برای دلخوشی من امضاء نکنید، به خاطر خودتان امضاء کنید/ وبلاگ تنگنا

پذيرش > سایت نوشته ها > برای دلخوشی من امضاء نکنید، به خاطر خودتان امضاء کنید/ وبلاگ تنگنا

برای دلخوشی من امضاء نکنید، به خاطر خودتان امضاء کنید/ وبلاگ تنگنا

با وجود تمام مشکلات ، موانع و گرفتاریهای بیشماری که دارم، از موقع شروع به کار " کمپین یک میلیون امضاء" تا به حال موفق به جمع آوری حدود پانصد امضاء از اقشار مختلف زنان و تعداد قلیل و انگشت شماری از مردانِ " خواستار تغییر قوانین تبعیض آمیز" شده ام؛ که به نظرم برای این مدت آمار بسیار پایین و ناچیزی است. حداقل برای من که به عنوان یک زن همکاری و همیاری با کمپین را وظیفه ی بی چون و چرای خودم می دانم. با تمام این گرفتاری ها و مشکلات روز افزون تصمیم دارم تا یک ماه آینده تعداد امضاء های جمع آوری شده را به بیش از هزار امضاء برسانم تا حداقل سهم کوچکی در پیشبرد اهداف این کمپین داشته باشم.

در این میان چند مورد از سوالاتی که امضاء کنندگان بارها و بارها از من می پرسیدند این بود که: آیا جمع آوری این امضاء ها فایده ای هم خواهد داشت؟ آیا به جایی خواهد رسید؟ آیا این قوانین ظالمانه تغییر خواهد کرد؟ یا مثل موارد دیگر وقت تلف کردن و آب در هاون کوبیدن است؟ من هم مجبور بودم بارها و بارها توضیح دهم که انشاالله نتیجه خواهد داد، باید تلاش کرد اعتراض کرد؛حتی اگر فایده ای هم نداشته باشد باز هم همین که سکوت نمی کنیم و نسبت به این قوانین تبعیض آمیز بی تفاوت نیستیم و خواهان تغییر این قوانین زن ستیز هستیم، خودش به تنهایی ارزشمند و قابل تقدیر است.

در این میان چیزی که مرا دلسرد و مایوس می کرد، برخورد نامناسب برخی زنان نا آگاه و بی تفاوت با این موضوع بود.زنانی که یا از امضاء کردن خودداری می کردند یا کمپین را مسخره می کردند یا اگر هم امضاء می کردند با اکراه و حالتی طلبکارانه می گفتند: هر چند می دونیم به جایی نمی رسه اما بذارید برای دلخوشی شما همین جوری امضاء کنیم؛ چه می توانستم به آنها بگویم؟ فقط با لبخندی تلخ تشکر می کردم و از کنارشان می گذشتم.دوست داشتم بگویم: نه! برای دلخوشی من امضاء نکنید، به خاطر خودتان امضاء کنید. به خاطر تغییر این قوانین ناعادلانه، به خاطر آینده و سرنوشتتان نه به خاطر دلخوشی من یا امثال من، که به گفته ی بعضی ها کار و زندگی نداریم و با چند تا فرم راه افتادیم در کوچه و خیابان و با التماس به این و آن برای امضاء گرفتن، خودمان را سر کار گذاشته ایم. نه!ما همه به این امضاء ها نیاز داریم، چون همه از تبعیض و توهین و تحقیر رنج می بریم.پس لطفا به خاطر خودتان امضاء کنید.

لینک اصل مطلب

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :