از اینکه زنان ایرانی برای مطالبه حقوقشان به زندان می روند متعجبیم

پذيرش > مقالات > از اینکه زنان ایرانی برای مطالبه حقوقشان به زندان می روند متعجبیم

گفتگو با اعضای موسسه پژوهش و توسعه زنان تونس:

از اینکه زنان ایرانی برای مطالبه حقوقشان به زندان می روند متعجبیم

19 اسفند 1387 - گفتگو: سوسن طهماسبی - نسخه قابل چاپ

بسیاری از فعالان حقوق زنان سراسر جهان در نشست کمیسیون مقام زن که در از سوی سازمان ملل در نیویورک برگزار شده است، شرکت کرده اند. این گردهمایی بزرگ فرصتی شد تا در گفتگو با فعالان زن کشورهای مختلف به بررسی وضعیت حقوقی زنان و فعالان حقوق زن در سایر نقاط جهان بپردازیم.خدیجه ارفویی و اسرا فاروس از اعضای موسسه فمینیستی پژوهش و توسعه زنان تونس، در گفتگو با سایت تغییر برای برابری از تلاش هایشان برای کسب برابری حقوقی و پیشرفتهایی که در این زمینه داشته اند، گفته اند.

وضعیت حقوقی زنان در کشور شما چگونه است؟

تونس در مقایسه با سایر کشورهای جهان عرب یکی از پیشرو ترین قوانین در حوزه زنان را دارد. بخشی از قانون ما بر اساس تفکرات سکولار و بخشی از آن بر اساس قوانین شریعت وضع شده است. ما همچنین با حق تحفظ در مواد 8،9 و 15، به کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض از زنان (CEDAW) پیوسته ایم. زنان و مردان در بیشتر موارد دارای حقوق برابر هستند و در این زمینه مشکلات اندکی پیش روی ما قرار دارد. یکی از این مشکلات حق تابعیت زنان است. زنان تنها با کسب اجازه ی از شوهر خود می توانند ملیت خود را به فرزندانشان منتقل کنند. مسأله ی دیگر ممنوعیت ازدواج زنان با مردان غیر مسلمان است. اما ازدواج هایی که خارج از تونس به این شکل انجام می شوند در داخل کشور به رسمیت شناخته می شوند، بنابراین زنانی که قصد ازدواج با مردان غیر مسلمان را دارند برای انجام این ازدواج به خارج از کشور سفر می کنند. مساله ی چالش برانگیز دیگر ارث بری زنان است و زنان نسبت به مردان ارث کمتری دریافت می کنند.

زنان در ایران هم (در ارث بری از والدین خود) نیمی از آنچه برادرانشان دریافت می کنند ارث می گیرند و تنها یک هشتم از دارایی های همسر خود را به ارث می برند که عرصه (زمین) شامل این ارثیه نمی شود. در عین حال اخیرا قانون جدیدی به مجلس فرستاده شده که بر اساس آن زنان مجاز به ارث بری از زمین از شوهر خود هستند و ما امیدواریم که این لایحه تصویب شود. آیا در تونس هم وضع به همین شکل است؟

در تونس زنان از زمین ارث می برند و محدودیتی در این زمینه وجود ندارد. اما درست مثل ایران قانون ارث در کشور ما بر پایه شریعت تنظیم شده است و در زمینه ارث بری از والدین فرزندان دختر نیمی از آنچه به فرزندان پسر خانواده می رسد (یا یک سوم برای فرزندان اناث و دو سوم برای فرزندان ذکور) را به عنوان ارث دریافت می کنند. زنان نیز یک هشتم دارایی های همسر خود را به عنوان ارث دریافت می کنند. سازمان ما این نابرابری را مد نظر قرار داده است و ما به دنبال کسب حقوق برابر برای زنان در زمینه ارث هستیم.

در ایران فعالان زن، قوانینی که بر زن تبعیض روا می دارد، از جمله نداشتن حقوق برابر در زمینه ازدواج، حق طلاق و سرپرستی و حضانت کودکان را به چالش کشیده اند. یکی از مطالبات فعالان حقوق زنان در ایران رفع چند همسری است. موضوع چند همسری در کشور شما به چه شکل است؟ آیا چند همسری در تونس قانونی است؟

چند همسری در تونس از سال 1956 و همزمان با استقلال تونس از قوانین کشور ما حذف شده است.در حال حاضر بر اساس قوانین تونس چندهمسری و ازدواج مجدد مجاز نیست و در واقع اگر مردی همسر دوم اختیار کند با مجازات حبس مواجه خواهد شد. زنان و مردان همچنین در ازدواج نیز حقوق برابر دارند. در سال 1993 تغییرات قانون ضمانت های بیشتری برای اطمینان از حقوق برابر مرد وزن در زمینه ازدواج فراهم آورد. پیش از آن براساس قانون زنان موظف به تمکین از شوهرانشان بودند اما براساس تغییرات قانونی در سال 1993 هم زن و هم مرد موظف به تمکین از یکدیگر هستند. زنان همچنین حق طلاق، حضانت و سرپرستی فرزندان خود را دارا هستند. سن قانونی ازدواج برای دختران و پسران 18 سال تعیین شده است.

در مورد برنامه هایی که برای بزرگداشت روز جهانی زن در کشور شما ترتیب داده شده است بگویید.

تصمیم داریم کنفرانسی با موضوع زن برگزار کنیم. همچنین ورک شاپ هایی برای بزرگداشت بیستمین سالگرد تاسیس سازمان خود برگزار می کنیم و وب سایت خود را نیز افتتاح خواهیم کرد.

آیا تظاهرات یا تجمع عمومی هم برای چنین مناسبت هایی برگزار خواهید کرد؟

تظاهرات خیابانی در کشور ما مجاز نیست و اگر هم چنین قصدی داشته باشیم مجوز قانونی داده نمی شود. دولت از تظاهرات در هراس است و اجازه برگزاری آن را نمی دهد. اگر بدون اجازه به خیابان برویم تجمع ما منجر به اعمال خشونت از سوی پلیس می شود. اخیرا تجمعی در حمایت از غزه و در اعتراض به کشتارهای انجام شده در این کشور برپا کردیم. وضعیتی که بر غزه حاکم بود مورد شدید مردم تونس بود و از این رو دولتمردان نمی توانستند مانع برگزاری این تجمع بشوند. اما در تمام مدت تظاهر کنندگان در محاصره پلیس بودند. در همین زمان افرادی در این تظاهرات شرکت کردند که عضو سازمانهای دولتی هستند و در طول تظاهرات به جای سردادن شعار در حمایت از غزه در حمایت از طرح ابقای رئیس جمهور کشورمان شعار سر دادند. رئیس جمهور کشور ما 20 سال روی کار بوده و برخلاف آن که در زمان انتخاب شدن ادعا می کرد برای روسای جمهور محدودیت های زمانی وجود وجود خواهد داشت، قصد دارد مجددا خود را کاندیدای ریاست جمهوری کند. به هر حال تظاهرات کنندگان دولتی شعارهایی سر دادند از جمله: "ما خواهان ابقای رئیس جمهور در مقام خود هستیم."

به نظر می رسد که شما در شرایط دشوار امنیتی فعالیت می کنید. سازمان های غیردولتی (NGOs) در کشورتان چه شرایطی دارند؟

وضعیت سازمان های غیردولتی دشوار است. فشارهای زیادی بر فعالان و سازمان های غیردولتی اعمال می شود و پلیس از هر موقعیتی برای هجوم به دفاتر سازمان های غیر دولتی استفاده می کند. اما ما باور داریم که فعالیت مان مهم است و ادامه می دهیم. شاید دانستن این نکته برایتان جالب باشد که در چنین شرایطی ما در زمان حضور شیرین عبادی در تونس، در دفتر خود یک نشست و دیدار با برنده صلح نوبل ایرانی برگزار کردیم.

برایتان گفتم که زنان در ایران برای حقوق قانونی خود مبارزه می کنند. من با کمپینی که در صدد تغییر کلیه قوانین تبعیض آمیز برعلیه زنان است فعالیت می کنم که کمپین یک میلیون امضا نام دارد. در مورد این کمپین چیزی شنیده اید؟
بله در مورد کمپین شنیده ایم. ما تمام اخبار مرتبط با کمپین را از طریق ایمیل لیست های مختلف بین المللی زنان پی می گیریم. در واقع زمانی که خدیجه مقدم بازداشت شد ما خبر را شنیدیم و بلافاصله با ترجمه خبر به زبان فرانسه موضوع را به همکاران فرانسوی زبان خود در تونس و سایر کشورها اطلاع دادیم. از این که زنان برای مطالبه ی حقوق اساسی خود در ایران به زندان می روند متعجبیم.

آیا تا به حال هیچ یک از فعالان حقوق زنان در کشور شما به زندان رفته است؟

برای مطالبه ی حقوق برابر به هیچ وجه. اما زنانی در جنوب تونس در تظاهراتی که چندین ماه به طول انجامیده شرکت کردند و حامیان زیادی در بین فعالان زن و مردم دارند. این زنان مادرانی هستند که به دلیل کمبود فرصت های شغلی برای فرزندان خود تظاهرات کرده اند. یکی از اکتیویست های حوزه زنان به نام زکیه دیفاوی که حمایت کننده ی این گروه بود به مدت 4 ماه بازداشت شد که البته در حال حاضر آزاد شده است.

در واقع همه شما که در کمپین برای حقوق برابر در ایران تلاش می کنید مورد ستایش ما هستید و امیدواریم بدانید که ما به هر شکل ممکن از فعالیت هایتان حمایت خواهیم کرد.

از وقتی که گذاشتید و همینطور حمایت شما سپاسگذاری می کنم.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

‫8 مارس روزی که نمی توان از ما دریغ کرد

با طلاق توافقی از حقارت و کتک و فحش رها شدم /گزارشی از دادگاه محلاتی: مریم مالک

تجمع مادران عزادار در رشت

تغییر ممکن است/ جلوه جواهری(26 روز پس از بازداشت کاوه مظفری)

گامهایی که با تزلزل نا آشنایند/ گرامی داشت چهلم ندا در رشت

ديگر بخش ها :