خانه تماس با ما کتابخانه سایت‌های حامی گالری کمپین در بند آرشیو English

پذيرش > اخبار > نامه مادر کاوه کرمانشاهی خطاب به فرزند دربندش

نامه مادر کاوه کرمانشاهی خطاب به فرزند دربندش

2 اردیبهشت 1389 - - نسخه قابل چاپ

کاوه عزیزتر از جانم،

مهربانِ مادر، امروز نزدیک 80 روز است که در بازداشت هستی و خدا می داند که این روزها و شب ها چگونه بر من گذشته است. بارها تولدت را به یاد آورده ام...با آن مشکل مادرزادی در دهان کوچک ِ زیبایت...یک هفته از تولدت نگذشته بود، من دردهای خود را فراموش کرده، تو را در آغوشم از بیمارستانی به بیمارستان دیگر می بردم...تو یک کودک زبان بسته بودی و من مسئول زندگی و به دنیا آوردن تو بودم...خدا می داند چقدر خودم را سرزنش می کردم...بعد از سه ماه و عمل های پی در پی، کم کم تو جان گرفتی و بزرگ شدی...و حال که این نامه را برایت می نویسم 80 روز است که در بند هستی و من هرلحظه ی این هشتاد روز را در نگرانی بوده ام...نگران خوراک تو که هر غذایی را نمی توانستی بخوری و نگرانِ خوابِ تو که جایت راحت باشد و نگران نفس کشیدنت در آن اتاقک انفرادی...

پسرم، تو تنها فرزند من و احساس قبلم و قدرت پاهای خسته ام هستی...تو تنها دلخوشی ام برای زنده بودن و ادامه ی زندگی هستی...خدا می داند که این روزهای بدون تو چطور گذشته است...هر شب پناه می برم به کتاب های قانونت بلکه دلیلی بیابم برای این نبودنت...و هر شب تنها بی گناهی ات است که بیشتر و بیشتر آشکار می شود....هنوز اتهام تو مشخص نیست و هیچکس به من پاسخی نمی دهد...مدرسه و شاگردان را رها کرده و هر صبح به دادسرا می روم و سپس اطلاعات...شاید خبر کوچکی از تو بگیرم...افسوس و صد افسوس که هیچکس احساس مادرانه ی مرا درک نمی کند...در آخرین ملاقاتی که دیدمت، دست هایت یخ کرده و صدایت می لرزید...چه بر تو می گذرد پسرم؟ آیا تاب مقاومتی برایت مانده؟ هر شب برایت دعای صبر می خوانم و از خدا می خواهم به تو آرامشی دهد که بتوانی این روزها رو تحمل کنی...
عزیزم، دیگر چشمی نمانده برای گریه کردن و پایی نیست برای به خانه رفتن...دیدن جای خالی ات دیگر فراتر از تحمل دلِ شکسته ی من است...تمام یادگاری هایت را برده اند و تنها قاب عکسی برایم باقی مانده است... تنها با آرزوی دوباره در آغوش گرفتن توست که نفس می کشم...کاری نیست که برایت انجام دهم...جز دعا کردن و دعا کردن و دعا کردن...و اشک هایی که بدرقه ی راهت کرده ام...امیدوارم بتوانی این روزهای سخت را بگذرانی تا بی گناهیت ثابت شود و پیش ما برگردی.

با مهر

مادرت

فرنگیس داوودی فر

2 اردیبهشت 89

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک






در همين بخش :

پروین ذبیحی برنده جایزه حقوق بشری سازمان غيردولتى اتريشى سودويند شد
پخش کارت پستال و بروشور در روز جهانی زن در تهران
تمدید زمان برای امضای بیانیه‌ی جمعی از فعالان زن به مناسبت هشت مارس
مجوزی که در نطفه خفه شد
بیش از 2000 امضا در اعتراض به تبعیض های آموزشی به مجلس تحویل داده شد

ديگر بخش ها :

طرح یک میلیون امضا | مقالات | سایت نوشته ها | اخبار | گزارش كمپين | گفت و گو | علیه سکوت | كوچه به كوچه | نامه های شما | گزارش ویژه | گفتگو با اعضا | ویژه سالگرد کمپین | تصویر برابری | دل آرام علی | تریبون | مقالات | تاریخ شفاهی | خارج از چارچوب | کتابخانه | درباره کمپین | کمپین در شهرها | کمپین در بند | صدای تغییر | ویژه 22 خرداد | لایحه حمایت از خانواده | گالری | عشا مومنی | امیر یعقوبعلی | خدیجه مقدم | راحله عسگری زاده و نسیم خسروی | پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز | زینب پیغمبرزاده | سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی | احترام شادفر | نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی | وبلاگ مهمان | پرونده خرم آباد | دستگیری ها | مریم مالک | پرستو اللهیاری | مهرنوش اعتمادی | سمیه رشیدی | Other Languages | همراهان | «فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت» | English