زيرآسمان شهر؛ كودك آزاري فقط كتك زدن نيست

پذيرش > سایت نوشته ها > زيرآسمان شهر؛ كودك آزاري فقط كتك زدن نيست

زيرآسمان شهر؛ كودك آزاري فقط كتك زدن نيست

خبرگزاری بین المللی زنان "ایونا" : يكي از ناهنجاريهاي آزار دهنده و تأثرانگيزترين آسيب اجتماعي كودك آزاري است، زيرا در اين فرآيند آسيب ديدگان و قربانيان معصوم ترين، بي دفاع ترين و گرانبهاترين آحاد جوامع هستند.

مجيد ابهري

به گزارش خبرگزاری زنان "ایونا" ، مكتب اسلام به عنوان تبلور و تجلي آرمانهاي انسان گرايانه، محبت به كودكان و شفقت به آنها را يكي از اركان عقيدتي خود قرار داده و رفتارهاي پيامبر عظيم الشأن اسلام(ص) انساني ترين تابلوهاي رفتار با كودكان است؛ بازي ايشان با كودكان در كوي و معبر و اجازه به نواده گرامي شان براي سوار شدن بر دوش وي حتي در سجاده عبادت، دستورهاي مكرر اين الگوي عالي رفتارهاي انساني مبني بر رفتار خوب و نام خوب و تلاشهاي تربيتي براي كودكان بهترين منابع براي مربيان تربيتي به ويژه والدين مي باشند.

متأسفانه با وجود اين همه محدوديت در رفتارهاي ناپسند با كودكان باز در صفحات روزنامه ها هر روز با اخبار تلخ كودك آزاري از نوزاد تا بالاتر روبرو هستيم كه در بسياري از موارد به مرگ يا نقص عضو دائمي اين فرشتگان زميني منجر مي شود و آخرين آنها مرگ جانسوز ندا اين دختر كوچك بر اثر شكنجه ها و آزارهاي جسماني بود، به راستي چرا؟ آيا فقط فقر مي تواند مجوز اين رفتارهاي غيرانساني باشد و يا علل ديگري در اين زمينه وجود دارند؟

به عنوان كسي كه 28 سال در زمينه هاي مختلف آسيب شناسي اجتماعي فعاليتهاي پژوهشي و ميداني انجام داده ام، فقر را فقط عامل توجيه اين رفتارهاي جنايت آميز نمي دانم زيرا در عالم حيوانات نيز عاطفه مادري قابل رؤيت است و كمتر مي توان آزار نوزادان و فرزندان حيوانات را ملاحظه كرد!

اعتياد اصلي ترين عامل آشكارساز اين رفتار بيمار گونه است بويژه روانگردانهاي صنعتي مظهر بروز رفتارهاي توهم آميز و غيرانساني است اختلافهاي خانوادگي، طلاق، ورود نامادري يا ناپدري به زندگي (البته در مورد ناپدري كمتر مي توان اين رفتار را مشاهده كرد) ،سپردن سرپرستي كودكان به ديگران و انتقامجويي زن از شوهر به هر دليل عوامل و علل بروز اين رفتارها هستند كه در جاي خود بيشتر به آنها اشاره خواهم كرد اما انواع آزارهاي كودكان كدامند؟ آيا فقط تنبيه بدني (كتك) آزار به حساب مي آيد؟ براي روشن تر شدن اين موضوع حساس به اختصار آزارهاي موجود در مورد كودكان را توضيح مي دهم با اين اميد كه اگر در رفتارهاي والدين بعضي از آنها وجود دارند برطرف گردند.

الف: آزارهاي جسماني: آشناترين ناهنجاري در جامعه اين گروه از آزارها مي باشند. تنبيهات بدني، داغ كردن با سيگار يا سيخ، نيشگون، توسري و... اقسام مختلف اين آزارهاست كه علاوه بر مجازاتهاي حقوقي مشمول مجازاتهاي شرعي (ديه) نيز هستند ولي اكنون متأسفانه متداول ترين ابزار تربيتي و بازدارنده در جامعه هستند.

ب: آزارهاي عاطفي: كم توجهي به فرزندان به بهانه زياد بودن آنها، تبعيض بين آنها به بهانه پسر يا دختر بودن با گذاشتن نامهاي آزاردهنده قزبس به معني دختر بس يا همين بس؛ تحقير كودكان به بهانه مقايسه با ديگران، زيرا از نظر رفتارشناسي هر كس را فقط مي توان با خودش مقايسه كرد. مقايسه كودكان با ديگران آزاردهنده ترين رفتار با آنهاست.

ج: آزارهاي تربيتي و فرهنگي: ناميدن كودك با القاب زشت و اهانت آميز مثل كله گنده، شكمو، دراز، خنگ و امثال آن اولين آزارهاي فراموش نشدني تربيتي در خانه هستند. بد دهني در حضور كودكان و به كار بردن الفاظ و عبارتهاي غيرمؤدبانه حتي در مورد ديگران شكل ديگري از آزارهاي تربيتي هستند. بدگويي از ديگران (غيبت) و به كار بردن صفات زشت براي افراد غايب در رديف رفتارهايي هستند كه در بعضي از خانواده هاي ما متأسفانه بسيار ديده مي شوند.

محروم كردن كودك از تفريح و تحصيل شناخته شده ترين رفتارهاي آزاردهنده فرهنگي و غيرانساني است كه آزارهاي مادي يعني سخت گيريهاي مالي براي كودكان نيز در زمره اين گونه فرآيندها هستند. بازي، شغل بچه ها و اسباب بازي ابزار كار آنهاست كه بر حسب توان مالي والدين مي توان آنها را براي كودكان فراهم كرد. متأسفانه ما والدين دوران كودكي خود را فراموش كرده ايم، و از بچه ها توقع داريم مثل ما رفتار كنند يعني در فضاي كوچك و محدود خانه در گوشه اي بنشينند و تكان نخورند. آپارتمان عرصه مجازات كودكان است. به هر طرف كه بروند به وسيله اي برخورد مي كنند يخچال، تلويزيون، گاز و امثال اينها اما فكر نمي كنيم اطفال معصوم ما كجا بايد انرژي خود را تخليه كنند؟

كوچه ها و خيابانها و انواع آسيبهاي رفتاري درمان كار هستند؟ يا بايد در هفته حداقل دو بار آنها را به پارك يا فضاي بازي ببريم تا با جست و خيز به رشد خود ادامه دهند در غير اين صورت بيش فعالي اولين تشخيص ماست كه بر حالتهاي طبيعي فرزندان اطلاق مي كنيم و نمي خواهيم رفتار طبيعي و ضروري بچه ها را بپذيريم!

امروز كه بچه ها به دليل مسائل مادي والدين اجبار دارند از كانون گرم خانه دور مانده و از دوران نوزادي مهد كودك را تجربه كنند دور شدن از آغوش گرم مادر و محروم ماندن از نجواي عاشقانه لالايي او اولين قدمهاي محروميت عاطفي كودكان است كه ساختار عاطفي او را براي آينده شكل مي دهند. به راستي آخرين بار كه فرزندمان را بوسيديم يا او را در آغوش گرفته و از زيباييها و نقاط مثبت جسمي و روحي اش گفتيم كي بود؟ و به ياد داشته باشيم اگر ما چنين نكنيم گرگان گرسنه و دزدان عاطفه جاي خالي ما را پر خواهند كرد.

ایونا

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :