کمپین و اولین برف زمستان - تغییر برای برابری

پذيرش > همراهان > وبلاگ مهمان > کمپین و اولین برف زمستان

وبلاگ مهمان

2 اسفند 1387 - وبلاگ اصفهان / مهرنوش اعتمادی - نسخه قابل چاپ

صبح جمعه که از خواب بیدار شدم شهر زیر مخملی سپید هنوز در خواب بود. بالاخره اصفهان هم برف اومد.

دختر خالم زنگ زد گفت میایی بریم کوه برف بازی؟ با خوشحالی قبول کردم به هایده هم زنگ زدم اما متاسفانه با مامانش قرار داشت و گفت نمی تونه بیاد. طبق معمول دفترچه و برگه گذاشتم توی کیفم و راه افتادم. وای که چه غوغایی بود صبح روز جمعه توی کوه تازه وقتی برف هم اومده باشه معلومه دیگه چه خبره.

تا ایستگاه اول رفتیم بالا و آنجا خودمون را وارد بازی یک گروه ۱۴-۱۵ نفری دختر و پسر کردیم بعد از نیم ساعت که دیگه دوست شده بودیم و از برف تو سرو صورت هم زدن خسته٬ رفتیم دور آتش نشستیم و یکی از پسرها روی آتش چایی درست کرد. من هم از خدا خواسته شرایط را که آماده دیدم دفترچه ها را در آوردم و دادم دستشون و شروع کردم از کمپین گفتن. اول موضوع را به شوخی برگزار کردن پسرها می گفتن همین حالا هم خانوما پوست ما را کندن وای به اینکه حق و حقوقشون هم بیشتر بشه دخترها هم خط و نشون می کشیدن اما بعد یکی از پسرها که ساکت بود از من پرسید:" گروه شما همونیه که دیروز یه جایزه تو فرانسه برد؟" با ذوق گفتم: " بله جایزه سیمون دوبووار بود" با تعجب گفت اتفاقاْ دیروز وقتی برنامه صدای آمریکا را می دیدیم با خواهر و برادرم خیلی بحث کردیم ولی قکر نمی کردیم که کمپین تو اصفهان هم فعال باشه آخه اصفهانیها خیلی محافظه کارن بعد خودکارش را در آورد و برگه را گرفت امضا کرد بقیه که به حرفهای ما گوش می کردن بعد از آن برگه را گرفتن و با شوخی و خنده امضا کردن. همون پسر از من دفترچه و برگه هم خواست تا برای خواهر و برادرش ببره و گفت برگم که پر شد ایمیل می زنم.

اینقدر از اینکه در اولین تلاش ۱۶ امضا جمع شده بود خوشحال بودم که تو مسیری که از کوه پایین میومدیم جلوی چند گروه دیگه را گرفتم و دفترچه دادم که تعدادیشون برگه را امضا کردن جالب این بود که خیلی از کسانی که باهاشون حرف زدم از طریق ماهواره جریان جایزه را می دونستن و این هم برام مسرت بخش بود هم جالب.

وقتی رسیدیم پایین٬ رفتیم کنار بساط یه پسری که لبو٬ باقلا و ذرت می فروخت همین طور که ظرف باقلای داغ دستمون بود سر صحبت را با یه دختر و پسر جوان که ایستاده بودن لبو می خوردن باز کردم براشون که توضیح دادم دختر زود امضا کرد اما پسر گفت حرفهای شما درست اما تکلیف ما آقایون با این مهریه ها چیه؟ الان که ما دوتا می خواهیم ازدواج کنیم خانواده ایشون از من توقع مهریه آنچنانی دارن و خانواده من هم قبول نمی کنند. رو کردم به دختر گفتم درسته؟ گفت آخه می دونین خواهر من بدون مهریه ازدواج کرد بعد از ۶ سال شوهرش عاشق منشی شرکتشون شد و خواهرم را خیلی راحت طلاق داد و دوباره ازدواج کرد به همین دلیل خانواده ام این بار می خوان مهریه سنگین بگیرن. پسرک لبو فروش که گوش می کرد گفت ببخشین اما خانم خواهر من که ازدواج کرد مهریه هم داشت اما از بس شوهرش اذیتش می کرد و کتکش می زد همه حقش را بخشید که طلاق بگیره به شرطی که شوهرش بچه اش را بهش بده اما دادگاه آخر بچه را هم داد به شوهرش بعد به من گفت میشه من هم امضا کنم؟ وقتی گفتم حتماْ در حالی که امضا می کرد گفت کاش خواهرم هم اینجا بود. بعد از اینکه هر سه نفر امضا کردن برای دختر کمی از شروط ضمن عقد گفتم و اینکه خانواده اش را راضی کنه جای مهریه آنچنانی توی مهریه شروط ضمن عقد را قید کنند و ازشون خداحافظی کردیم و آمدیم.

اولین روز برفی زمستان برای من و دختر خالم یه روز کمپینی به یاد موندنی شد همراه با ۲۸ امضای با ارزش به زلالی و زیبایی خود برف.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

پیشکش "ندا"های کشورم /خانم دکتر،چند دقيقه وقت داريد؟ / خليل طالقانی

براي سه سال سخت كمپين، براي ما

برای دادخواهی از ظلمی که بر فرزندانمان می رود چه می توانیم بکنیم؟

زنان زابل در چنگ خرافات و خشونت

سه شنبه سبز من

ديگر بخش ها :