خانه تماس با ما کتابخانه سایت‌های حامی گالری کمپین در بند آرشیو English

پذيرش > سایت نوشته ها > به تلافی تن مادرم /رادیو زمانه

به تلافی تن مادرم /رادیو زمانه

3 مرداد 1389 - روایت اولین تجربه‌ی عادت ماهانه - نسخه قابل چاپ

دوران بلوغ برای من تداعی روزهایی شده که همراه با خاطره خوشی نیست. حتی یادآوری آن روزها هم برایم آزاردهنده است.

۱۴ یا ۱۵ سالم بود. سوم راهنمایی بودم، روز آخرین امتحان، تعلیمات اجتماعی.

چند روز قبل دوستم حمیرا پریود شده بود و با ذوق ازغذایی که برایش درست کرده بودند تعریف می‌کرد.

اما من همیشه ذهنیت بدی داشتم که ریشه در حرف‌های مادرم در دوران کودکی ام داشت. مثلا این‌که: «هر وقت که دیدین شورتتون کثیف شده، خونی شده یعنی این‌که با یک فرد غریبه کار بدی انجام دادین.»
سر امتحان حس عجیبی داشتم. سرد می‌شدم و بعد بلافاصله گرمم می‌شد. به شدت احساس ضعف می‌کردم، هم‌راه با لرزش و دردی خاص که تاآشنا بود.

در راه خونه حس کردم که چیزی از بدنم خارج می‌شه همراه با ترس، دلهره داشتم و حس می‌کردم که چیزی ازم داره کم می‌شه.

از اون به بعد چیزی که تا مدت‌ها در من باقی موند این بود که از به یادآوردی این اتفاق خاص زندگی‌م از دختر بودنم متنفر شده و از خودم بدم میومد. اما الان کاملا به خودم افتخار می‌کنم.

یادم هست که زار زار گریه می‌کردم و به مادرم می‌گفتم که «به‌خدا کسی به من دست نزده.»

در اون لحظه به جای دلداری دادنی که توقعش می‌رفت، وسایلی را که لازم داشتم بهم داد، بی هیچ حرفی و من حتی نمی‌دونستم که چه طور باید استفاده کنم.

درحالی که روز بعد در مدرسه حمیرا (دوست نزدیکم) از هدیه‌هایی که گرفته بود می‌گفت و در عوض من همه‌چیز رو پنهان کردم.

طنز قضیه در این بود که تا بیست سالگی حتی خودم هم فکر می‌کردم که واقعا در خواب کسی با من کاری کرده و متوجه نشدم، حتی از معاینه‌های پزشکی‌ای که مادرم هر شش ماه مارا می‌برد هم فرار می‌کردم.

وقتی در بیست سالگی‌ام مسئله پریود و عادت ماهانه کاملا برام روشن شد یادآوری این‌که مادرم هیچ توضیحی نداد و همراه‌ نبود آزاردهنده شده بود که البته هنوز هست. اما اگر خودم دختر داشته باشم از آغاز کودکی همه‌ی مسائل مربوط به جنسیتش را برایش باز می‌کنم.

مهسا صارمی

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک






در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟
چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد
آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»
زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب
سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :

طرح یک میلیون امضا | مقالات | سایت نوشته ها | اخبار | گزارش كمپين | گفت و گو | علیه سکوت | كوچه به كوچه | نامه های شما | گزارش ویژه | گفتگو با اعضا | ویژه سالگرد کمپین | تصویر برابری | دل آرام علی | تریبون | مقالات | تاریخ شفاهی | خارج از چارچوب | کتابخانه | درباره کمپین | کمپین در شهرها | کمپین در بند | صدای تغییر | ویژه 22 خرداد | لایحه حمایت از خانواده | گالری | عشا مومنی | امیر یعقوبعلی | خدیجه مقدم | راحله عسگری زاده و نسیم خسروی | پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز | زینب پیغمبرزاده | سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی | احترام شادفر | نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی | وبلاگ مهمان | پرونده خرم آباد | دستگیری ها | مریم مالک | پرستو اللهیاری | مهرنوش اعتمادی | سمیه رشیدی | Other Languages | همراهان | «فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت» | English