روی سخنم با مسئولان نظام هست: هیچ متوجه عواقب و آثار کار خود هستید؟

پذيرش > كوچه به كوچه > روی سخنم با مسئولان نظام هست: هیچ متوجه عواقب و آثار کار خود هستید؟

دید وبازدید نوروزی هم تعریف مجرمانه پیدا کرده است!

روی سخنم با مسئولان نظام هست: هیچ متوجه عواقب و آثار کار خود هستید؟

11 فروردین 1388 - رضوان مقدم - نسخه قابل چاپ

چو پرده دار به شمشیر می زند همه را
کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

تغییر برای برابری - این بار خبر آن چنان عجیب و متحیر کننده بود که باور کردنش برای هرکس که می شنید مشکل بود. این که انجام مراسم دید وبازدید نوروزی تعریف مجرمانه پیدا کند و مامورین وزارت اطلاعات کار را به جایی برسانند که مانع از دید و باز دید های معمول ومرسوم نوروزی شوند !

مامورین دستگیر کننده و دستگاهی که این افراد را هدایت می کند هیچ متوجه عواقب و آثار کار خود هستند؟ باید از مسئولان قضایی کشور پرسید چه کسی و یا چه کسانی مخل نظم وامنیت عمومی کشورند ؟ چند نفر فعال اجتماعی که بر حسب وظیفه و از روی احساسات وعواطف انسانی به دیدارنوروزی خانواده های زندانی می روند یا آنهایی که بردست جوانان مسئول اگاه و با شرف دستبند می زنند؟ آیا کسانی که اقدام به دستگیری خودسرانه شهروندان ایرانی می کنند امنیت ملی را به مخاطره نمی اندازند؟ در کدام بخش از قوانین مملکت ما آمده است که دیدار با خانواده های زنده یاد زهرا بنی یعقوب و اسانلو و مصطفوی جرم است ؟ شکستن حریم خصوصی افراد تا کجاست؟ از کنترل تلفن ها وپست های الکترونیکی تا دیدو بازدید های نوروزی، مراسم عزا وعروسی، مهمانی های خانوادگی،... این کنترل ها وفشار ها تا کجا می خواهد کشیده شود وادامه یابد؟ کدام نظریه و تئوری پشت این همه فشار وسرکوب قرار دارد؟ اساسا بر طبق کدام قانون ، ماده، تبصره، آیین نامه، دید وباز دید نوروزی جرم است؟ گویا نزد کسانی اصل براین است که مردم ایران مجرمند مگر این که خلافش ثابت شود و گرنه چه دلیل پاسخ ویا توضیحی برای این گونه دستگیری ها که تعدادش کم هم نیست وجود دارد؟ قضات محترمی که با این پرونده ها سرو کار دارند چگونه می توانند شب سر بر بالین بگذارند و فکر نکنند چه ستمی بر زنان ومردان آگاه و شهروندان این آب وخاک می رود ؟اچه کسی به خود این حق را می دهد که بر دستان جوانان دستبند زده و با پا ی بند ان را روانه قزل حصار کنند در کلانتری آنها را مورد اهانت قرار دهند و بگویند می خواهیم "رفع ظن" کنیم و سپس اتهام آن ها را «اقدام علیه امنیت ملی و علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از طریق گفتمان مغایر با مبانی نظام و ارتباط گرفتن با نیروهای غیر خودی» عنوان کنند . این چه رفتاری است؟ چه هرج و مرجی است که که این چنین عرصه بر سرمایه های معنوی تنگ می کند .

5 میلیون ایرانی ترک وطن کرده کافی نیست ؟همه ما "در این خانه حقی" داریم. انقلاب نکرده ایم که حق دید وبازدید عید را هم نداشته باشیم، که خانواده های دانشجویان زندانی به جرم چیدن سفره هفت سین در پیاده رو مقابل زندان برای احساس نزدیکی با فرزندانشان شب عید روانه زنان شوند.

سوال من به عنوان یک شهروند از مسئولان نظام این است : آیا درست است که حق هر گونه اعتراضی ازمردم سلب شود؟ به هر حرکتی برچسب اقدام علیه امنیت ملی زده شود؟ بعد هم زندان و صدور احکام نا متجانس و باقی داستان ها؟ آیا هیچ صدایی اعتراضی و نقدی حق مطرح شدن ندارد ؟ مردم نیاز به امنیت و آرامش ندارند؟ چرا برهم زننده آرامش و امنیت حداقلی ما هستید؟

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات

وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت

آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391

چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی

گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی

ديگر بخش ها :

چو پرده دار به شمشیر می زند همه را کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

چو پرده دار به شمشیر می زند همه را
کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند