پذيرش > سایت نوشته ها > حضور زنان افغان در انجمن های فرهنگی-اجتماعی
 گزارشی از افغانستان
 حضور زنان افغان در انجمن های فرهنگی-اجتماعی
2 آذر 1387 - رادیو فرانسه - نسخه قابل چاپ
در یک اتاق نسبتا بزرگ در مرکز فرهنگی فرانسه در شهر کابل، تعدادی از اعضای انجمن فرهنگی-اجتماعی میرمن (بانو) دور هم جمع شده اند. این انجمن نزدیک به 35 عضو دارد و یکی از نادر ترین حلقات فرهنگی زنان افغان به حساب می آید و تنها چند ماه از پیدایش آن می گذرد. بررسی کارهای انجام شده، ارزیابی برنامه های آینده انجمن و شعر خوانی از کارهای عمده نشست امروزی این انجمن می باشند.
ندا صافی یک تن از اعضای انجمن میرمن می گوید که گروه آنان براساس نیازهای موجود در جامعه به وجود آمده است...
این انجمن، گروهی فرهنگی است که در مسایل اجتماعی نیز فعالیت دارد و می خواهد تا به زنان افغان کمک کند تا مشکلات اجتماعی خویش را نیز حل کند.
سرودن شعر محبوبیت خاصی در میان دختران جوان افغان دارد اما اکثر اشعار سروده شده یا در گوشه طاقچه خاک می خورند و یا در میان سرگردانی های شاعر برای به چاپ رساندن آنها به فراموشی سپرده می شوند. ایجاد گروه های فرهنگی یکی از راه های به ثمر رسیدن زحمات نویسندگان زن افغان و چاپ آثار آنان به شمار می رود....
سپوژمی نوری یکتن از فعالین انجمن فرهنگی-اجتماعی میرمن در اشعارش از عشق، وطن و سنگسار حرف می زند:
"نام وطن را در اشعارم زمزمه خواهم کرد
من، سپوژمی، اگر سنگسار شوم
باز هم عشق خواهم ورزید..."
به باور این شاعر جوان کاری که این انجمن در عرصه ادبیات انجام می دهد بیان "درد های اجتماعی" زنانی است که قادر به بیرون آمدن از خانه نیستند. این کار بوسیله چاپ آثار ادبی زنان توسط اعضای این انجمن انجام می گیرد. این دختر جوان که با شور زیادی از کار و فعالیت فرهنگی-اجتماعی به خاطر از بین بردن "رنج های زنان" سخن می گوید، وضعیت زنان را در افغانستان چنین ارزیابی می کند....
صراحت در شیوه گفتار این دختر افغان ناشی از عمق نگاه وی به رنج های زنان افغان است. زنان افغان با پشت سر گذاشتن سال های جنگ و خشونت بار دیگر پا به عرصه های فرهنگی و اجتماعی گذارده اند و خواهان تثبیت هویت فرهنگی و اجتماعی خویش در جامعه افغانستان هستند.
رادیو فرانسه
ارسال به
بالاترین
،
توییتر
،
فریندفید
،
فیسبوک
در همين بخش :
 یک خبر تلخ؟ یک قانونشکنی؟ یک تصمیم بخشنامهای جدید؟
چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد
آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»
زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب
سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه امانی
ديگر بخش ها :
طرح یک میلیون امضا
|
مقالات
|
سایت نوشته ها
|
اخبار
|
گزارش كمپين
|
گفت و گو
|
علیه سکوت
|
كوچه به كوچه
|
نامه های شما
|
گزارش ویژه
|
گفتگو با اعضا
|
ویژه سالگرد کمپین
|
تصویر برابری
|
دل آرام علی
|
تریبون
|
مقالات
|
تاریخ شفاهی
|
خارج از چارچوب
|
کتابخانه
|
درباره کمپین
|
کمپین در شهرها
|
کمپین در بند
|
صدای تغییر
|
ویژه 22 خرداد
|
لایحه حمایت از خانواده
|
گالری
|
عشا مومنی
|
امیر یعقوبعلی
|
خدیجه مقدم
|
راحله عسگری زاده و نسیم خسروی
|
پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز
|
زینب پیغمبرزاده
|
سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی
|
احترام شادفر
|
نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی
|
وبلاگ مهمان
|
پرونده خرم آباد
|
دستگیری ها
|
مریم مالک
|
پرستو اللهیاری
|
مهرنوش اعتمادی
|
سمیه رشیدی
|
Other Languages
|
همراهان
|
«فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت»
| English
|
