تغییر برای حفظ زنان / مترجم: نوشین کشاورزنیا

پذيرش > مقالات > علیه سکوت > تغییر برای حفظ زنان / مترجم: نوشین کشاورزنیا

تغییر برای حفظ زنان / مترجم: نوشین کشاورزنیا

22 دی 1385 - روستائیان در کمپینی علیه نقص عضو تناسلی زنان - نسخه قابل چاپ

همچون تجمع نماندینگ، اکنون در صد محله در سراسر آفریقا و در انظار عمومی بحثها و گفتگوهایی درباره FGM مطرح می شود. زمانی این موضوع تابو بود. اگر چه هنوز هم بطور فزاینده ای طیفی از مردمان محجوب چنین حرکتی را دنبال نمی کنند.

حامی این مراسم در نماندینگ ، سازمان غیردولتیِ سنگالی به نام توستان بود. رهبر توستان «مولی ملشینگ» می گوید: «نکته خاص درباره این برنامه این است که ما هرگز از مردم نخواستیم که عمل قطع عضو جنسی زنان را متوقف کنند.» این برنامه، حقوق بشر و خطرات ناشی از این عمل برای سلامت را آموزش می دهد. توستان این جنبه برنامه را «کوبی» می نامد که در زبان محلی به معنای شخم زدن خاک برای کاشت است. معمولاً پس از این مرحله ،شرکت کنندگان خود به این نتیجه می رسند که انجام این عمل را ترک کنند.

مفاهیم ضمنی سلامت

تخمین زده می شود در سراسر دنیا هر سال 2 میلیون دختر در معرض نقص عضو جنسی قرار می گیرند. این عمل در پایین صحرای آفریقا و در 28 کشور رایج است. سازمان سلامت جهانی(WHO) این عمل را به چهار نوع تقسیم می کند. اساس این طبقه بندی بستگی به اندازه برش و استفاده از روشهایی چون چفت کردن حفره مهبل دارد که از طریق بخیه انجام می شود. ( معلوم شده است که نوع اخیر به منظور ممانعت از نزدیکی جنسی صورت می گیرد.)

FGM خطرات جدی برای سلامت دارد . دختران و زنانی که متحمل این عمل می شوند اغلب خونریزی، عفونت، ناباروری و زایمان های سخت توأم با مرگ را تجربه می کنند. این عمل لذت جنسی زنان را کاهش می دهد و باعث ایجاد درد در طول عمل آمیزش جنسی می شود. همچنین آسیب های روانی را به همراه دارد. این آسیب ها یا مستقیماً درنتیجه قطع عضو جنسی است و یا بخاطر مشاهده خواهران، دختران و نواده های دختری است که متحمل کار شاق مشابهی می شوند. نقص عضو تناسلی زنان بطور نمادین نقشهای سنتی زنان در جامعه را تقویت می کند.

تنها در تعداد اندکی از کشورهایی که موارد بسیاری از این عمل در آنجا باب شده، از نظر قانونیFGM نادیده گرفته شده است: بورکینا فاسو، جمهوری آفریقای مرکزی، چاد، جیبوتی، مصر، غنا، گینه، سنگال، تانزانیا و توگو. بر اساس قانون فدرال در نیجریه این عمل ممنوع است و در سودان فقط انواع شدید و طاقت فرسای آن ممنوع شده است. در کنیا بیانیه ریاست جمهوری این اقدام را تقبیح کرده است و در یک مورد هم پدری حکم کتبی دادگاه مبنی بر اینکه دخترش تحت عمل FGM قرار نگیرد را دریافت کرد. اما تغییرات قانونی محدودیت های خودش را دارد. حتی در این کشورها، بقایای این اقدام رایج و گسترده است.

شکستن سکوت

برغم زیان های بریدن عضو جنسی زنان، در اجتماعاتی که این اقدام حرفه ای شده تعداد کمی از زنان درباره آن صحبت می کنند. این موضوع هم بین دو جنس و هم بین خود زنان تابو است. بنابراین صحبت کردن در ملاء عام به نوعی غلبه بر آن است.

خانم فاتوماتا از انجمن ارتقاء حقوق زنان «مالیین» که درباره حقوق زنان و دختران کار می کند و به پیشرفت هایی درباره FGM رسیده، می گوید: « صحبت کردن مردان در این زمینه یک موفقیت است، زیرا FGM مسأله ای است مربوط به تمایلات جنسی زنان و در کشور ما صحیت کردن مردان در این مورد آسان نیست. جلسه رؤسای روستا زیر یک سقف با زنان و بحث دربارة FGM تحول بزرگی است.»

در بورکینافاسو نیاز به سهیم شدن در عقاید و نظرات مربوط به یک موضوع تابو باعث شده است «کمیته ملی علیه قطع عضو جنسی زنان» خط تلفن مخصوصی را راه اندازی کند که حدود 30 تلفن را در ماه دریافت می کند.

در یک اعلام عمومی درباره ترک FGM در بین مردم بامبارا از کاریسیای سنگال، زنان سالخورده در نزد رؤسای روستا و رهبران مذهبی صحبت می کنند. خانم ملشینگ به یاد می آورد «زنی را که هیچگاه فکر نمی کرد درباره این مسأله صحبت کند، ولی در این کلاس یاد گرفت که حرف بزند و بیش از این نترسد. این واقعاً تکان دهنده بود.»

مردان هم از آگاهی ای که از این بحث های صریح و بی پرده بدست آمده ، قدردانی کردند. خانم ملشینگ می گوید «در این برنامه آموزشی مردی که پیش از این دخترش را احتمالاً بخاطر کزاز از دست داده بود فهمید میکروب چگونه منتقل می شود، او دریافت دخترش در نتیجة عملFGM مرده. این مرد به محله اش برگشت و با یادآوری مرگ دخترش از دیگران خواست که این عمل را متوقف کنند.»

رشد فرهنگ

اگنس مک آنتونی ، گرداننده کمپین ریشه کنی FGM، می گوید: تغییر یک سنت قدیمی که با فرهنگ آمیخته شده آسان نیست.FGM مثل برنج خوردن در سبک زندگی این مردم ریشه دوانده است. اگر شما در سراسر زندگیتان برنج بخورید و من بیایم به شما بگویم کار اشتباهی می کنید آیا شما این کار را متوقف می کنید؟»

برخی زنان هیچ تناقضی میان ترک FGM و احترام به سنت و فرهنگ نمی بینند. خانم دیاکیت از اعضای کمپین می گوید: «هیچ فرهنگ و هیچ سنتی وجود ندارد که تغییر نکند.»

ملشینگ هم معتقد است : «سنت ها در انتهای راه نیستند. سنت ها به مردم کمک می کنند با توافق وصلح به یکدیگرنزدیک تر شوند . سنتی که به زنان صدمه می زند، آنها را می کشد و سلامت دختران و زنان را ارتقا نمی دهد آرمان توافق، آرامش و مفید بودن برای همه اعضای جامعه را متحقق نمی کند. »

در اجتماعاتی که FGM کاملا باب شده، معمولا معتقدند دخترانی که تحت این تشریفات قرار نمی گیرند ناپاک و کثیف هستند و منزلت اجتماعی پایین و شانس کمتری برای ازدواج دارند. بنابراین تعداد زیادی از دختران علیرغم تحمل رنج و عذاب می خواهند که تحت این عمل قرار بگیرند. خانم مک آنتونی از کمپین کنیا می گوید: برنامه های آموزشی دختران را توانمند می کند و به آنان می فهماند که هنوز می توانند یک زن کامل باشند.

خانم دیاکیت می گوید در کشور مالی برخی معتقدند نوزادی که از زنی که عضو جنسی اش بریده نشده متولد می شود خواهد مرد. « ما به آنها می گوییم که در مراکش و فرانسه عمل FGM انجام نمی شود ولی بچه ها زنده به دنیا می آیند. مردم همچنین می گویند آنها این عمل را برای اینکه مسلمان خوبی باشند انجام می دهند. ما به آنها پاسخ می دهیم در مکه [جایی که مسلمانان برای زیارت حج می روند] زنان تحت این عمل قرار نمی گیرند.»

اگر چه در قرآن سخنی از FGM نیست، برخی از گروه های اسلامی این مسأله را به عنوان بخشی از سنت اسلامی اشاعه می دهند. در حالیکه در کشور مالی برای تدوین قانون ممنوع کردن FGM لابی می شود، خانم دیاکیت تهدید به مرگ شد. سرانجام و تقریباً در نتیجة فشار این گروهها قانون منع FGM تصویب نشد. خانم دیاکیت می گوید «گروههای اسلامی که مخالف نابودی FGM هستند هنوز فعالند، گروههای فشار ضعیف شدند زیرا برخی از پیشوایان مذهبی هستند که می گویند در قرآن این مسأله که آلت جنسی زن باید بریده شود، نیامده است.»

استراتژی های متفاوت، هدف واحد

اداره کنندگان کمپین، سخنان و کلمات شان را با دقت انتخاب می کنند. برخی زنان معتقدند کلمه «بریدن» خنثی است. ولی بعضی سازمانها مدعی هستند که معنای ذهنی آن برای رساندن این پیام که این عمل صدمه زننده یا زیان آور است، مفید است. اصطلاح ختنه زنان هم مطابق با برخی کارشناسی ها بر قیاس گمراه کننده این عمل با ختنه مردان دلالت می کند. در نتیجه کلمه ختنه خطری را که این عمل برای زنان دارد پنهان می کند. اسناد رسمی سازمان ملل، اصطلاح FGM را به کار می برند در حالی که بعضی آژانس های سازمان ملل مثل صندوق جمعیت هم اصطلاحFGM و هم عبارت بریدن عضو جنسی زنان را به کار می برند.

طبق نظر خانم ملشینگ ، توستان وقتی کمپین خود را در سنگال توصیف می کند از به کار بردن اصطلاحاتی مثل نبرد یا جنگ اجتناب می کند. او می گوید: « به محض استفاده از این کلمات مخالفت ،خشم و حالت تدافعی به وجود می آید.»

همه سازمان ها از عضوگیری به صورت ابزاری و برای حمایت از عقاید رهبران خودداری می کنند. در کنیا وزیر امور اجتماعی «مریم لمازینا» و همچنین رییس صدای زنان که یک انجمن مخالف با خشونت علیه زنان است، آشکارا از توقف FGM حمایت می کنند. در سنگال امام «دمبا دیاوارا» از کمپین توستان حمایت می کند. او به روستاهای نزدیک سفر می کند تا مردم را قانع کند که به FGM پایان دهند و تأکید می کند که ترک این عمل خطری برای منزلت دخترانشان ندارد . در جریان مراسم نماندینگ، مجلس نمایندگان سنگال متعهد شد به سلامت زنان کمک کند.

روستائیان عادی توانمند شده اند. زنی در نماندینگ گفت که آموختن حقوق بشر، سلامت و نحوه سازمان دهی، زندگی زنان در اجتماع را متفاوت می کند. اکنون با اعتماد بیشتری در تصمیم گیری ها شرکت می کنیم.

استراتژی های بی شماری برای نابودیFGM وجود دارد ولی همه تأکیدها متضمن ورود به اجتماعات است. در کنیا سازمان دهندگان ، مراسم جایگزینی را برای گذار دختران 12 تا 13 ساله از کودکی به بزرگسالی ترویج می کنند. این گذار با تشریفات مشابه پیشین ولی بدون معیوب شدن است. در کشور مالی تلاش ها مستلزم لابی برای آموزش زنان شاغل به این عمل و ارائه مهارت های جانشین به آنها جهت کسب وسیله گذران زندگی است. ایستگاه های رادیوی محلی اطلاعاتی را به منظور کاهش تقاضای عامه برای قطع عضو تناسلی منتشر می کنند.

ماریا گابریل دی ویتتا، مشاور یونیسف در زمینه اعمال سنتی زیان آور، می گوید:« قانون مهم است ولی جوامع باید آن را بخواهند. مراسم متفاوت گذار از نوجوانی به بزرگسالی و همچنین برنامه های سوادآموزی برای زنان یک استراتژی سودمند است. ولی مهمترین استراتژی، مشارکت است.»

From Africa Recovery, Vol.17 (May 2003), page 4

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

‫8 مارس روزی که نمی توان از ما دریغ کرد

با طلاق توافقی از حقارت و کتک و فحش رها شدم /گزارشی از دادگاه محلاتی: مریم مالک

تجمع مادران عزادار در رشت

تغییر ممکن است/ جلوه جواهری(26 روز پس از بازداشت کاوه مظفری)

گامهایی که با تزلزل نا آشنایند/ گرامی داشت چهلم ندا در رشت

ديگر بخش ها :