پروین اردلان: نه تنها برای آزادی نسرین که برای نشکستن امیدمان تلاش کنیم

پذيرش > سایت نوشته ها > پروین اردلان: نه تنها برای آزادی نسرین که برای نشکستن امیدمان تلاش کنیم

پروین اردلان: نه تنها برای آزادی نسرین که برای نشکستن امیدمان تلاش کنیم

گفتگوی رویا کریمی مجد با پروین اردلان فعال حقوق زنان رادیو فردا درباره نسرین ستوده

رویا کریمی مجد: چرا علی رغم این که مدتی طولانی از بازداشت خانم نسرین ستوده و اعلام اعتصاب غذای ایشان می گذره هیچ خبری از ایشان از داخل زندان بیرون نبامده ؟

پروین اردلان : سابق براین وقتی کسی را بازداشت می کردند دایره دوستان و فعالان و همکاران و فعالان حقوق بشری و جنبشی برای آزادی ایشان فعالیت می کردند و وزارت اطلاعات و دستگاه های قضایی را مجبور یه پاسخ می کردند .الان استراتژی حاکمیت در پاسخ گویی به اعتراضات متقاوت شده است. مثلا در بحث صدور احکام همیشه حتی اگر در واقعیت هم نبود سعی می شد که نشان دهند که رای بر برائت متهم هست مگر این که خلافش ثابت شود الان همه ی متهمان محکوم محسوب می شوند. حکم هایی که صادر می شد مثلا در مورد اقدام علیه امنیت ملی در بیشتر موارد سعی می کردند نشان دهند که احکام حداقلی صادر می کنند اما حالا عوض شده است. در جایی که ما به حکم تعلیقی اعتراض داشتیم حالا با حکم اعدام مواجه می شویم و با تغییر حکم اعدام مثلا به ده سال زندان خوشحال می شویم. این اتقاق درهمه حوزه ها در حال انجام هست و همه جا بحث بر این است که هر متهمی گناهکاراست و باید اشد مجازات را برایش قائل شویم و در برابر هر اعتراضی هم سکوت کنیم و اهمیتی هم به هیچ فشار حقوق بشری هم ندهیم . در ارتباط با خانم نسرین ستوده هم به نظرم همین سیاست اجرامی شود. یعنی آن قدر فشار سخت می شود که با یک تلفن با یک خبر کوتاه از سلامتی ایشان یک دنیا خوشحال شویم . بنابراین با این تغییر استراتژی حاکمیت ما هم مجبوریم شکل های گوناگون مقاومت را تجربه کنیم .

رویا کریمی مجد:آیا تا به حال کیسی شبیه خانم ستوده را داشته ایم در جنبش زنان ؟

فکر نمی کنم . قبلا سعی می کردند یک سری حداقل های قانونی و حقوقی را رعایت کنند و به اعتراض خانواده ها و وکلا پاسخ دهند. یعنی در جایی که می توانستیم بگوییم بدون حضور وکیل حرف نمی زنیم یا وکیل مان حرف می زند حالا وکیلمان هم در زندان هست نه اجازه ملاقات با وکیل دارد و نه اجازه ارتباط با خانواده . این ها یعنی نقض کامل و صد در صد حقوق بشر و نقش رعایت حداقلی حقوق شهرودی است.

یکی دلالیش هم به خاطر شخصیت خانم ستوده است. یعنی قبلا این تصور وجود داشت اگر شناخته شده تر باشی فشاربر تو کمتر می شود .خب در این زمینه حاکمیت ما سعی کرده برابری را رعایت کند و گاهی بدتر هم عمل کند. خب این یک جور انتقام کشی از فعالان حقوق زن و حقوق بشرو کسانی است که برای آزادی ایشان تلاش می کنند.

چه باید کرد؟

یکی از جمله هایی که بارها تکرار می شود این است که کاری نکنید چون شرایط برای ایشان بدتر می شود خب ما همیشه این جمله رامی شنویم . با این اتفاقات می توان دو هدف در این میان دید. هم دیگران مایوس شوند از فعالیت های اطلاع رسانی و مقاومتی و هم.این تصور به وجود بیاد که در مورد هرکسی که حرف بزنیم شرایط برایش بدتر هم می شود و درمورد خانم ستوده این اتفاق افتاده است. فکر می کنم ما نباید به چنین سطحی برسیم . در موقعیتی که حتی بر وکلای حقوق بشر و وکلای شناخته شده جنبش زنان که تمام عمرشان را و تمام سال های کاری شان را در این زمینه گذاشته اند خشونت سیستماتیک اعمال می شود، نشان می دهد ما باید به کارخودمان ادامه دهیم و سعی کنیم استراتژی های مقاومتی مان را گسترش داده و متنوع تر کنیم .

در حال حاضر خشونت قانونی و قضایی در همه دستگاه ها اعم از دادگاه و وزارت اطلاعات و زندان .. هماهنگ عمل می کنند. قرار است که به هیچ چیز اهمیت ندهند و به هیچ فشاری توجه نشان ندهند. خب به نظرم باید سعی کنیم ما به کارمان ادامه دهیم . کار آسانی نیست یک دیوار در برابر فشارها ایستاده است. کار سختی هست . در حال حاضر هم در حوزه اطلاع رسانی و هم جلب افکار عمومی کار زیادی هم انجام شده و باید باز هم ادامه داشته باشد. دستگاه قضایی ما باید پاسخگو باشد. و همچنان باید تلاش کنیم که در حداقل شرایط حداکثر فعالیت ها را انجام دهیم

.نگه داشتن طولانی مدت نسرین ستوده نگرانی های زیادی را به وجود می آورد از اعتصاب غذا تا واداشتن به مصاحبه های تلویزیونی . تلاش براین است که نسرین را که اسطوره شجاعت است بکشند و حتی امید ما را بشکنند. روز به روز دامنه و ابعاد این روش های غیر انسانی در دستگاه قضایی ایران بیشتر می شود. به نظرم ما باید نه تنها برای آزادی نسرین که برای نشکستن امیدمان هم تلاش کنیم . دستگاه قضایی ما باید بداند تا کجا نمی خواهد به جان انسان ها اهمیت بدهد و تاکجا مسئولیت جان آدمی را برعهده می گیرد و تاکجا می خواهد نشان دهد که بحث حقوق بشر در دستگاه قضایی ما جایی ندارد.

فایل صوتی

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :