لكه ننگي در جامعه ارمنستان - تغییر برای برابری

پذيرش > سایت نوشته ها > لكه ننگي در جامعه ارمنستان

خشونت عليه زنان،

6 آذر 1387 - تهیه / شیرین فامیلی - نسخه قابل چاپ

بررسي هاي بين المللي نشان مي دهند كه بيشتر از يك چهارم زنان در ارمنستان با خشونت هاي فيزيكي توسط شوهران و ديگر اعضاي خانواده خود روبرو هستند. اين مسئله براي آنها بسيار دشوار است، اما از آن جا كه انتخاب ديگري ندارند، در همين وضعيت باقي مي مانند.

به نوشته وب سایت سازمان عفو بین الملل، خشونت در خانواده اشکال متفاوتی دارد؛ از انزوا و در مضايقه قرار دادن اقتصادي گرفته تا خشونت فيزيكي و جنسي و حتي قتل. اما هنوز زنان امکان رهايي از اين وضعيت را ندارند، علي رغم اين كه در معرض خطر قرار دارند.

در قانون ارمنستان، خشونت در خانواده به صورت مشخص و جدا از خشونت هاي غير خانگي تعريف نمي شود و زناني كه با آنان بدرفتاري شده است، اگر بخواهند به پليس گزارش بدهند، با فشارهاي زيادي مواجه هستند.

این سازمان نوشت: قيدهاي محكم خانوادگي، يكي از جنبه هاي اصلي فرهنگ كشور ارمنستان است و زناني كه خشونت عليه خود را گزارش دهند، تهديدي براي كانون خانواده به شمار مي روند. زنان براي اين كه خشونت هاي خانگي را يك موضوع خصوصي تلقي كنند، تحت فشار قرار مي گيرند.

ننگ اجتماعي جدايي يا طلاق، بدتر از خشونت خانگي است و زنان حتي مجبور مي شوند كه تجاوز عليه خود را گزارش ندهند و قربانيان تجاوز معمولا با اين برخورد روبرو هستند كه گويي گناه از آنها بوده است.

زناني كه سعي مي كنند خشونت خانگي را گزارش دهند، اغلب با انزواي اجتماعي مواجه مي شوند و دوستان، همسايه ها و خويشاوندان آنها را طرد مي كنند.

به نوشته وب سایت این سازمان حقوق بشری، فرهنگ حفظ سكوت در برابر خشونت به نيروي پليس هم تسري مي يابد و زنان در زمينه خشونت خانگي، اغلب با اكراه پليس مواجه مي شوند. به عبارت ديگر، پليس روي اين مسئله كه خشونت ها يك موضوع خانوادگي است، صحه مي گذارد.

از سال 2002 میلادی و با آغاز انتقادهاي گسترده از خشونت خانگي و اينكه اين مسئله يك موضوع اجتماعي است، چندين جان پناه برای زنان راه اندازي شد.

عفو بین الملل اضافه کرد: اين جان پناه ها كه به وسيله نهادهاي غير دولتي راه اندازي شده اند و به كمك هاي غير دولتي متكي هستند، در سال هاي اخير به دليل كمبود بودجه، بيشتر آنها در معرض تعطيلي يا كاهش عملكرد خود قرا دارند.

اين جان پناه ها، نقش بسيار مهمي در تغيير وضعيت كوتاه مدت و ابتدايي زناني كه با خشونت مواجه هستند، ايفا مي كنند. ايجاد شبكه اي از اين جان پناه ها بايد يكي از استراتژي هاي كليدي دولت در برابر خشونت هاي خانگي عليه زنان در ارمنستان باشد.

اكنون بعضي از مسئولان تصديق مي كنند كه خشونت عليه زنان در حال افزايش است و براي مقابله با اين مسئله راه درازي پيش روي آنها قرار دارد.

تهیه

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟

چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد

آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»

زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب

سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :