پذيرش > كوچه به كوچه > کودکان همیشه محکومند/سحر روان
کودکان همیشه محکومند/سحر روان
28 مرداد 1386 - - نسخه قابل چاپ
از اولين روزهايي که کار در کمپين را شروع کردم با خيلي ها صحبت کردم و پاي درد دلهايشان نشستم. خيلي ها ازمن مي پرسيدند واقعا اين گونه است؟ اين بند در کجاي قانون نوشته شده است ؟ و براي اثبات حرف هايم مدرک ميخواستند. مثل اينکه براي اولين بار بود اين همه اجحاف را دربطن قانون مي ديدند.بعضي معتقد بودند قوانين عوض شده!و متن جديد آن به زودي منتشر خواهد شد! وبعضي به من اطمينان مي دادند که خيلي چيزها اين طور که در دفترچه و متن بيانيه نوشته شده نيست ؛ و اکثر آنها وجود قانوني براي مجازات دخترکان به بلوغ شرعي رسيده ،مانند افراد بزرگسال را زير سوال مي بردند؟ انگار براي آنها انکار درد راحت تر از قبول آن بود.
من برايشان از دادگاه هاي شهرمان مي گفتم ؛ ازحکم هاي صادر شده و کودکي هاي از ياد رفته. از دلارام دارابي که 2 سال پيش در 17 سالگي به اعدام محکوم شد.دختر نقاشي که از ذوق موسيقي هم خالي نبود و الان سرشار از دردي است که درآيينه ترس ها و کابوس هايش،در نقاشي هاي سياه و سفيدش ، آن ها را فرياد ميزند .
و از آن سخت تر، از صغري ، دخترک 13 ساله روستايي و کارگرکه هنوز داستانش را خيلي ها به خاطر دارند ،17 سال پيش در 13 سالگي به اعدام محکوم شد و سالهاست کودکي از دست رفته اش در هياهوي اين شهر، زير آفتاب داغ و باران بي امانش گم شده است. و او در 13 سالگي به بند عمومي( و نه کانون اصلاح و تربيت) زندان زنان سپرده شد تا بزرگ شود و پاي چوبه دار بياستد، تا 18 ساله شود . و او الان 30ساله است اما از شور وآرزوهاي 30 سالگي خالي است ، او فقط مي خواهد زنده بماند. 17 سال است که او هر روز را زندگي کرده و هرروز فقط آرزوي ديدن پرتو آفتاب فردا را داشته است .
هيچ کدام از ما تاب تحمل آنچه که نا برابري و ظلم مي ناميم را نداريم ؛ مخصوصاً اگرازجانب قوانيني که در درجه اول بايد حامي و مدافع حقوق افراد باشد ،بر ما روا شود. اما زنان در اين بازي به کمک همين قانون که خالي از بي عدالتي نيست ،گاهي پيروزندو گاهي شکست خورده؛ اما با وجود مواد قانوني که به جاي حمايت از کودکان آن هارا پاي ميز محاکمه به سبک بزرگسالان مي کشاند، کودکان هميشه محکومند.
ارسال به
بالاترین
،
توییتر
،
فریندفید
،
فیسبوک
در همين بخش :
روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات
وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت
آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391
چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی
گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی
ديگر بخش ها :
طرح یک میلیون امضا
|
مقالات
|
سایت نوشته ها
|
اخبار
|
گزارش كمپين
|
گفت و گو
|
علیه سکوت
|
كوچه به كوچه
|
نامه های شما
|
گزارش ویژه
|
گفتگو با اعضا
|
ویژه سالگرد کمپین
|
تصویر برابری
|
دل آرام علی
|
تریبون
|
مقالات
|
تاریخ شفاهی
|
خارج از چارچوب
|
کتابخانه
|
درباره کمپین
|
کمپین در شهرها
|
کمپین در بند
|
صدای تغییر
|
ویژه 22 خرداد
|
لایحه حمایت از خانواده
|
گالری
|
عشا مومنی
|
امیر یعقوبعلی
|
خدیجه مقدم
|
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی
|
پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز
|
زینب پیغمبرزاده
|
سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی
|
احترام شادفر
|
نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی
|
وبلاگ مهمان
|
پرونده خرم آباد
|
دستگیری ها
|
مریم مالک
|
پرستو اللهیاری
|
مهرنوش اعتمادی
|
سمیه رشیدی
|
Other Languages
|
همراهان
|
«فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت»
| English
|