نمی خواهم نصف آدم باشم/,وبلاگ ابر ارديبهشت

پذيرش > سایت نوشته ها > نمی خواهم نصف آدم باشم/,وبلاگ ابر ارديبهشت

نمی خواهم نصف آدم باشم/,وبلاگ ابر ارديبهشت

8 مهر 1385 - http://abreordibehesht.blogfa.com/ - نسخه قابل چاپ

مطالعه مجموع قوانین مدنی و مجازات اسلامی جمهوری اسلامی در خوش بینانه ترین حالت به من احساس نصف آدم بودن می ده. بماند که گاهی فکر می کنم اصلا وجود ندارم. چون نه مادرم و نه همسر. و از آنجا که در اکثر قوانین باید یکی از اینا باشی، وقتی شوهر و بچه نداشته باشی ول معطلی.

سن قانونی ازدواج در ایران برای دخترها 13 سال و برای پسرها 15 ساله. اما دادگاه می تونه به پدر دختر اجازه بده در صورتی که مصلحت باشه دخترش رو قبل از این سن شوهر بده. و مصلحت چیزیه که برای هر شعبه و هر قاضی مفهومی جداگانه داره. ازدواج دختر 9 ساله و پیرمرد 70 ساله رو می تونید تصور کنید؟ یا بیشتر بهش اسم بچه بازی می دید تا ازدواج؟ بگذریم. در اثر این قانون خوشگل ازدواج زن خیلی از حقوق شخصی مثل حق سفر، خروج از کشور، انتخاب مسکن، تحصیل و کار کردن رو از دست می ده و همه اینها منوط می شه به اجازه شوهر. همه اینها به خاطر «احصان»ه. احصان یعنی در دسترس بودن زن برای عمل جنسی. زن همیشه باید در دسترس باشه و به خاطر همین نمی تونه بدون اجازه شوهرش از خونه خارج بشه. در این صورت خوبه که مرد طبق قانون اجازه داره چهار زن دایم و بی نهایت زن صیغه ای اختیار کنه، چون زن ها تقسیم وظیفه می کنن و گاهی آف می خورن و می تونن از خونه خارج شن!

مهریه و نفقه هم داستان جالبی داره. مهریه چیزیه که زن در ازای اون به عقد مرد در میاد. «در ازا» می فهمید یعنی چی؟ مهریه عندالمطالبه است یعنی هر لحظه که زن بخواد باید مهریه اش رو بگیره. چیزی وجود داره به اسم حق حبس که به زن اجازه می ده تا مهریه اش رو نگرفته از اعمال زناشویی امتناع کنه. (خدا مرگم بده! عین یه روسپی بدقلق) اما به محض اینکه مهریه رو گرفت این اختیار حبس رو از دست می ده و این کار می ره جزو قوانین تمکین. دو نوع تمکین وجود دار: خاص و عام. تمکین عام یعنی وظایف خانه داری و تمکین خاص یعنی روابط جنسی. اگه زن از یکی از این دو تا امتناع کنه می شه زن ناشزه. یعنی زنی که حکم عدم تمکین در موردش صادر می شه و نقفه بهش تعلق نمی گیره. نفقه در ازای تمکین پرداخت می شه.

طبق قوانین زن بعد از ازدواج تابیعت (رابطه فرد با دولت) رو از دست می ده و تابعیتی رو می گیره که شوهرش داشته باشه. اگه شوهرش ایرانی باشه تابیعت ایرانی می گیره و اگر غیر ایرانی باشه طبق قانون اون کشور حالا چی پیش بیاد. زن های بسیاری که شوهرهای عراقی و افغانی دارن تابیعت ندارن و برای بچه هاشون هم نمی تونن تابیعت و شناسنامه بگیرن. طبق قانونی که روز یک شنبه تصویب شد و هنوز شورای نگهبان تصویب نکرده این بچه ها بعد از 18 سالگی در صورتی که سوء پیشینه نداشته باشن می تونن درخواست تابیعت کنن. اما قبل از 18 سالگی چی؟ و زن ها چه طور؟

طلاق حقیه که متعلق به مرده. مرد بی هیچ دلیلی می تونه زن رو طلاق بده اما زن برای این کار باید مواردی رو به اثبات برسونه. مثلا اینکه شوهر زن دیگری اختیار کند، بین 6 تا 9 ماه غایب باشد، علیه حیات زن سوء رفتار داشته باشد یا سوء رفتار غیر تحمل داشته باشد (این غیر تحمل بودنش رو هم قاضی تشخیص می ده)، بیماری صعب العلاج داشته باشد، به الکل و مواد مخدر اعتیاد داشته باشد و ضرب و شتم شوهر مطابق عرف قابل تامل باشد. (قابل تامل بودن یعنی چی؟ کبودی؟ شکستگی؟ مرگ؟ اینو دادگاه تشخیص می ده و تشخیص هر شعبه فرق داره)

حق خروج از کشور و کار کردن هم چند تا تبصره داره. اگه شغلی که زن انتخاب می کنه مغایر با مصالح خانواده و اجتماع نباشه زن می تونه با اجازه دادگاه کار کنه حتی اگه شوهرش نذاره. اما این مغایر نبودن با مصالح هم به تعداد شعبه های دادگاه تاثیر داره. در حج تمتع و عمل جراحی فوری هم زن می تونه بدون اجازه شوهر و با اجازه دادگاه از کشور خارج شه. (البته اگه تا زمان دادگاهی شدن موعد حج تموم نشد یا طرف تموم نکرد) تصور کنید زن بتونه رییس جمهور شه. فردا قرار باشه بره سازمان ملل، شب با شوهرش دعواش شه، شوهرش ممنوع الخروجش کنه!

حضانت و ولایت در قانون دو مفهوم جداگانه است. حضانت یعنی نگهداری و ولایت یعنی سرپرستی. ولایت قابل واگذاری نیست و هیچ وقت به زن تعلق نمی گیره. زن حتی اگه حضانت فرزندش رو داشته باشه و مرد اگه معتاد و خون آشام و ... هم باشه ولایت با مرد و نهایتا با جد فرزنده و برای اعمال جراحی و ازداج و خروج از کشور این پدره که باید رضایت بده.

ارث و دیه هم که بر همگان واضح و مبرهنه که برای زن نصف مرده. دیه بیضه چپ مرد با دیه کامل زن برابره. اگه یه زن حامله کشته بشه و جنینش پسر باشه برای جنین دو برابر دیه در نظر گرفته می شه. ارث هم ایضا. البته ارث زن از شوهر یک هشتمه و اگه طرف چهار تا زن داشته باشه همون یک هشتم چهار قسمت می شه. و اگه مثلا قاچاقی پنج تا زن گرفته باشه قرعه کشی می کنن چهار تا رو برای تقسیم ارث انتخاب می کنن.

شهادت یک مرد مساوی با شهادت دو زنه. این یکی دیگه نوبره. بابا منم دو تا چشم دارم از همونایی که مردا دارن!

سنگسار حکم زن یا مردیه که زنای محصنه کرده باشن. یعنی رابطه نا مشروع در حالی که متاهل هستن و به زن یا شوهر شون دسترسی دارن. مردا در این موارد دررو دارن به خاطر همین کمتر این حکم براشون صادر می شه. در صورتی که زن مجرد باشه مرد می تونه ادعا کنه که صیغه اش کرده.

قانون از قتل های ناموسی حمایت می کنه. اگه مردی بدونه یکی از نوامیسش فاسد شده می تونه ترتیبشو بده. قبلا مجازاتی هم نداشت اما الان سه تا ده سال زندان گذاشتن. مردی که زنش رو با مرد دیگری در حال رابطه جنسی ببینه می تونه بکشدش. اگه زن شوهرش رو در چنین حالتی ببینه می تونه تا هزار بشمره که حرصش بخوابه.

یکی از بدترین موارد سن مجازت کیفریه که برای دخترا ۹ سال قمری و برای پسرا ۱۵ سال قمریه. در این صورت اگر دختری که ۹ سالشه یا پسری که ۱۵ سالشه مرتکب قتل عمد بشه بعد از ۱۸ سالگی قصاص می شه.

عصبانی ام؟ آیا حقش رو ندارم؟ از خدا می خوام همه انرژی های دنیا رو برای یه مبارزه حسابی به من بده. تمکین نمی کنم. می خوام زنده باشم. می خوام آدم باشم. یک آدم کامل.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :