وزیر زن، دردی از زنان ایران دوا نمی‌کند

پذيرش > سایت نوشته ها > وزیر زن، دردی از زنان ایران دوا نمی‌کند

گفتگو با زهرا اشراقی

وزیر زن، دردی از زنان ایران دوا نمی‌کند

31 اردیبهشت 1388 - فردا نیوز - نسخه قابل چاپ

آقایان موسوی، محسن رضایی و کروبی، این بار با خانم‌هایشان در صحنه سیاسی حضور یافته‌اند، نظرتان در این باره چیست؟

خانم‌های قبلی هم فعال بودند، با این حال ما این حضور را به فال نیک می‌گیریم و امیدواریم ژست انتخاباتی نباشد.

خانم رهنورد در این میان حضوری متفاوت دارد و حتی سوژه رسانه‌های غربی نیز شده است؟

خانم رهنورد مستثنی است برای این که پیش از این مشاور رئیس جمهور و رئیس دانشگاه بوده است. اگر نگوییم از آقای موسوی فعال‌تر بوده، کمتر نبوده است. قطعاً ایشان در صورت پیروزی مهندس موسوی به عنوان «First lady» خیلی موثر خواهد بود. با این حال خانم‌های آقایان هاشمی، خاتمی و احمدی‌نژاد هم فعال بوده‌اند و شانه به شانه همسرانشان در صحنه حضور داشته‌اند. اما من درباره حضور خانم‌ها چندان خوش‌بین نیستم.

چرا؟

برای اینکه مشکلات همچنان پابرجاست، زنان از حمایت خانوادگی برخوردار نیستند و در برابر مسایلی مانند تعدد زوجات کاری نمی‌توانند انجام دهند.

حضور وزرای زن در کابینه رئیس‌جمهور آینده چقدر می‌تواند مثمرثمر باشد؟

من وزیر زن را قبول ندارم، مشکلات زنان باید ریشه‌ای حل شود 30 سال است که می‌گوییم وزیر زن، خوب که چه بشود؟ اگر امشب شوهر من بیاید و بگوید ازدواج دوم کردم من چه می‌توانم بکنم؟ می‌تواند مرا به راحتی از خانه‌اش بیرون کند بدون اینکه ریالی حق و حقوق بدهد. بحث زنان در یک وزیر خلاصه می‌شود، موضوع مربوط به میلیون‌‌ها انسان است. شما ببینید از اول انقلاب تاکنون تنها چند چهره محدود به عنوان زن در عرصه حضور داشته‌اند. موضوع امسال زنان هم به نوعی برگرفته از داستان «اوباما» است.

یعنی همسران نامزدهای ما می‌توانند نقشی را که میشل اوباما برای همسرش ایفا کرد، تکرار کنند؟

به نظر من اگر زنان ایرانی قرار باشد به شعارهای مربوط به زنان رأی دهند، قطعاً آقای احمدی‌نژاد نمی‌بایست آرای آنها را در سبدش می‌داشت، چون شعاری برای زنان مطرح نکرد. البته مساله زنان شاید در طیف نخبگان، روشنفکران و روزنامه‌نگاران جایگاه داشته باشد اما در کل جامعه زنان ما مقبولیت چندانی ندارند. از طرفی «میشل اوباما» وقتی به صحنه می‌آید، تفاوت‌هایی در جامعه ما با آمریکا وجود دارد که از حوصله بحث ما خارج است.

شما می‌گویید مشکلات باید ریشه‌ای حل شود، این شعار است یا واقعاً راه‌حل دارد؟

راه‌حل از کتاب اول دبستان آغاز می‌شود؛ «بابا آب داد»، «بابا نان داد».

می‌‌گفتند «مادر آب داد» مسایل حل می‌شد؟

نه، منظور این عبارت‌ها آن است که بچه‌ها همه کاره شما «بابا» است، نه «مامان»!

این موضوعات مربوط به کتاب‌هاست؛ خود شما هم می‌دانید که واقعیت امروز جامعه، چیزی دیگری است. من شک ندارم که در خانه شما آقای محمدرضا خاتمی در مقابل شما دست به سینه می‌ایستد!

آقای محمدرضا خاتمی اگر بخواهد هر بلایی سر من بیاورد، از نظر قانونی می‌تواند!

بگذارید مثال دیگری بزنم آقای سید محمد خاتمی در زمان ریاست جمهوری‌اش گفته بود: «من پول تو جیبی خودم را از همسرم می‌گیرم»، یعنی همه‌ کاره منزل آقای خاتمی، خانم صادقی است، آقای خاتمی که تعارف نکرده بود؟

چرا، همه اینها تعارف است من روزانه با مشکلات زنان سر و کار دارم و می‌بینم چه تبعیض‌هایی علیه آنها صورت می‌گیرد. خانم می‌گفت شوهرش 50 میلیارد تومان در حساب بانکی‌اش دارد و می‌خواهد او را طلاق دهد، در حالی که روز اول با یک پیکان به خواستگاری‌اش آمده بود! اینها همه فاجعه است. بعد از پخش سریال «میوه ممنوعه» می‌دانید چه تعداد مردم ازدواج دوم کردند؟ افتضاح است! البته این مساله مشکل خانوادگی من نیست چرا که می‌دانم چگونه گلیم خود را از آب بیرون بکشم اما زن خانه‌داری که شوهر بازاری دارد و امثالهم واقعاً مساله دارند، علت این که این قدر همسرکشی زیاد شده برای چیست؟ برای این که خانم‌ها به خرخره‌شان رسیده است!

بنده به عنوان یک مرد می‌گویم رویمان سیاه!

چند وقت پیش خانم آمده بود و برای دختر 20 ساله‌اش طلاق می‌خواست، گفتم چرا؟ گفت: برای اینکه شوهرش بداخلاق است. دختران امروز دیگر تحمل اهانت‌های مرد را ندارند، انشاءالله رئیس‌جمهور بعدی بیاید و در این باره بیشتر فعال باشد. البته من در بین خانم‌ها، به عنوان طرفدار آقایان شهرت دارم اما به واسطه آن که با مشکلات زنان درگیری روزانه دارم به بیان واقعیات پرداختم.

بنابراین آمدن یا نیامدن خانم‌ها در صحنه دردی از جامعه زنان دوا نمی‌کند؟

گفتم که ما این امر را به فال نیک می‌گیریم. الان در سفرهای آقای احمدی‌نژاد همسر ایشان او را همراهی می‌کند.

منبع: امید جوان

فردا نیوز

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :