ما همه یک نداییم - تغییر برای برابری

تغییر برای برابری - قبل از انتخابات ریاست جمهوری در ایران با حضور پررنگ زنان در ستادهای انتخاباتی و همچنین خیابانها مواجه شدیم فضای باز تبلیغاتی که در ایران ایجاد شده بود شور و هیجانی خاص را در زنان و مردانی ایجاد کرده بود اخبار، عکس ها، فیلم ها و روایات مردم این و اقعیات را به خوبی بیان می کنند بعد از انتخابات هم زنان باز در این صحنه حضور پررنگی داشتند و در تجمعات شرکت می کردند، شعار می دادند، دستگیر شدند و حتی به شهادت رسیدند. حضور جنبش های اجتماعی و کمپین یک میلیون امضا در این انتخابات بیانگر همدلی و همراهی آنها با مردم بود و اینکه جدا از این مردم و خواسته های آنها نیستند و خواسته های کمپین یک میلیون امضا و خواسته های مردمی در هم تنیده شده است. در اینجا گفتگوی یکی از فعالان کمپین را با چند تن از زنان را درباره علت حضورشان در حرکت ها و تأثیرجنبش های اجتماعی را براین حرکت ها می خوانیم .

سارا 27 ساله کارمند

*شما چرا در این تجمعات شرکت کردید؟ و آیا اولین بار بود که در این تجمعات حضور داشتید؟

من سال 81 و 82 عضو بسیج دانشجویی دانشگاه تهران بودم، تازه وارد دانشگاه شده بودم و به تشویق دوستانم عضو بسیج دانشکده شدم و آن زمان اولین بار در تجمعی که مربوط به آقاجری می شد شرکت کردم خیلی احساس خوبی داشتم و ابراز وجود می کردم و هنوز اندیشه های فکری من شکل نگرفته بود اما زمانی که به طرفداری از آقای خاتمی در تجمعات دانشجویی شرکت می کردم مورد اعتراض دوستانم در بسیج قرار گرفتم. آن زمان دیگر اعتقاداتم تا حدودی شکل گرفته بود بنابراین از بسیج بیرون آمدم در تجمعات صنفی دانشجویان نیز شرکت کردم تا اینکه بعد از سال 84 دیگر آن آزادی بیان و تجمعات خبری نبود و خفقان همه جا را فرا گرفت. تا به امروز که برای اینکه حقم را پس بگیرم در این تجمعات شرکت می کنم تقریبا در تمام تجمعات چه قبل از انتخابات و چه بعد از انتخابات بودم. البته قبل از انتخابات جنبه تبلیغی داشت اما بعد از انتخابات برای نادیده گرفته شدن این همه ظلم و گرفتن حق رأی خودم در این تجمعات حضور داشتم. و با افرادی که مثل من هستند احساس نزدیکی می کنم حتی یک روز دانشجویان دانشگاه تهران را دیدم که از پشت درهای بسته شعار می دادند و ما مردم با آنها همراهی کردیم. خیلی ازاعتقادات مذهبی ام عوض شد تا حدی که مرجع تقلیدم را هم تغییر دادم . خیلی از نگرشهایم با این حوادث اخیری که اتفاق افتاد عوض شد.

*آیا با کمپین یک میلیون امضا آشنایی دارید؟
بله من از طریق یکی از دوستانم با کمپین آشنا شدم اما ابتدا خیلی مخالف کمپین بودم و مرتب با دوستم مخالفت می کردم که شما می خواهید فساد و اختلافات خانوادگی را زیاد کنید و به دلیل اینکه نمی خواستم وابسته به جریانی باشم و یا فکر می کردم کمپین با اسلام مغایرت دارد تا اینکه دیدم ارث و دیه تغییر کرد و یا مخالفتی که زنان فعال با لایحه حمایت از خانواده کردند و موفقیت هایی را که بدست آوردند کاملا نظرم تغییر کرد.

*به نظر شما جنبش های اجتماعی مثل کمپین یک میلیون امضاء در این تجمعات انتخاباتی تأثیر گذار بودند؟

صد در صد تأثیر گذار بودند. قبل از انتخابات حضور کمپین خیلی نمود داشت و پررنگ بود اما بعد از انتخابات این حضورکمتر شد . مرتب کمپینی ها را می دیدم که امضا جمع می کنند یا شعارهای زن = مرد هست دربین زنان می دیدم یا اعلامیه هایی مانند از بین بردن تبعیض و امثال این شعارها. قبل از انتخابات و تبلیغات انتخاباتی و در این چند سال کمپین یک میلیون امضاء حرکت دسته جمعی و علنی را بین مردم برده بود الان موجی شکل گرفته که حرکت دسته جمعی در کل جامعه را ایجاد کرده مردم. با توجه به توانایی هایی که دارند در این حرکتها حضور دارند مثلا فردی با قلمش، فردی با حضورش و.... این جنبش که اسمش اصطلاحا جنبش سبز است شکل گرفته و تنها طرفداران آقای موسوی و کروبی نیستند بلکه زنان و مردان زیادی هستند که در جنبش های اجتماعی فعال و یا با خواسته های آنها آشنا بوده اند و حتی برخی از اصولگرایان میانه رو نیز در این حرکت هستند و حتی فرزندانشان در این راه شهید شدند.

*آیا فعالین کمپین یک میلیون امضاء و جنبش های اجتماعی می توانند همچنان تأثیر گذار باشد؟
باید تأثیر گذار باشند باید از این حضورها استفاده کرد و نباید جنبش بایستد، این روند می تواند ادامه داشته باشد و این جنبش ها در کنار مردم باید بایستند و نباید بگذاریم خون زنان و مردانی مثل نداآقاسلطان و سهراب اعرابی و شهدای دیگر پایمال شود. ارزش این شهدا کمتر از شهدای جنگ تحمیلی نیست آن زمان دشمن مشخص بود و در خارج از ایران بود اما الان دشمن از خودمان هستند در داخل کشور خودمان هستند. این حرکت دیر یا زود نتیجه می دهد و حق پیروز خواهد شد. می خواهم بگویم که اگر مادری و پدری ندا و سهراب های خودشان را از دست دادند امروز نداها و سهراب های فراوانی با آنها هستند و با آنها همدرد و یکدل هستند. ما جواب این خون ها را خواهیم گرفت.

زینب 24 ساله دانشجو

* آیا اولین بار بود که در این تجمعات حضور داشتی؟

بله من تا به حال در تجمعی شرکت نکرده بودم قبلا هم هرگز رأی نداده بودم اما امسال شور و هیجان دیگری برای انتخابات داشتم فکر می کردم می توانم تأثیر گذار باشم و یک تاریخ موثری را برای کشورم رقم بزنم، قبل از انتخابات در یکی از ستادهای آقای موسوی حضور داشتم و فعالیت تبلیغاتی با دوستانم انجام می دادیم. مچ بند سبز می بستیم و سر کلاس و خیابان عکس و بروشور پخش می کردیم اما وقتی نتایج انتخابات اعلام شد شوکه شدم و حالم خیلی بد شد نمی توانستم باور کنم که با ما این کار را کرده باشند و احساسات و حق و حقوق ما را نادیده گرفتند. اوایل در تجمعات آرام حضور داشتم و از اینکه می دیدم مردم با اتحاد و همدلی خوشون حضور دارند خیلی امیدوار شدم اما چون تنها فرزند خانواده هستم و مادرم خیلی نگران بود دیگر به من اجازه نداد از خانه خارج شوم و در اتاقم را به رویم قفل می کرد خیلی گریه می کردم اما مادرم راضی نمی شد در را باز کند و مرتب مواظبم بود تا اینکه صدای الله اکبر مردم را که شنیدم سرم را از پنجره اتاقم که در طبقه چهارم بود بیرون می آوردم و تا آخرین لحظه فریاد الله اکبر سر می دادم. این کار تنها دلخوشی ام شده بود تا اینکه این صداها کمتر شد و می ترسم صداها را خفه کنند.

*آیا با کمپین یک میلیون امضا آشنایی دارید؟ جنبش های اجتماعی چقدر در این جریانات حضور داشتند؟

نه آشنایی ندارم البته اخبار دستگیری یک عده از فعالین را از برنامه های ماهواره ای می دیدم اما علاقه ای به پیگیری نداشتم تنها علاقه ی من تاریخ بود. یک عده از زنان را قبل از انتخابات می دیدم که در خیابانها و ستادهای تبلیغاتی و یا جلسه های سخنرانی با در دست داشتن اعلامیه ها و پلاکاردهایی که در آن از حقوق زنان نوشته شده بود و یا در رابطه با طرح بومی گزینی دختران و دانشجویان ستاره دار چیزهایی را می دیدم اما بعد از انتخابات کمتر دیدم.

*به نظر شما این جنبش های اجتماعی و جنبش های زنان می توانند در این تجمعات انتخاباتی تأثیر داشته باشند؟

همانقدر که در قبل از انتخابات تبلیغاتشان را می دیدیم و خواسته هایشان را مطرح می کردند امروز هم به نظر من باید زنان حضور داشته باشند و خواسته های خودشان را مطرح کنند اما در کنار مردم باید خواسته های مردم را هم مورد حمایت قرار بدهند. اینها از همدیگر جدا نیستند. باید برای احقاق حقوق مردم چه زن و چه مرد تلاش کنند و از هیچ کمکی دریغ نکنند. الان تعدادی از دختران و پسران هم بیگناه کشته شدند شاید اگر مادرم به من اجازه می داد بروم من هم جزء آنها بودم چرا که جدا از آنها نیستم. بقیه افراد هم باید این خواسته را داشته باشند خواسته های حقوقی زنان با خواسته های اجتماعی مردم با هم محقق می شود.

نباید دست از تلاش برداریم و لااقل کمترین کاری که می توانیم انجام دهیم همدردی با خانواده های این شهدا هست نباید بگذاریم یادشان از دلهایمان برود.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات

وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت

آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391

چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی

گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی

ديگر بخش ها :