برای محبوبه کرمی - تغییر برای برابری

29 خرداد 1387 - فرخنده احتسابیان - نسخه قابل چاپ

محبوبه از اول آشناییم با کمپین آشنا هستم . همیشه او را دختری آرام و منطقی دیدم .همواره بدون توجه به حواشی مشغول جمع آوری امضاء بود و این کار یه جور براش تقدس به حساب می آمد . روزی که او را در نمایشگاه دخترم دیدم با خوشحالی می گفت دیروز در مترو 6ورق امضاء جمع کردم. بهش گفتم محبوبه جان این روزها بیشترمراقب خودت باش، به خاطر بیماری مادرت که عمل سختی را در پیش رو دارد و روحن به تو خیلی احتیاج دارن . همیشه می خندد ومثبت فکرمی کند .دوست دارد همه را بهم پیوند دهد وهدفی را که در پیش گرفته برایش ارزشمند است نه چیز دیگری .

او را دوست دارم بخاطر صداقتش .چند روز پیش که خبر دستگیری محبوبه را شنیدم آنقدر نگران و آشفته بودم که به چیزی جز مادر بیمارش نمی توانستم فکر کنم . محبوبه گفته بود که روپوشش را به تنش تکه تکه کرده اند . با خود فکر کردم ما کجا زندگی می کنیم ؟ آیا ما همان ایرانی هستیم که به تاریخ 2500 ساله خود افتخار می کنیم ؟ آیا باز هم افتخار آفرین هست این تاریخ ؟ مگر نه این است که تاریخ را خود ما می سازیم ؟ کمرمردم ما در زیر فشار های زندگی و گرانی شکسته و باز صدایی ازآنهابلند نمی شود .

صبر از این بیشتر ؟ بردباری از این بالاتر ؟ حتی تحمل شنیدن صدای برابرخواهی زنان راهم ندارید ؟ این است جواب کسانی که حد اقل مطالبات را برای انسان بودنشان خواهانند ؟ ما برای بهبود زندگی جوانانی مثل محبوبه ها چه قدم هایی برداشته ایم ؟ محبوبه ای که در کنار اینهمه ناملایمات وظیفه رسیدگی به پدر و مادر بیمارش را نیز برعهده دارد و حالا در بحرانی ترین لحظه که زمان عمل جراحی مادرش هست باید این چنین در تب و تابشان بگذاریم ؟

اینست جواب جوانانی که برای بهبودی جامعه و خانواده تلاش می کنند ؟ تمام جوانان ما که در این راه قدم بر داشته اند باید باعث افتخار این مملکت باشند و باید از انرژی این جوانان در راه بهبود کشور استفاده کرد و چه بسیار جوانان خوش فکری که ما دربین همین کنشگران داریم و باید از افکارشان نهایت استفاده را ببریم .وای بر ماکه با دست خود گلهای این مرز و بوم را پژمرده می کنیم و هیچ جواب قانع کننده ای برای کارمان نداریم .
وای بر ما
!!!!!!!!!

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات

وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت

آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391

چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی

گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی

ديگر بخش ها :