برای او که اولین کلاس درس برابری را به من آموخت/ جمشید آیین دار

پذيرش > كوچه به كوچه > برای او که اولین کلاس درس برابری را به من آموخت/ جمشید آیین دار

برای او که اولین کلاس درس برابری را به من آموخت/ جمشید آیین دار

سه سال پیش بود که من همراه جمعی از دوستانم به کارگاهی به نام تغییر قوانین تبعیض آمیز رفتم و برای اولین بار با او آشنا شدم. بخش یادآوری تجربه های امضا را برای من و دوستانم توضیح می داد. از او نپرسیدم اسمش چیست و کیست؟ فقط چهره اش در خاطرم ماند. پس از آن کارگاه و پیوستن به یاران کمپین یک میلیون امضا، من به همراه دوستانی که تازه با آنها آشنا شده بودم و با همکاری یکدیگر کارگاههایی را برگزار کردیم و من این آموزگارم را هیچ وقت فراموش نکرده بودم. روزی او را در مراسمی دیدم و چه سریع او شاگردش را پس از مدتها شناخت و چه شادمانه برقی در چشمانش داشت از این که یکی از داوطلبان آموزش دیده خود را می بیند. او سمیه رشیدی بود.

زندان نامیست که مدتهاست ذهن و فکر ما را به خود مشغول کرده و اکنون سمیه در زندان است.

آموزگار من در زندان است. اندیشه و تفکر برابر من در زندان است. سمیه در زندان است. یار و یاران من در زندانند. ما همه در زندانیم.

من شاگرد همان سمیه هستم که برابری را درسم داد. آن که هیچ سیاست و نیرنگی در کارش نبود جز این که در مکتب برابری به انسانهای جامعه اش آگاهی دهد. من آزادی آن چشمان شادمانه را می خواهم.

من آزادی سمیه را می خواهم.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات

وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت

آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391

چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی

گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی

ديگر بخش ها :