باند زنانه "ساری‌های صورتی" - تغییر برای برابری

پذيرش > سایت نوشته ها > باند زنانه "ساری‌های صورتی"

شهرزادنیوز: "ساری صورتی" فیلم مستند گیرایی است درباره مبارزات زنان و واقعیت‌هایی که مردم با آن روبرویند؛ واقعیت‌هایی همچون یک کاست نجس در شمال هند. این فیلم توسط کیم لانگنیوتو، کارگردان و فیلم‌ساز بریتانیایی، ساخته شده است. کیم از سال 1976 کارگردانی و فیلمسازی را آغاز کرده و از سال 1995 جوایزی برای آثارش برنده شده است. شهرت وی به دلیل ساخت فیلم‌هایی است که بر مصایب زنان قربانی ستم یا تبعیض پرتو می‌افکنند.

فیلم‌هایی از کیم که قبلا برنده جایزه شده‌اند، عبارتند از "طلاق به سبک ایرانی" (1998) برنده گراند پرایس در فستیوال بین‌المللی فیلم سان فرانسیسکو برای "بهترین فیلم مستند"، جایزه "هوگو نقره‌ای" در فستیوال بین‌المللی فیلم شیکاگو؛ فراری (2001)، برنده جایزه "حقوق کودک" در فستیوال فیلم مستقل اوزنابروک؛ خواهران قضایی (2005)، برنده جایزه "پریکس آرت ات اسایی" و "سپشیال منشن سینماهای اروپا" در فستیوال فیلم کان در سال 2005.

کیم در سال 2010 برنده جایزه ویژه هیئت ژوری در فستیوال بین‌المللی فیلم مستند شفلد و همچنین جایزه "الهام‌بخشی" به خاطر "ساری صورتی" شد. نشان افتخار به بهترین کارگردان مستندساز در دنیای مستندسازی نیز به وی تعلق گرفت.

کیم برای فیلم‌اش از هنرپیشه‌های ناشناس استفاده کرد، چون هدف‌اش آن بود که مسایلی را به تصویر بکشد که زنان واقعی با آن روبرو هستند. کاراکتر محوری فیلم سامپات پال دوی است؛ زنی پیشرو و شجاع که رهبر "باند گولابی" است و با مبارزه علیه خشونت بر زنان، برداشت خود را از عدالت در منطقه اتار پرادش هند به اجرا درمی‌آورد. سایر کاراکترهای این فیلم مستند رنو دبی، نیرانجان پال، رخا پاسوان، شیوا دوی پاتل و رامپاتاری یاداو هستند که همان نقش خود را در فیلم بازی می‌کنند.

این فیلم بر اساس تجربه زندگی واقعی سامپات پال است. خانواده وی در مقابل این که به عنوان پایین‌ترین کاست اجتماعی شناخته شوند، مقاومت می‌کند. کیم می‌گوید: "کاستی بدون سابقه تاریخی، می‌خواستم تا این فیلم تا حد ممکن واقعی شود."

کیم در فیلم ما را با خانواده سامپات پال و افرادی آشنا می‌کند که وی در نواحی روستایی باندا، واقع در اوتار پرادش، با آن‌ها مواجه می‌شود و به آن‌ها کمک می‌کند. به گفته کیم، وضعیت هوا در هنگام فیلمبرداری خودش یک چالش بود: "تیم در مناطق گرم و گل آلود کار می‌کرد، اما به کارش ادامه می‌داد."

سایت "دسی بلیتز" با کیم درباره این فیلم یک مصاحبه اختصاصی کرده است.

فیلم سامپات پال را نشان می‌دهد که مادرشوهرش تشویق‌اش می‌کند تا درباره مسایل زنان در فیلم حرف بزند. سامپات پال با "باند گولابی" از احزاب سیاسی و ان جی او ها پرهیز می‌کند، زیرا مقامات همه رشوه می‌گیرند. او به زنان کمک کرده است تا برای مبارزه با مشکلات‌شان هم از نظر روحی و هم جسمی قوی‌تر شوند.

او به زنان یاد می‌دهد با استفاده از یک وسیله دفاعی سنتی به نام "لاتی" (چماق) از خودشان دفاع کنند. آن‌ها با پوشیدن ساری صورتی، مردانی را کتک می‌زنند که زنان‌شان را رها کرده‌اند یا مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند؛ آنها همچنین فساد در توزیع مواد غذایی بین فقرا را افشا می‌کنند.

سامپات پال درباره این مسایل می‌گوید: "هیچ کس در این نواحی به کمک ما نمی‌آید. مقامات و پلیس فاسد و دشمن فقرا هستند. بنابراین گاهی ما باید قانون را خودمان اجرا کنیم. گاهی هم ترجیح می‌دهیم آبروی خطاکاران را ببریم."

پال در همان اوان جوانی، با مخالفت با تصمیم والدینش برای نفرستادن وی به مدرسه، نشانه‌های شورش را در زندگی‌اش نشان می‌داد. او شروع کرد به نوشتن و نقاشی روی دیوارها، کف زمین و کوچه‌های خاکی روستا. آن‌ها سرانجام تسلیم شدند و او را به مدرسه فرستادند. اما در نه سالگی شوهر داده شد. در سن 12 سالگی به خانه شوهر رفت و در 13 سالگی بچه‌دار شد. او مجبور بود با خانواده شوهر زندگی کند و آن‌ها کتکش می‌زدند.

سامپات درباره ازدواج خودش می‌گوید: "خیلی بچه بودم. حتا نمی‌دانستم ازدواج یعنی چه. اگر الان قرار بود عروسی کنم، خودم شوهرم را انتخاب می‌کردم یا اصلا ازدواج نمی‌کردم." شوهرش یک فروشنده دوره‌گرد بستنی بود. اما شوهرش دیگر سر کار نرفت و سامپات مجبور بود خرج او را هم بدهد. او در همسایگی شوهرش زندگی می‌کند، با آن که هنوز زن و شوهرند. آن‌ها آنها 5 فرزند و 12 نوه دارند و وضع مالی‌شان بد است.

سامپات پالسامپات پال پس از رها کردن کارش تصمیم گرفت "باند گولابی" را درست کند. او که قبلا کارمند اداره بهداشت دولت بود، دریافت که از شغلش راضی نیست و درصدد برآمد کاری کند که زندگی مردم، به خصوص زنان، را تغییر دهد. می‌گوید: "می‌خواستم برای مردم کار کنم، نه برای خودم تنها. با مردم ملاقات می‌کردم، با زنانی تماس گرفتم که آماده بودند مبارزه کنند." او احساس می‌کرد که یک نفر نمی‌تواند به تنهایی مبارزه کند و قدرت چیزیست که از مبارزه برمی‌خیزد.
پال از تجربه خود به عنوان رهبر باند می‌گوید: "من رنج زنان را می‌دیدم." منطقه باندا به شدت دچار فقر و تبعیض است و بیشتر بار آن بر دوش زنان است. جامعه مردسالار است و سیستم کاست نقش مهمی در آن ایفا می‌کند. توقع جهیزیه‌های سنگین و تحمیل خشونت خانگی و جنسی بر زنان، از امور رایج روزمره هستند. آدم‌های زیادی در محل بودند که از ظهور یک گروه از زنان مجری قانون در چنین منطقه‌ای غافلگیر نشدند.

این فیلم مستند جنبه‌های مختلف زندگی دختران و زنان و خانواده‌هایشان را تصویر می کند. سامپات پال را در حال برخورد با مشکلات دختران جوانی نشان می‌دهد که به خاطر تعلق کاستی‌شان کتک خورده‌اند، مورد بدرفتاری قرار گرفته‌اند، تجاوز شده‌اند و دچار آزاد و اذیت شده‌اند. رنو، دختری طرد شده، به پال می‌گوید که "نمی‌خواهد زنده بماند." رامپیاری، دختری دیگر، را خانواده شوهر از خانه بیرون انداخته‌اند، چون درباره آزار جنسی پدرشوهرش، در زمان غیبت شوهرش، سکوت نکرده بود. سامپات پال نسبت به هر کسی که مشکلاتش را با وی در میان می‌گذارد، همدردی و تسلی عظیمی از خود نشان می‌دهد.

کیم لانگینوتو از تجربه بزرگش در کار با این کاست بسیار بهره‌مند شده است. وی می‌گوید: "من نمی‌توانم فیلم را ارزش‌گذاری کنم، من کاراکترها را ارزش‌گذاری می‌کنم، و از 10 امتیاز، 11 امتیاز به آن‌ها می‌دهم."

سرنوشت سامپات پال، سرنوشت تمام افراد کاست نجس است. کیم می‌گوید: "کاراکترها هویتی ندارند، این تیم ماست که می‌کوشد به آن‌ها هویت بخشد." زنان در اتارپرادش به دنبال او می‌آیند تا کمک بگیرند. او برای صحبت درباره مشکلات مردم، از چیزهای زیادی می‌گذرد.

واکنش کاراکترها در فیلم نسبت به او مهم‌ است، کیم آن را بسیار حمایت‌گرانه می‌داند و می‌گوید: "کاراکترها احساس نمی‌کنند که از بالا به آن‌ها نگاه می‌شود، آن‌ها حس می‌کنند که ما می‌کوشیم به آن‌ها کمک کنیم."

"ساری‌های صورتی" نگرشی واقعی نسبت به احساسات کاراکترها و عزم سامپات پال برای بخشیدن فرصتی دیگر به زنان را ارائه می‌کند. این فیلم ما را آگاه می‌سازد که بخش‌های معینی از دنیا هنوز در مورد حقوق زنان مدرن نیستند. امید می‌رود رسومی مانند ازدواج اجباری کودکان، سوزاندن بیوه‌ها و زدن زنان از طریق چنین جنبش‌هایی تغییر یابند.

این فیلم در مجموع کنجکاوی برانگیز را کانال تلویزیونی "مور 4" بریتانیا در 25 دسامبر 2010 پخش کرد.

توضیح: مقاله فوق از سایت دسی بلیتس برگرفته شده است

بخشی از فیلم "ساری‌های صورتی را می‌توانید دراینجا ببینید.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :