بستر سازی فرهنگی برای رشد زنان صورت نگرفته

پذيرش > سایت نوشته ها > بستر سازی فرهنگی برای رشد زنان صورت نگرفته

بستر سازی فرهنگی برای رشد زنان صورت نگرفته

گفتگو با طیبه صفایی

طیبه صفایی یکی از 8 نماینده اصولگرای زن در مجلس شورای اسلامی است که در گفتگو با «فردا» خبر از تشکیل ارتقای مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری را به معاونت زنان می‌دهد و این اقدام را جهشی برای پررنگ‌تر شدن نقش زنان در عرصه‌های مختلف می‌داند. طیبه صفایی که ریاست فراکسیون اصولگرای زنان مجلس شورای اسلامی را به عهده دارد در دولت نهم به عنوان مشاور برنامه‌ریزی ریاست مرکز امور زنان و خانواده مشغول فعالیت بوده است می‌توان او را یکی از کسانی دانست که در تاسیس معاونت زنان به دلیل نزدیکی وی به دولت نقش موثری داشته است.

با توجه به اینکه آقای احمدی نژاد در روزهای آتی کابینه دولت دهم را معرفی می‌کند فکر می‌کنید چینش کابینه به چه صورتی خواهد بود و آیا در این خصوص از نمایندگان مجلس مشورتی گرفته شده است؟

طی فراخوانی ایشان از افراد توانمند دعوت به مشارکت نموده است و کسانی که این توانمندی را در خودشان احساس می‌کنند که می‌توانند داوطلب خدمت به مردم باشند به این فراخوان پاسخ مثبت داده و در جلسات مشورتی حضور داشتند. کمیته‌ای هم در این خصوص تشکیل شده که آماده برای همفکری با دولت است. با این وجود همه آحاد ملت جهت تحقق چشم‌انداز 20 ساله و برنامه‌های توسعه 5ساله و برای رسیدن ایران اسلامی به جایگاه تراز اول در منطقه باید تلاش نمایند که با تعامل سه قوه انشا.. دولت کارآمدی با کابینه کارآمدتر تشکبل شود و بتوانیم در آن راستا زیر نظر سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری به اهداف چشم‌انداز دست یابیم.

فضای مجلس را در دادن رای اعتماد به کابینه چگونه ارزیابی می‌کنید؟

امروز زمان رقابت نیست زمان رفاقت است و باید با همفکری و تعامل سازنده در مسیر پیشرفت و عدالت که مدنظر مقام رهبری است گام برداریم. ما اعتقادمان بر این است که سه قوه باید استقلال خودشان را حفظ کنند. اما از این به بعد باید به اجماعی برسیم که در آن مسیر، راه دولت را هموار کنیم در این خصوص استفاده از نظر مشورتی نه نظر تحمیلی مفید خواهد بود.

انتظار مجلس از دولت در انتخاب وزرا چیست؟

مجلس هم در این قضیه این انتظار را از دولت دارد که به عنوان طرف مشورت استفاده شود و لازمه آن این است که جلسات مشترکی بین دولت و مجلس برقرار شود که اگر ابهاماتی است رفع شود. بهرحال در این حمایت هر کسی می تواند نقد داشته باشد چون اگر نقد نباشد فرد به پویایی نمی‌رسد و این هم حق دولت و هم حق مجلس است ولی با توجه به شرایطی که قبلا تجربه کرده‌ایم روشن است که هر چقدر تعامل و همفکری بیشتر شود خروجی کار هم کارآمدتر خواهد بود.

با توجه به اینکه شما ریاست فراکسیون زنان اصولگرای مجلس و همچنین در مرکز امور زنان و خانواده ریاست جمهوری حضور چشمگیری دارید حضور زنان و استفاده از توانمندی‌های آنها را در عرصه‌های مختلف چگونه ارزیابی می‌کنید و آیا می‌توان امیدوار به اتفاقات مثبت برای حضور زنان در دولت دهم بود؟

با توجه به اینکه من رییس فراکسیون زنان مجلس نیز هستم باید بگویم کار برای زنان را که بیش از نیمی از جمعیت جامعه را تشکیل داده اند کار بسیار حساسی است.. در دوران 30 ساله انقلاب زنان توانمندی های زیادی را تا به امروز از خود نشان دادند. زنان در ابعاد مختلف فرهنگی سیاسی اجتماعی و غیره حضور گسترده داشتند. دختران در سطح دانشگاهها که بیش از 50 درصد از ظرفیت را به خود اختصاص دادند و توفیقات روز افزون آنها در عرصه‌های مختلف نشان از موفقیت آنها است. ما در شورای فرهنگی اجتماعی زنان و فراکسیون زنان مجلس از ماهها قبل از انتخابات در خصوص اختصاص جایگاه و تشکیلاتی ویژه به زنان بسیار صحبت و بحث و بررسی کردیم. اعتقادمان بر این است مرکز امور زنان و خانواده با جایگاه مشاوره‌ای اش نمی‌تواند اهداف بلندی را در خصوص خانواده و زنان را پوشش دهد و قدرت اجرایی لازم را ندارد و باید ساختار لازم را که قوی بر امور زنان حاکم باشد که بتواند مسایل و مشکلات زنان را پوشش دهد. لذا از بدو تشکیل دولت نهم در سند ترابخشی که در بحث ارتقای تشکیلات زنان تنظیم کردیم که تا امروز پیگیر این مسئله بودیم. به همین دلیل احساسمان این است که همه باید در این قضیه به اجماع برسند. نمایندگان نیز کمیته‌های مختلفی را تشکیل دادند . شورای فرهنگی اجتماعی زنان که من و خانم رهبر ناظر مجلس در این شورا هستیم با کمک مشاور وزیر کشور در امور زنان و مرکز امور زمان و خانواده و مرکز مطالعات زنان کار کارشناسی انجام دادیم و خلاهایی که برای عدم تحقق بهینه برای عملکرد وجود دارد ترمیم کردیم. در عین حال در حال مذاکره با آقای دکتر احمدی نژاد هستیم که بتوانیم تشکیل مرکز امور زنان و خانواده را از آن حالت مرکز و مشاوره ریاست جمهوری ارتقا دهیم و حتی به سطح معاونت امور زنان و خانواده ارتقا داده شود.

شایعاتی مبنی بر تاسیس وزارت زنان در کابینه بود اما به گفته شما وزارت زنان به معاونت امور زنان تبدیل شد شما وزارت را برای فعالیت و حضور زنان مناسبتر می‌دانید یا معاونت را؟

طرحی به مجلس برای ادغام وزارتخانه ها ارائه شده است که تعداد وزارت خانه ها را به 17 تقلیل یابد. اینکه در فکر این باشیم که یک وزارتخانه به زنان اختصاص پیدا کند ممکن نیست اما اگر بحث معاونت در حوزه زنان را مطرح ‌کنیم بهتر به نتیجه خواهیم رسید نه به خاطر گسترش سلسله مراتب اجرایی و اداری بلکه این معاونت یک نقش هماهنگی و اجرایی داشته باشد و بتواند با استفاده از اختیاراتی که از رییس جمهور می‌گیرد با قدرت ب مسائل زنان و خانواده را در حوزه‌ها و وزارتخانه‌های مختلف رسیدگی و ارزیابی کند. ما نظرمان این است که باید در شهرستانها اداره کل زنان داشته باشیم در حالیکه اکنون این بحث در زیر مجموعه‌های استانداری اداره می‌شود و تنها مدیرکل زنان و خانواده داریم. با تشکیل معاونت و ارتقای مرکز زنان می‌توان قدرت لازم را به فعالیت زنان دهیم تا بتوانیم تشکیلات استانی را نیز تقویت کنیم. زیر مجموعه‌ها نیز به تبعیت این معاونتها ارتقا پیدا خواهد کرد و گام مثبتی در جهت ارتقا روزکردهای متفاوت خانمها خواهد بود. در این خصوص که وقت ملاقاتی نیز از آقای احمدی نژاد گرفتیم که به توضیح این مسایل برای ایشان بپردازیم تا به عنوان یک گام مثبت در ارتقا ساختاری و تشکیلاتی زنان قلمداد شود.

یکی از انتقاداتی که برخی از فعالان حقوق زنان نسبت به مرکز امور زنان داشتند این بود که در روزهای آغازین دولت نهم این مرکز به امور زنان و خانواده تغییر نام داد و معتقدند که دولت نهم مسایل زنان را در سایه خانواده بررسی می‌کنید.

خانواده را باید یک نهاد در یک سیستم در نظر بگیریم سیستمی که از اجزای مختلف تشکیل شده است ما در بحث سیستمها و بحث نظام اعتقادمان این است که یک جز را نباید بدون نوجه به کل دید و همه نظریه پردازان و صاحب نظران سازمان روی آن تاکید دارند پس هر عضو از آن یعنی فرزند یا پدر مادر را نمی توان جدا از هم در نظر بگیریم که به آن آسیب رسانیم. ما یکی از مشکلاتمان این است که در سطح جامعه تبلیغات و جوسازی هایی که در این خصوص صورت گرفته بود این جدایی را ایجاد کرده اما من به عنوان یک زن ترجیح می‌دهم علاوه بر نقش اجتماعی، نقش مادری، همسری را حفظ کنم. اگر تاریخ انقلاب صنعتی را بررسی کنید می‌بینید زن را از خانه ها بیرون آوردندو وارد کارخانه کردند ولی سیستم کار ماشینی و صنعتی آن انعطاف لازم را در خصوص نقش و ویژگی های خانمها نداشت و زنان بسیار صدمه دیدند ما چنین حالتی را نمی‌خواهیم. انتظار داریم آن برابری را نسبت به زن و مرد با توجه به نقشها ببینند. یک زن نقش مادری را با هیچ چیز دیگری عوض نمی کند چون مادر امنیت و مهروزی را در سطح جامعه تضمین می کند و این چیزی نیست که آقایان آن را ایجاد کنند وقتی امام می‌گوید که مرد از دامان زن به معراج می رود به این معنی است که نقشی را برعهده دارد که مختص خانمها و در انحصار آنها است. لذا اعتقادمان این است که حتما زن متصل به سیستم خانواده دیده شود نه جدا از آن. وقتی آن را جدا ببینیم ممکن است نقشهایی برای آن ترسیم کنیم که لطمه به خانواده اش بزند. زنی که شاغل است مادر هم هست اگر ساعت شیردهی اش را به آن اختصاص ندهیم مادر از لحاظ روانی و همین طور جسمانی لطمه می بیند. سیستم سازمانی زن موظف است که شرایط زن بودنش را در آن لحاظ کند چه خانواده در کنار این مرکز زنان باشد و چه نباشد. هیچ زمان و شرایطی زن را و حتی مرد را بدون تصور خانواده نمی‌توانید ترسیم کنید همانطور که ما می‌گوییم زن و مرد در کنار هم مسیر تعالی را طی می‌کنند، همانطور که بدون یکدیگر نمی توانند کامل باشند و این کامل بودن نقش برجسته خانواده را مشخص می‌کند.

حضور زنان در کابینه دولت دهم را تا چه اندازه پیش‌بینی می کنید؟

من به نگرش سیستمی باور دارم. اگر مسئولین این نگرش سیستمی را در مجموعه برنامه ریزی ها اعمال کنند مشکلی نخواهیم داشت. برای نمونه آموزش و پرورش و همینطور نظام آموزش عالی را اگر یک سیستم فرض کنیم و اینها را به مانند جزیره ای بینیم که خروجی یکی ورودی سیستم دیگری است لذا به نوعی این مسائل هم پیش نمی آید. دختر و پسر براساس شایستگی و قابلیتهاشون باید انتخاب شوند. ما درباره کابینه دولت دهم هم اعتقادمان این است که آقای دکتر احمدی نژاد و مسئولین دولتی به قابلیت زنان بها دهند خانمها این استحقاق را دارند و بارها این مسئله را تجربه کردیم که می‌توانند در مرکز متعدد تصمیم گیریها و تصمیم سازی ها حضور فعال داشته باشند.

قبول دارید که تا کنون در سی سال انقلاب هیچ ریس جمهوری ریسک حضور زنان در کابینه را نپذیرفته حتی در دولت نهم.

بله قبول دارم امل معتقدم با این مسئله هم باید سیستمی برخورد کرد. ببینید مسئله حضور زنان در کابینه یا ریسک روسای جمهور نیست مسئله نوع نگرش مسئولین به حضور زنان در عرصه‌های مختلف است. من از کانال شما استفاده کنم و خرده می‌گیرم از صدا وسیما و مراکز اطلاع رسانی. ما 8 نفر خانم متخصص و کاردان و کارشناس در مجلس شورای اسلامی داریم که هرکدام در رشته های خودشان تخصص لازم را دارند اما اکثر برنامه های تلویزیونی از آقایان نماینده استفاده می‌کنند. عملکرد صدا وسیمای ما در بخش زنان جای سوال دارد و من این سوال را می‌کنم و می‌گویم ما زنان نیز اهل فن و تخصص هستیم و حرف برای گفتن داریم وقتی از همه نمایندگان مجلس از شهرستانهای مختلف و در مباحث مختلف دعوت به عمل می‌آوردند مثلا در بحث اصلاح الگوی مصرف که در این بحث حضور زنان و خانواده را تاثیر گذارتر و پررنگ تر از قسمتهای دیگر است. ما اعتقاد داریم که اگر از نهضت زنان و خانواده حمایت و استفاده کنیم موفقیت بیشتری را شاهد خواهیم بود. وقتی می خواهیم کار فرهنگی انجام دهیم کدام رسانه آمد از خانمهای نماینده و یا سایر خانمهای کارشناس استفاده کرد. مسئولین باید نسبت به این قضیه پاسخگو باشند که چرا علیرغم اینکه عنوان می‌کننند زنان نیمی از جامعه را تشکیل دادند باز هم رسانه های ما همه مخاطبین خود و سخنرانان و کارشتاسان خودشان را به مردان اختصاص دادند. حساسیت نسبت به این مسئله زیاد است احساس می‌کنیم که هر جا از حقوق زنان دفاع شود موفقیتی به دنبال آن نائل خواهد شد. من فکر می کنم در این زمینه ما مشکل فرهنگی داریم. باید تلا ش کنیم زیرساختها و رویکردها را تغییر دهیم. مثلا در انتخابات مجلس شورای اسلامی، خانمها خودشان اعتقاد دارند به آقایان رای دهند. باید کار فرهنگی کنیم. کار نمایندگی کار سنگینی برای آنها است ولی آنها نشان دادند که می‌توانند و از پس این قبیل مسولیت حتما برمی‌آیند. به اعتقاد من هنوز این بستر سازی ایجاد نشده است.

تا کنون در همین هیات 8 نفرنمانیدگان زن مجلس شورای اسلامی اقدامی برای پررنگ‌تر شدن حضور زنان صورت گرفته است؟

بله جلسات و بحثهای زیادی شده است. ما در فراکسیون زنان علیرغم اینکه یکسال از تاسیس آن گذشته خیلی کارها انجام دادیم ولی انعکاس این مطلب سیاسی می‌شود. ما معمولا عملکردها را سیاسی کردیم و این مطلب به عملکردهای واقعی حوزه ها لطمه می‌زند. باید به وجوه مشترک بین آنها برسیم و تلاش کنیم که در این باره اطلاع رسانی و زمینه های فرهنگی لازم انجام شود. لازمه‌اش این است که خانمها، هم از بعد خود باوری و هم از منظر بیرونی یعنی نگاه جامعه به زنان نسبت به این موضوع متقاعد شوند که زنان هم آن لیاقت، کفایت و پتانسیل لازم را برای فعالیت و حضور حتی در عرصه‌های سخت سیاسی اجتماعی دارند. یا نمونه دیگر بحثی که در کمیسیون مدتها است مطرح شده در خصوص بومی گزینی دانشجویان دختر که من یکی از مخالفین این طرح بودم. چرا که معتقدم تا زمانی که قابلیتها و پتانسیلهای مناطق مختلف و سطح کیفی دانشگاهها ارتقا پیدا نکند و تا زمانی که نتوانستیم دانشگاهی در سطح دانشگاههای تهران در داخل استانها بیاوریم و آن برنامه ریزی آمایشی را ایجاد کنیم نمی توانیم این را در حمایت از دخترها اعمال کنیم و این به شکلی جلوی رشد نخبگان را می گیرد. ما که می‌دانیم دانشگاههای جامع و مادر را نتوانستیم در استانها ایجاد کنیم پس تا زمانی که چنین دانشگاههایی تاسیس نشده نباید چنین طرحهایی را ارائه دهیم و ایجاد محدودیت کنیم. لذا در این خصوص حساس بودیم و از طریق جلساتی که با مسئولین سازمان سنجش داشتیم همین طور اوضاع فرهنگی اجتماعی دختران یا قبولی در کنکور آنها را ما با حساسیت خاصی پیگیر هستیم و اعتقادمان این است که اگر به نیمی از جامعه بی‌توجهی شود خسارت جبران ناپذیری وارد خواهد شد.

http://www.fardanews.com/fa/pages/?cid=88784

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :