گفنگو با کاوه مظفری فعال جنبش زنان/پریسا کاکایی

پذيرش > سایت نوشته ها > گفنگو با کاوه مظفری فعال جنبش زنان/پریسا کاکایی

گفنگو با کاوه مظفری فعال جنبش زنان/پریسا کاکایی

نقش مردان در جنبش زنان چیست؟ آیا اصولا خط کشی هایی این گونه در فعالیت های برابری خواهانه، هدف را تحت الشعاع قرار نمی دهند و راه به بی راهه نمی رود؟ پرسش هایی از این دست، همواره از دغدغه های فعالان زن و مرد جنبش زنان و حتی فراتر از آن ناظران اجتماعی و حکومتی بوده است. این در حالی ست که اخیرا نیز یکی از مردان جوان کمپین یک میلیون امضا، امیر یعقوبعلی به جرم نانوشته ی جمع آوری امضا و گفت و گو با مردم بازداشت شده است. به همین منظور، با کاوه مظفری، مرد جوان جنبش زنان به گفت و گو نشستیم.

• کاوه ی عزیز، در مورد چگونگی و چرایی گرایشت به جنبش زنان بگو.
شاید نزدیکی و گرایشم به فعالیت در قالب جنبش زنان در دو مرحله اتفاق افتاد. در ابتدا، کاملاً از جایگاهی سیاسی آغاز شد. با این تصور که همکاری با جنبش زنان و توجه به مطالبات زنان، می تواند در راستای اهداف عام و کلی برای تغییری سیاسی مفید باشد. در واقع، اگر صادق باشم، در آغاز رویکرد اصلی من مسئله جنسیتی نبود، بلکه مسئله ای سیاسی بود. اما به تدریج، تصوراتم تغییر کرد. به جای اینکه مسئله زنان به خوراکی برای کنش سیاسی بدل شود؛ در طول زمان، فعالیت های دیگری که انجام می دادم، معطوف به مسائل و اهدافِ «خاص» جنبش زنان شد. به این صورت که دیگر هدفِ فعالیت من، محدود به افقی سیاسی نیست، بلکه تغییری بلند مدت و عمیق در جامعه را چشم انداز کارهای خود قرار داده ام. در واقع، در حال حاضر مسئله برابری جنسیتی به دغدغه ی اصلی فعالیت اجتماعی من بدل شده است. شاید علتِ عمده این تغییر گرایش، حضور فعالانه ی من در فضای کنشگران جنبش زنان بود که توانستم بسیاری از خصوصیات مردسالارانه موجود در رفتار خودم را بشناسم و برای تغییر این رفتارها تلاش کنم.

• تا چه حد به عنوان یک مرد در بین فعالان زن پذیرفته شدی؟
نوعی همراهی و ارتباط دوگانه برقرار است. از یک سو به این دلیل که تعداد مردانی که با جنبش زنان همکاری می کنند، محدود است؛ در بسیاری از موارد شاید حتی بیش از میزان فعالیتی که انجام می دهم مورد پذیرش دیگر فعالان زن قرار گیرم. اما، از طرف دیگر، به دلیل اینکه که حس اعتماد برای همکاری مستقیم زنان و مردان وجود ندارد، در بعضی موارد همکاری بسیار با سردی همراه بوده است. به عقیده ی من، شاید، علت این مسئله باز گردد به سوابق پیشین در مورد حضور مردان، که یا استقلال تصمیم گیری زنان را مختل کرده، یا اینکه از اعتماد به نفس آنها کاسته است. به هر حال این مسئله و نوع برخورد فعالان زن کاملاً طبیعی و صحیح است. البته، لازم به ذکر است که این مسئله تقریباً یه یمن کمپین یک میلیون امضاء برطرف شده و رابطه موجود کاملاً بر اساس همکاری و اعتماد متقابل است.

• واکنش بقیه ی مردان به فعالیت های تو چه بوده است؟
برخی کاملاً با تمسخر برخورد می کنند. عده ای دیگر متوجه نمی شوند و بی توجه هستند. بعضی ها تصور می کنند که هدفِ اصلی، استفاده سیاسی و یا حتی شخصی است. البته تقریباً در این اواخر برای بسیاری اینگونه جا افتاده که این فعالیت با هدف «کمک» به زنان است؛ اگرچه، این نگاهِ آخری از دیگر نگاه ها بهتر است، اما متاسفانه همچنان از بالا و از موضعی مردانه است. البته، تعداد معدودی هم هستند که مسئله را کاملاً می فهمند و مشکل را به خود مربوط می دانند.

• خودت را فمینیست می دانی؟
بله [با قاطعیت]!

• اصولا مرد فمینیست را چطور تعریف می کنی؟
تقریباً یکی دو سالی است که با این مفهوم درگیر هستم. در ابتدا، تصور می کردم که مردان صرفاً می توانند «هوادار» فمینیست ها باشند و به آنها کمک کنند. اما در حال حاضر، معتقدم مرد فمینیست کسی است که مسئله نابرابری جنسیتی، مسئله زندگی اش باشد؛ یعنی، علاوه بر اینکه به موضوعات جنسیتی در زندگی روزمره حساس بوده و «نگرش» خود را درباره بسیاری از کلیشه های جنسیتی تغییر می دهد، بلکه تلاش می کند که در سطح «رفتار» نیز، چه فردی و چه جمعی، برابرخواه جنسیتی باشد.

• برای یک مرد فمینیست چه تجربه هایی مسئله ساز است؟
شاید در نخستین سطح، احساس عذاب وجدان و مرور برخی رفتارها که کاملاً بر اساس الگوی مردسالارانه انجام شده است، اولین نوع از تجربه های مسئله ساز باشد. مثلاً رفتارهایی که در خانه با مادر یا خواهر انجام می دهد، یا رفتارهایی که با دیگر دختران دارد. در سطح دیگر، درگیر شدن با برخی روحیات و رفتارهایی است که بر اساس تربیت و فرایند اجتماعی شدن مردانه است. مثلاً اینکه مرد نباید گریه کند، مرد باید غیرتی باشد، مرد باید خشن باشد، مرد باید ... .

• ورود به حوزه ی جنبش زنان در زندگی شخصی ات چقدر تاثیر گذار بوده است؟
شاید بتوانم با جرات ادعا کنم که بسیاری از عقاید جدیدم، تغییرات رفتاری در سطح شخصی و اجتماعی من ناشی از این حوزه است.

• عده ای معتقدند مسائل زنان باید دغدغه ی خود زنان باشد و حضور مردان در این زمینه غیر ضروری است. نظرت در این مورد چیست؟ آیا در مفهومی مثل برابری، می شود یک طرف را نادیده گرفت؟
من با این نوع جداسازی شدید مخالفم. به عقیده من برای تغییر مناسبات جنسیتی زنان و مردان باید با هم تغییر کنند. اگر صرفاً زنان خواهان تغییر باشند و مردان وضعیت موجود را بازتولید کنند، جامعه دچار مشکل خواهد شد. برای تغییر مناسبات جنسیت، تغییر مردان لازم است.

• فکر می کنی چه چیزی مردان را به برابری خواهی کشانده و نسبت به تبعیض های جنسیتی حساس کرده است؟
فکر می کنم، صرفاً احساس نوع دوستی نیست. مسئله فراتر از این احساساتِ خیرخواهانه است! مردانی که در این مسیر فعالیت می کنند به ضرورت تغییر مناسبات موجود پی برده اند. شاید، به اندازه ای مناسبات نا برابر موجود، ارتجاعی هستند که حتی منافعِ کاذبی که به مردان می دهند، مضرات این نظام را پنهان نمی کند.

• همان طور که می دانی در کمپین یک میلیون امضا، مردان جوان نقش پررنگی را در طرح مسائل زنان و جمع آوری امضا داشته اند. فکر می کنی کمپین توانسته است چرایی لزوم حضور مردان را در جنبش زنان روشن کرده و خود نقطه ی عطفی بر این حضور باشد.
به عقیده ی من، کمپین موفق ترین الگو در بهره گیری از نیروی مردان در تاریخ جنبش زنان ایران است. کمپین توانسته الگویی فراهم آورد که با وجود همکاری مردان در جنبش زنان، اعتماد به نفس و استقلال در تصمیم گیری برای زنان محفوظ بماند.

• یکی از بازداشت شدگان اخیر، امیر یعقوب علی بوده که حین جمع آوری امضا برای کمپین یک میلیون امضا بازداشت شده است. امیر را تا چه حد می شناسی و اگر ممکن است کمی از زمینه ی فعالیت او در جنبش زنان بگو.
حدود دو سال است که امیر را می شناسم. امیر به عنوان یک دانشجو و یک روزنامه نگار سهم مهمی در همراهی با کمپین داشته است. شاید از اولین برخوردهایی که با وی داشتم، مسئله زنان واقعاً برای وی مسئله بود. در طول فعالیت کمپین نیز امیر در زمینه ی کار مطبوعاتی و رسانه ای برای مسائل زنان فعال بود و اولین امضاهای گروهی که جمع کردم با او بود.

• از وضعيت امير خبرداري؟
تا امروز که آخرین وضعیت را از خانواده وی جویا شدم، آنها همچنان در بی خبری به سر می برند و امیر پس از گذشت 11 روز هنوز هیچ تماس تلفنی نداشته است. دادگاه نیز، پاسخ روشنی درباره وضعیت او نداده است.

• نگرش خانواده ی امیر به فعالیتهای او چگونه بوده است؟
تا جایی که من می دانم، خانواده امیر کاملاً از وی حمایت می کنند و فعالیت های او را قانونی می دانند.

• و کلام آخر؟
امیدوارم امیر زودتر آزاد شود، تا دوباره با هم امضاء جمع کنیم.

از سایت زنستان

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :