پذيرش > سایت نوشته ها > مشاور استانداري تهران در امور بانوان :سازمان های غیردولتی می توانند روی مبانی حقوقی (...)
مشاور استانداري تهران در امور بانوان :سازمان های غیردولتی می توانند روی مبانی حقوقی زنان کار کنند/کانون زنان ایرانی
28 فروردین 1386 - ليلا صحت - نسخه قابل چاپ
"ما این احساس را داریم که جمع اوری امضاها ازخارج هدایت می شود"اين گفته فرحناز قندفروش، مشاور استاندار تهران در امور بانوان درباره كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين است. در حاشیه نشست سالانه شبکه ارتباطی سازمان های غیر دولتی زنان كه اسفند ماه برگزار شد،گفت و گو كرده ايم:
نظر شما به عنوان مشاور استاندار تهران در امور بانوان در مورد روند پیش گرفته شده درباره دستگيري فعالان زن و نحوه برخورد با اجتماعات اخیر چیست ؟
باید بررسی کنیم حرکاتی که انجام می شود چه خاستگاهی دارند و براساس چه عواملی صورت می گیرند. د رتمام دنیا وحتی در دمکرات تربن کشور ها اگر گروهی قصد انجام کاری را دارند بايد از مراجع قانونی مجوز بگيرند و هر کشوری با توجه به مصالح خود می تواند جواب مثبت یا منفی دهد .
خشونت آمیز ترین درگیری ها را امسال در فرانسه داشتیم که مدعی مهد دموکراسی در دنیاست .هرکشوری برا ی امنیت خود می تواند حدود و چارچوبی تعریف کند نمی شود که با اجتماع 30- 40 نفر اززنان که حتی نتوانستند 200 نفر از همفکران خودشان را همراهي کنند و ادعا می کنند که حقوق زنان رعایت نمی شود ؛نتیجه بگیریم این خواسته زنان ماست. ما دررابطه با حقوق زنان با شیب ملایمی داریم حرکت می کنیم و به طرف ایده ال ها می رویم علاوه بر این وقتی چالشها و مشکلات زنان را در جهان بررسی می کنیم می بینیم الان ظلم مدرن به زن می شود و زنان حتی درپیشرفته ترین کشور ها ،در بسیاری از جهات تحت ستم قرار می گیرند آیا آن کشورها به زنان اجازه می دهند که داد و بیداد راه بیندازند و دوربینهای مخالف را با این حرکاتشان جلب کنند ولی می دانم که اراده ای در سطح بالا در این مملکت هست که مي خواهد وضعیت زنان بهبود پیدا کند.
چند تن از زنان دستگیر شده از فعالان در کمپین يك ميليون امضا براي تغيير قوانين بودند؛ نظرتان د رمورد جمع آوري امضا ها برای تغییر قوانین چیست ؟
ما از جهت تامین حقوق زنان در جهان نمره بیست داریم. فکر می کنید اگر ما بخواهیم در امریکا علیه سیاستهای آمریکا امضا جمع کنیم چقدرمی توانیم امضا جمع کنیم؟ با توجه به تعداد ناراضیان سیاست های دولت آمریکا بین خود آمریکایی ها یا در فرانسه برای اعتراض به سیاست های تبیعض آمیز که با وجود 5 میلیون مسلمان هنوز یک نماینده مسلمان در پارلمان فرانسه وجود ندارد چقدر ازمسلمانان فرانسه این را امضا می کنند؟
ماچالشهای موجود را می شناسیم ولی راه حل منطقی آن را نمی دانیم. جمهوری اسلامی دربحث دموکراسی آزاد ترین انتخابات را برگزار می کند و این امر دموکراتیک بودن حکومت رانشان می دهد .ما این احساس را داریم که جمع اوری امضاها ازخارج هدایت می شود ما می توانيم همایش و سمینار برگزار کنیم و چالش های حقوقی زنان را را در ایران بررسی کنیم . کشورهای مخالف نظام چه توصیه هایی برای جمع آوری امضاها می کنند؟
جامعه الان آرامش می خواهد و مردم به این نتیجه رسیده اند که این تغییرات از درون حکومت انجام شود كه درون خود دولت هم این اراده هست . سازمان های غیر دولتی محفل بسیار مناسبی برا ی این کار هستند. ایده ال این است که منطقی باشیم.
یک عقبه سنتی درمورد زنان داریم و این را هم می دانیم که برای توسعه کشور وضعیت زنان را باید ارتقا بدهیم ولی شاخص های موجود فمنیستی و لیبرالیستی ، غربی است . سازمان های غیردولتی می توانند روی مبانی حقوقی زنان کار کنند و به تصویب مجامع عمومی غیر دولتی ها برسانند و با این اهرمها از دولت پیگیر شوند و باید مسئولین دولتی راهمسو با خود کرده و اراده دولتی هم پشت این کار باشد تا با یک تفاهم و بحث حقوقی در جهت رفع مشکلات به گفتمان مناسب و هماهنگ برسیم .
گفتید که برای تغییر قوانین مربوط به زنان حرکت آرام و ملایمی شروع شده و چنین اراده ای هم در دولت وجود دارد ولی اين حركت در مورد قوانینی كه در مقابل منافع مردان است شتاب زيادي می گیرد و درصورت نیاز بلافاصله تغییرمی کند. مثلا در مورد پرداخت مهریه که عندالمطالبه بود وقرنها به همین صورت پذیرفته شده و اجرا می شد به خاطر زندانی شدن مردان تبدیل به عندالاستطاعه شد. شما خودتان در اینجا تضاد و تبعیض رانمی بینید ؟
زندانی شدن مردان هیچ کمکی به زنان نمی کرد و در مقابل لطمه شدیدی به خانواده ها می زد. کسی که زندانی بود و استطاعت نداشت چطور می توانست مهریه را بپردازد. عند الاستطاعه بودن مهريه برای این است که وقتی دختری می خواهد باکسی ازدواج کند بفهمد که مهرش را نسبت به استطاعت مرد تعیین کند و مهریه سنگین عملا مشکلی را حل نخواهدکرد .
بسیاری از برنامه هایی که قرار بود سازمان های غیردولتی و نهاد های مردمی وانجمن های اسلامی دانشگاهها به مناسبت 8 مارس برگزار کنند، از سوی دستگاهای امنیتی و انتظامی اجازه اجرا پیدا نکردند و با این موضوع با حساسیت فوق العاده ای برخورد شد ،علت این نوع برخوردها و بدبینی های موجود را در چه می بینید ؟
هشت مارس برخلاف خیلی ها که فکر می کنند كه یک تهدید است؛فرصت است. به نظر من از فرصت های مناسب گفت و گو با همه زنان جهان ؛ می توانیم استفاده کنیم و از گروههایی که به بهانه روز جهانی زن فکر می کنند این روز را دراختیاردارند وبرای اعلام نارضایتی علیه نظام استفاده می کنند این فرصت سلب می شود. البته معتقدیم روز ولادت حضرت زهرا (س) بهترین روز برای زن مسلمان ایرانی است ولی 8 مارس را همه جهانیان به عنوان روز زن پذیرفته اند. این روز می تواند روز تعاملات جهانی زنان باشد . جامعه غرب ، امروز شاهد شکست تفکر فمینیستی است و خود زنان غربی علیه آن کتاب می نویسند. زنان درغرب خیلي بیشتر از زنان کشور ما مورد خشونت قرار می گیرند و عملا بجز فروپاشی خانواده ها نتیجه ای ندارد.
ولی در این کشورها زنان به راحتی یا مراجعه به مراجع قضایی وپلیس می توانند از مردانی که آنها را آزارداده شکایت کنند و این مردان از طریق قانون به مجازات می رسند و زنان پشتوانه قانونی محکمي دارند. نه اینطور نیست. این قوانین جز اینکه مسئولیت زنان را زیادتر و سنگین تر کرده؛ نتیجه ای نداشته است و مردان غربی می توانند به راحتی ازمسئولیتی که در خانواده دارند شانه خالی کنند و زنان را با باری از مسئولیت تنها بگذارند. آمار مادرانی که مسئولیت فرزندانشان را برعهده دارند در غرب خیلی بالاست. ما در رابطه با خشونت علیه زنان در مقایسه با کشور های دیگر رتبه پايين تري داریم .
ولی فکر نمی کنید که علت پایین بودن این شاخص ها در ایران به خاطر این باشد که خیلی از زنان ایرانی در مقابل خشونت هایی که می بینند صبورند و حتی خیلی از خانواده ها برا ی حفظ آبرو خیلی ازموارد را گزارش نمی کنند در نتیجه آمار گویای واقعیت موجود نیست ؟
نه شما اینطور نگاه نکنید. وضعیت کلی خانواده ها در ایران مطلوب است؛ بچه های ایرانی با موفقیت هایی که کسب می کنند و در سطح جهانی ضریب هوشی بالایی دارند نشانگر فضای مناسبی است که مادران ایرانی توانسته اند در خانه ایجاد کنند و وزارت کشور در مورد خشونت ها ی خانگی زنان ایرانی طرح پژوهشس جامعی را در سراسر کشور اجرا کرد و نتایج بدست آمده این را نشان می دهد که وضعیت ما در مقایسه با کشورهای غربی خوب است.
چرادر دولت نهم در مورد نقش زنان بعنوان مادر و همسر بیشتر تاکید می شود و تلاش می شود تمامی فعالیت ها به این سمت هدایت شود وخیلی هم تبلیغ می شود كه این نقشی است که زن بطور سنتی دارد و از یک طرف طبق برنامه توسعه مشارکت زنان بايد افزايش يابد وشاخص های مربوط به آن بهبود يابد. ما از زنان می خواهیم ضمن ایفای نقش اجتماعی خود در مشارکت ها ی اجتماعی در خانه مادران و همسران خیلی خوبی باشند که در عمل هم وظایف زنان را سنگین تر می کند و هم زنان را دچار تضاد مي كند.
در دولت گذشته چون آموزشها صرفا روی زنان بود ،زنانی که در خانواده دارای نقش مادر ، همسر ،دختر و خواهر را دارد و این زنان بدون اینکه مردانشان آموزشی ببینند یکباره به واسطه آموزشهایی که در رابطه با حقوقشان به انها داده مي شد، حقوقشان را از مردان مطالبه می کردند و این مسئله خانواده ها را دچار مشکل کرد و میزان طلاق و اختلافات خانوادگی زیاد شد. ولی ما اینطور فکر نمی کنیم. ما آموزش همراه با مردان را پی گیر هستیم و باید در این جهت تلاش کنیم که همدلی و الفت بین خانواده ها با آگاهی دوطرف افزایش یابد. هیچ قانونی نمی تواند هر چقدر هم کامل باشد جای الفت و انسی را که بین زن و مرد وجود دارد پر کند و مشکلات را حل کند. ایثار که در زنان ومادران ایران وجود دارد درهیچ كجای دنیا وجود ندارد. امروز در غرب خانواده از هم پاشیده ا ست. من گزارشی را می خواندم که زنان د رغرب وقتی به بالا ی 30 سالگی می رسند، دوست دارند بچه دار شوند حال با هر طریقی که شده بچه دا رمی شوند و دوست دارند مادر باشند و بچه خودشان را بزرگ کنند. الان د رغرب به صورت مدرن از زنان بهره كشي می شود، در گذشته زنان روسپی افرا د مشخصی بودند ولی الان اینطور نیست . یک پسر دانشگاهی ، دخترهمکلاسی کنار دستش را به چشم یک روسپی می بیند و این خیلی بد است ما نباید اجازه دهیم جامعه ما به این سمت برود .
ارسال به
بالاترین
،
توییتر
،
فریندفید
،
فیسبوک
در همين بخش :
یک خبر تلخ؟ یک قانونشکنی؟ یک تصمیم بخشنامهای جدید؟
چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد
آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»
زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب
سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه امانی
ديگر بخش ها :
طرح یک میلیون امضا
|
مقالات
|
سایت نوشته ها
|
اخبار
|
گزارش كمپين
|
گفت و گو
|
علیه سکوت
|
كوچه به كوچه
|
نامه های شما
|
گزارش ویژه
|
گفتگو با اعضا
|
ویژه سالگرد کمپین
|
تصویر برابری
|
دل آرام علی
|
تریبون
|
مقالات
|
تاریخ شفاهی
|
خارج از چارچوب
|
کتابخانه
|
درباره کمپین
|
کمپین در شهرها
|
کمپین در بند
|
صدای تغییر
|
ویژه 22 خرداد
|
لایحه حمایت از خانواده
|
گالری
|
عشا مومنی
|
امیر یعقوبعلی
|
خدیجه مقدم
|
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی
|
پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز
|
زینب پیغمبرزاده
|
سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی
|
احترام شادفر
|
نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی
|
وبلاگ مهمان
|
پرونده خرم آباد
|
دستگیری ها
|
مریم مالک
|
پرستو اللهیاری
|
مهرنوش اعتمادی
|
سمیه رشیدی
|
Other Languages
|
همراهان
|
«فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت»
| English
|