تجربه های مشترک - تغییر برای برابری

وبلاگ مهمان

18 خرداد 1387 - کمپین اراک - نسخه قابل چاپ

بايد از تجربه هاي كمپيني ام بنويسم تا بقيه هم استفاده كنند وقتي تجربه هاي بقيه را مي خوانم گاهي تعجب مي كنم و خنده ام مي گيرد.

چقدر شبيه هم هستيم ؛ يكسري اتفاقات يكسان داريم و علايق مشترك پيدا كرديم.

وسايل نقليه عمومي به جاي خستگي و ناراحتي ارمغان تعداد زيادي امضاست كه وقتي از اون خارج مي شيم دلمون مي خواد كه از خوشحالي به همه لبخند بزنيم.

هرجا يك جمع مي بينيم چشم هایمان از شادي ؛ گرفتن امضا برق مي زنه .

دايم توي مكان هاي خاص قرار مي گيريم و با خودمان كلنجار مي ريم كه الان چكاربايد انجام بديم و چي بگيم و گاهي هم به آدم هايي برخورد مي كنيم كه خيلي سريع امضا مي كنند و برایمان آرزوي موفقيت مي كنند وگاهي خيلي بد نگاهمان مي كنند و گاهي هم خيلي با مهارت ازامضا كردن شانه خالي مي كنند .

فكر مي كنم اين تجربه ي قشنگم هم با بقيه مشترك باشه ؛

روزهايي كه اول صبح تو اتوبوس امضا جمع مي كنم جزو بهترين روزهاي منه .

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

روايت بيست و پنجمين شهريور / نرگس طیبات

وقتی آتش خاموش شود/فرشته نوبخت

آن گاه که زن شدم / ویژه نامه 8 مارس 1391

چیزی زیر پوست این شهر می جوشد / دلارام علی

گرسنگی / وبلاگ سیب و سرگشتگی

ديگر بخش ها :