يک زن - تغییر برای برابری

بازتاب

20 دی 1387 - روزآنلاین / سامان آقایی - نسخه قابل چاپ

تاريخ سياسي ايران را که ورق بزنيم، ردي از زنان را به سختي بتوان يافت؛ شايد از براي همين باشد که مسعود ‏بهنود "سه زن" را نوشت تا آيندگان باور کنند که از تاريخ اين سرزمين زنان نيز سهمي مي‌برند‎.‎

براي بهنودهاي آينده اما کار بسي آسان‌تر است چه، اگر سه زن آميخته‌اي از داستان و راستان است، در ايران ‏امروز زني داريم با رخي تمام قد در برابر استبداد که درس ايستادگي را به مردان مي‌دهد و البته نامي هم بر ‏پيشاني دارد که با افسانه‌هاي ما درآميخته؛ "شيرين"‏‎.‎

او حتا پيش از بردن ارزشمندترين جايزه‌ي جهاني نيز در آن بالاها ايستاده بود اما نوبل صلح 2003، "شيرين ‏عبادي" را وارد تاريخ ايران کرد. پس از نوبل البته بسياري گمان داشتند که شيرين عبادي، "آنگ سان سو کي ‏ايران" شود اما او راهي ديگر را برگزيد و راهبري سياست را به پاسداري از حقوق بشر فروخت. در اين پنج ‏سال "کانون مدافعان حقوق بشر" که عبادي آن را بنيان نهاد، بار سنگين پاسداري از حقوق بشر و شهروندي و ‏آموزش آن را بر دوش کشيد، آن هم در کشوري که به نقض حقوق بشر شهره است و حاکميت به شکل بنيادين ‏حقي براي بشر به رسميت نمي‌شناسد، جز عبادت خدا‎!‎

‏"شيرين ايران" گرچه به راه "آنگ سان برمه" نرفت اما گويي تاريخ درس مي‌آموزد؛ "توتاليتاريسم يکي است" و ‏در روسيه، کوبا، کره‌ي شمالي، زيمباوه، سودان، برمه و ايران تنها "تغيير شکل" مي‌دهد، نه چيزي بيش‌تر. به اين ‏ترتيب برندگان جايزه‌ي صلح نوبل در برمه و ايران با کمي ارفاق سرنوشتي مشابه دارند؛ حکومت نظامي برمه، ‏برنده‌ي نوبل را در زندان خانگي پذيرايي مي‌کند و اين روزها به نظر مي‌آيد که حاکميت توتاليتر ايران نيز ديگر ‏تاب تماشاي درخشش برنده‌ي نوبل صلح را از دست داده‏‎.‎

دليل چيست؟‎ ‎به روشني خورشيد است؛ عبور از خط قرمز‎!‎

شيرين عبادي از اين خط گذشت، لگدمالش هم کرد و آن سو ايستاد و ديگر پاسداران حقوق بشر را فراخواند تا از ‏اين مرز غيرقانوني بگذرند. آن روزها که تمامي بلندگوهاي دستگاه از خشم کف به دهان‌شان خشکيده و نهيب ‏نفرت مي‌زدند، چندان بي‌سبب نبود؛ يک زن کاري را به انجام رساند که در سي سال گذشته کم‌تر مردي جسارت ‏آن را داشت، او به انتخاب خود درخواست وکالت متهمان "بهايي" را جداي از توجه به آيين تکفير شده‌ي آن‌ها ‏پذيرفت‎.‎

روشن است که در سيستم‌هاي توتاليتر، "ايستادن بر اصول" هزينه دارد و آن‌که اين هزينه را مي‌پردازد، ايمان به ‏رستگاري راه خود را اثبات مي‌کند. بانوي نخست برمه سال‌هاست که بر بنيان مبارزه با خودکامگي ايستاده و ‏تاوانش ر ا مي‌دهد و بانوي نخست ايران نيز با پاگذاشتن بر مرزها و خط‌هاي قرمز بر مهم‌ترين اصل حقوق بشر ‏اتکا کرده که بي‌هزينه نيست‎.‎

شيرين عبادي البته به قدري هوشمند هست که هزينه‌ي جسارت را پيش‌بيني کند و آن روز که وکالت بهاييان را ‏پذيرفت، مي‌دانست چنين روزها و فشارهايي در پيش رو دارد اما چون "حقوق بشر براي همه" را باور داشت، ‏نهراسيد و داستان "يک زن" از همين جا مي‌آغازد.‏

روزآنلاین

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :