پذيرش > اخبار > سفری طولانی و پر تلاطم برای خلبان زن افغان
سفری طولانی و پر تلاطم برای خلبان زن افغان
25 شهریور 1390 - - نسخه قابل چاپ
تغییر برای برابری: کاپیتان لطیفه نبی زاده, تنها زن خلبان در تاریخ هوانوردی افغانستان, به خطرناک ترین نقاط کشورش سفر می کند؛ البته با حضور یک همراه فدایی که در اتاق پرواز کنارش می نشیند: دختر پنج ساله اش مالالای.
آنها دست در دست هم در آشیانه فرودگاه نظامی کابل راه می روند. در کنار هم در بیش از 300 ماموریت در سالهای اخیر شرکت کرده اند. نبی زاده به خطرات حضور دخترش در این ماموریتها آگاه است اما می گوید که انتخاب دیگری ندارد. نیروی هوایی هیچ خدماتی برای نگهداری از کودکان ارائه نمی کند:
"باور کنید از زمان شروع پرواز تا لحظه فرود نگران دخترم هستم. سفر به مناطق خطرناک تخصص من است. بنابراین منتظر هر حادثه ای هستم, اما چرا باید برای دخترم اتفاقی بیافتد؟ این واقعا نگرانم می کند".
مشاوران پرواز ارتش آمریکا از او خواسته اند تا مالالای را در ماموریتها همراه خود نیاورد, یا حداقل او را خارج از کاکپیت نگه دارد. اما دختر کوچک نمی پذیرد.
" به محض اینکه او را از کاکپیت بیرون می کنند, ناراحت می شود, لباس مرا می گیرد و گریه می کند".
کاپیتان معتقد است سال آینده که دخترش شش ساله می شود و باید مدرسه را شروع کند همه چیز تغییر می کند.
سفری طولانی
این تنها یکی از مشکلاتی است که نبی زاده در سفر طولانی اش برای تبدیل شدن به یک خلبان نظامی با آن روبرو شده است. این سفر در اواخر دهه هشتاد میلادی آغاز شد, زمانی که او و خواهرش لایلوما اولین زنانی بودند که از آکادمی نیروی هوایی افغانستان فارغ التحصیل شدند. لایلوما بعدا در هنگام زایمان فرزندش از دنیا رفت.
در زمان تسلط طالبان بر کشور در 1996, لطیفه به پاکستان رفت و پس از سقوط طالبان به نیروی هوایی ارتش در حال بازسازی افغانستان بازگشت.
امروز ماموریتهای نبی زاده بیشتر تامین منابع برای گردانهای مختلف ارتش در نقاط دورافتاده و پرواز به مناطق آسیب دیده برای کمک رسانی است.
زن بودن در ارتش افغانستان امری ساده نیست, اما لطیفه می گوید در این سالها بسیار آبدیده شده است و دیگر مورد آزار قرار نمی گیرد. او از ضرب المثل افغانی استفاده می کند: "فولاد با چکش خوردن سخت تر می شود".
نیروی هوایی افغانستان هنوز از هلیکوپترهای روسی استفاده می کند, میراث به جا مانده از اشغال افغانستان توسط شوروی در دهه هشتاد میلادی. شوروی ها به آموزش نیروی هوایی این کشور کمک بسیاری کردند اما در دهه نود تنها چند هواپیما و هلیکوپتر زهوار در رفته در ارتش به جا مانده بود, آنهم وقتی که کشور در یک جنگ داخلی قفل شده بود.
بازسازی نیروی هوایی ارتش افغانستان به گفته فرمانده هان آمریکایی و ناتو بسیار سخت است و نسبت به ارتش ملی و نیروی پلیس این کشور روند کندتری دارد.
امروز در حدود 120 خلبان افغان در خارج از افغانستان آموزش می بینند. چهار زن در میان آنها هستند که در آمریکا مشغول آموزشند. آنها امیدوارند راه نبی زاده را در پی گیرند.
منبع:NPR
ارسال به
بالاترین
،
توییتر
،
فریندفید
،
فیسبوک
در همين بخش :
پروین ذبیحی برنده جایزه حقوق بشری سازمان غيردولتى اتريشى سودويند شد
پخش کارت پستال و بروشور در روز جهانی زن در تهران
تمدید زمان برای امضای بیانیهی جمعی از فعالان زن به مناسبت هشت مارس
مجوزی که در نطفه خفه شد
بیش از 2000 امضا در اعتراض به تبعیض های آموزشی به مجلس تحویل داده شد
ديگر بخش ها :
طرح یک میلیون امضا
|
مقالات
|
سایت نوشته ها
|
اخبار
|
گزارش كمپين
|
گفت و گو
|
علیه سکوت
|
كوچه به كوچه
|
نامه های شما
|
گزارش ویژه
|
گفتگو با اعضا
|
ویژه سالگرد کمپین
|
تصویر برابری
|
دل آرام علی
|
تریبون
|
مقالات
|
تاریخ شفاهی
|
خارج از چارچوب
|
کتابخانه
|
درباره کمپین
|
کمپین در شهرها
|
کمپین در بند
|
صدای تغییر
|
ویژه 22 خرداد
|
لایحه حمایت از خانواده
|
گالری
|
عشا مومنی
|
امیر یعقوبعلی
|
خدیجه مقدم
|
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی
|
پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز
|
زینب پیغمبرزاده
|
سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی
|
احترام شادفر
|
نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی
|
وبلاگ مهمان
|
پرونده خرم آباد
|
دستگیری ها
|
مریم مالک
|
پرستو اللهیاری
|
مهرنوش اعتمادی
|
سمیه رشیدی
|
Other Languages
|
همراهان
|
«فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت»
| English
|