاه ستاد خبری اداره اطلاعات شهر کرمانشاه مشهور به ميدان نفت انتقال داده شد.»
بنابه ادعای منبع ياد شده که به خانواده خانم جلاليان نزديک است، وی به مدت بيش از يک ماه در اين بازداشتگاه مورد انواع شکنجههای روحی قرار گرفته است: « در يکی از اين روزها يکی از بازجويان که فرد ميانسال و از کارمندان محلی و سابقه وزارت اطلاعات میباشد در زمان بازجويی اقدام به ضرب و شتم و کوبيدن سر او به ديوار میکند. سر اين زندانی سياسی به دليل شدت ضربه شکاف برداشته و خونريزی شديد میکند، در اين لحظه زينب که روزها توسط اين بازجو مورد انواع شکنجهها واقع شده به وی حمله کرده و با ضربهايی اين بازجو را نقش بر زمين میکند. در اين لحظه چندين تن از کارمندان بازداشتگاه به داخل اتاق بازجويی هجوم برده و ضمن فحاشی و توهين به زينب او را به داخل سلول انتقال می دهند. در حالی که سر اين زندانی سياسی مورد ضربه واقع شده غير از يک پانسمان ساده، اقدام ديگيری انجام نمیدهند. وزارت اطلاعات در جهت ارائه يک پرستيژ قانونی اقدام به شکايت از زينب جلاليان در دادگاه عمومی شهر کرمانشاه به اتهام ايراد ضرب و جرع مامور دولت میکند. بعد از برگزاری چندين جلسه دادگاه نهايتا بازجوی اطلاعاتی اعلام میکند از حق خويش گذشت کرده است و اين پرونده در دادگاه عمومی بسته میشود.»
وی مدعی شد: «اين زندانی سياسی بعدا به زندان کانون اصلاح و تربيت کرمانشاه واقع در جاده سنندج منتقل میشود و هر مدتی يک بار توسط نيروهای وزارت اطلاعات جهت بازجويیهای بيشتر به بازداشتگاه وزارت اطلاعات منتقل میشود. چندين تن از زندانيان سياسی که همزمان در اين بازداشتگاه بودهاند در گفتگو با يکی از منابع محلی حقوق بشری از فريادهای دختری که مورد شکنجه قرار میگرفت، صحبت کردهاند. اين زندانيان بعدا اسم زينب جلاليان را در هواخوری بازداشتگاه وزارت میبينند و متوجه هويت اين زندانی میشوند.»
فعال حقوق بشر کردستان که نزديک به خانواده خانم جلاليان است ادامه داد: « پرونده اين زندانی سياسی در شعبه ۱۰ بازپرسی تکميل و برای صدور کيفرخواست به شعبه يک دادگاه انقلاب کرمانشاه به رياست قاضی باهنر ارجاع داده شد. قاضی باهنر اين زندانی سياسی کُرد را به اتهام محاربه از طريق عضويت در پژاک به اعدام محکوم کرد. اين قاضی دادگاه انقلاب در جلسه دادگاه از زينب میخواهد که با نيروهای امنيتی همکاری بکند تا وی هم حکم وی را تخفيف بدهد وگرنه اشد مجازات را برای وی صادر خواهد کرد. بعد از امتناع اين زندانی سياسی قاضی برای وی حکم اعدام صادر کرد. بنابه گفته منابع موثق، وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی به دليل چندين درگيری نيروهای پژاک و سپاه پاسداران در استان کرمانشاه و کشته شدن تعدادی از نيروهای نظامی ايران برای وی درخواست حکم اعدام کرده بوده است.»
وی ضمن تاييد ادعاهای مربوط به فشارهای روحی و جسمی برای اخذ اعترافات اجباری به کمپين گفت: « اواسط زمستان سال ۸۸ در حالی که حکم وی نيز از سوی ديوان عالی کشور تائيد شده بود به بند ۲۰۹ زندان اوين منتقل شد و در آنجا نيز به مدت نزديک به ۱۰ ماه در سلولهای انفرادی مورد بازجويی مجدد قرار گرفت. بازجوهای وزارت اطلاعات اين زندانی سياسی برای برای گرفتن اعترافات تلوزيونی تحت فشار قرار دادند که در همين چارچوب با هماهنگی وزارت اطلاعات دو بار پدر اين زندانی سياسی همراه چندين عضو ديگر اين خانواده از شهر ماکو به تهران احضار شده و در يکی از هتلهای تهران با حضور يکی از مسئولين امنيتی با وی ملاقات کردند.»
به گفته منبع ياد شده وزارت اطلاعات خانواده اين زندانی سياسی را تحت فشار قرار داده تا آنها زينب را راضی به انجام مصاحبه تلويزيونی کنند:« در يکی از اين ملاقاتها که بعد از اعدام شيرين علم هويی ، فرهاد وکيلی، فرزاد کمانگر ، علی حيدريان و مهدی اسلاميان انجام شده است، اين مسئول امنيتی ادعا میکند در صورت عدم همکاری وی با وزارت اطلاعات همچون ۵ زندانی سياسی ديگر حکم وی به اجر گذاشته میشود. اما زينب جلاليان حاظر به همکاری با وزارت اطلاعات نمیشود و به انجام چنين ملاقاتهايی در هتل اعتراض میکند.»
زينب جلاليان بعدا در پاييز سال ۸۹ به بند نسوان زندان کرمانشاه معروف به زندان ديزل آباد کرمانشاه منتقل شد:« در اين زندان نيز علی الرغم نياز فوری به انتقال به بيمارستان داخل شهر به دليل ضعف بينايی شديد اما بعد از چندين ماه با اصرار خانواده وی يکی از پزشکان تخصصی بعد از دريافت مقدار زيادی پول و با هماهنگی وزارت اطلاعات اين زندانی سياسی را در زندان معاينه کرده و برای وی دارو تجويز کرد.
اين منبع نزديک به خانواده زينب جلاليان به کمپين گفت که در تاريخ ۲۹ آبان ماه ۱۳۹۰ بخش مددکاری نسوان زندان کرمانشاه وی را احضار و به صورت شفاهی نقض حکم اعدام از سوی ديوان عالی کشور و کاهش آن به حبس ابد را به وی اعلام کرده است.
ارسال به
بالاترین
،
توییتر
،
فریندفید
،
فیسبوک
در همين بخش :
پروین ذبیحی برنده جایزه حقوق بشری سازمان غيردولتى اتريشى سودويند شد
پخش کارت پستال و بروشور در روز جهانی زن در تهران
تمدید زمان برای امضای بیانیهی جمعی از فعالان زن به مناسبت هشت مارس
مجوزی که در نطفه خفه شد
بیش از 2000 امضا در اعتراض به تبعیض های آموزشی به مجلس تحویل داده شد
ديگر بخش ها :
طرح یک میلیون امضا
|
مقالات
|
سایت نوشته ها
|
اخبار
|
گزارش كمپين
|
گفت و گو
|
علیه سکوت
|
كوچه به كوچه
|
نامه های شما
|
گزارش ویژه
|
گفتگو با اعضا
|
ویژه سالگرد کمپین
|
تصویر برابری
|
دل آرام علی
|
تریبون
|
مقالات
|
تاریخ شفاهی
|
خارج از چارچوب
|
کتابخانه
|
درباره کمپین
|
کمپین در شهرها
|
کمپین در بند
|
صدای تغییر
|
ویژه 22 خرداد
|
لایحه حمایت از خانواده
|
گالری
|
عشا مومنی
|
امیر یعقوبعلی
|
خدیجه مقدم
|
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی
|
پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز
|
زینب پیغمبرزاده
|
سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی
|
احترام شادفر
|
نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی
|
وبلاگ مهمان
|
پرونده خرم آباد
|
دستگیری ها
|
مریم مالک
|
پرستو اللهیاری
|
مهرنوش اعتمادی
|
سمیه رشیدی
|
Other Languages
|
همراهان
|
«فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت»
| English
|