سمیه یکی از ماست/ نازلی فرخی - تغییر برای برابری

پذيرش > كوچه به كوچه > سمیه یکی از ماست/ نازلی فرخی

سمیه یکی از ماست. ما خانمان براندازان ،ضد حقوق کودکان، مخالفان خانواده، اقدام کنندگان علیه نظام ، پول گیرندگان از بیگانه، گول اجنبی خوردگان و آلات دستان استکبار.

***

سمیه یکی از ما خانمان بر اندازان است. همان هایی که می خواهند خانمان های مقدسی را بر اندازند که بر خشونت و نابرابری بنا شده اند. آن خانمان هایی که زنان حقوقشان را پشت درهایشان می گذارند و وارد می شوند، همان هایی که قانون و عرف باور دارند که زنانش با لباس سپید می آیند و با کفن سپید می روند. آنهایی که جای اینکه مامن و سرپناه باشند، شکنجه گاهند و زندان.

***

سمیه مخالف حقوق کودکان است. همان حقوقی که کودک زیر 18 سال با آن حکم اعدام می گیرد، سالها، هر شب، بیشتر از یک بزرگسال، با کابوس چوبه ی دار از خواب می پرد. هر روزی دوستی را پای چوبه ها از دست می دهد و اینطور روز می شمارد تا لحظه ی مرگش.

حقوقی که طبق آن کودک ملک طلق پدر است . کتک می خورد، کشته می شود و کودکی نمی کند بی جرم و بی مجازاتی در پی.

همانهایی که بر اساس آنها برای آن دخترکان 9، 13و 15 ساله رخت عروسی می دوزند و هلهله می کنند، و با عروسکهایش به حجله می برند.

***

سمیه مثل باقی ما مخالف خانواده است. خانواده ی آن مادری که بهشت زیر پایش است اما کودکش را میان صفحات قانون گم کرده است. همان خانواده ای که مردانش چند زن دارند. آنی که مردانش می توانند بکشند حتی اگر لحظه ای از دلشان بگذرد که ناموسشان نمی کند آنچه که آنها می خواهند. حتی اگر لحظه ای از دلشان بگذرد!

خانواده ای که زنانش نیم انسانند و مردانش خدایگان.

***

سمیه علیه نظام اقدام کرده است. آخر می دانی! نمی دانست چطور آن موقع که زنان بمی را دید که زلزله همه حقوقشان را زیر آوار برد، آن روزهایی که پله های دادگاه را ، با زنان مستاصل از نابرابری و قانون نابرابر، بالا و پائین می رفت، آن لحظاتی که نگاه امیدوار زنان انگیزه حرکتش می شد و سالهایی که با برگه هایی در دست خیابانها، کوچه ها و پارکها را می پیمود و از قوانین نابرابر می گفت تا امضایی بر آن کاغذها بنشیند، به این امید که شاید با همین امضاها ارمغانی بیاورد برای همان زن بمی، زنان غمگین منتظر در دادگاهها، خودش، مادرش و خواهرش نمی دانست که علیه نظام اقدام می کند.

نمی دانست اصلن با همین دیدن ها، شنیدن ها، فهمیدن ها و گفتن ها می شود علیه نظام اقدام کرد. آن نظام مقتدر، داعیه دار برابری و انسانیت.

شاید هنوز هم سمیه مثل ما نفهمیده باشد چطور می شود که تلاش برای ساختن دنیایی زنانه تر و با مسالمت آمیز ترین روش ها علیه نظام اقدام کردن باشد.

***

او هم از بیگانگان پول گرفته است. روزهایی که خورده خورده و ریز ریز کمک های مالی هم شهری هایش، که می خواستند برای ساختن دنیایی برابر یاری رسانند، را جمع می کرد، همان روزها که با دوستانش جمع می شدند و پس اندازهایشان را روی هم می گذاشتند تا قدمی بردارند برای کمپینشان، از بیگانگان پول می گرفت، چرا که شهروندان این مرز بوم، او و دوستانش همه بیگانه اند.

***

سمیه هم آلت دست استکبار شد هم گول خورد، گول بیگانه. روزی که فکر کرد برای ساختن دنیایی بهتر، دنبایی بدون نابرابری و تبعیض می تواند تلاش کند، بسوزد اما بسازد، آلت دست شد چون نمی دانست که دنیایی بهتر، دنیایی بدون خشونت و جهانی شاد و برابر ساخته و پرداخته ی استکبار است لابد! و تنها گول خوردگان از برابری می گویند و می جویندش!

***

باشد! تو صبح زود به خانه اش هجوم بردی، دارایی اش را بردی، تحت فشارش می گذاری، روزها در پی هم تحقیقات پشت تحقیقات می کنی، به دروغ متهمش می کنی به ارتباط ها پنهانی، که سر آخر سمیه باور کند او آن چیزی است که تو می خواهی باشد، آنی که نیست. سمیه ای که ما، او و دیگران باید باور کنیم که کارهای را کرده که تو می گویی.

می دانی! تو سمیه و باقی ما را در زندانی ،ممنوع الملاقات و متهم می کنی و لابد مجازات خواهی کرد فقط به خاطر اینکه بتوانی نشنیدن ها، ندیدن ها و دل ندادن هایت را پشت این های و هوی ها پنهان کنی.

اما فراموش نکن، تو حق نداری این کارها را بکنی حتی اگر قدرتش را داشته باشی.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات

وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت

آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391

چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی

گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی

ديگر بخش ها :