شاید تو آن گمشده ام باشی - تغییر برای برابری

پذيرش > همراهان > نامه های شما > شاید تو آن گمشده ام باشی

5 فروردین 1387 - راحله طهمورث - نسخه قابل چاپ

شايد تو آن گمشده ام باشي شايد هم نه

شايد تو آن گمشده ام نباشي

شايد تو فقط آن كسي هستي كه گمشده من را پنهان كرده

آری شايد اين درست تر باشد

شايد روزی خيلي دور به اندازه دوهزارسال پيش من گمشده ام را كه آن زمان هنوز گم نشده بود به تو سپردم و به تو اعتماد كردم

و تو شايد آن را جایی امن پنهان کرده باشی

آری

و فكرمی كنم گمشده من لابه لاي خطور قانون پنهان باشد

و اسمش را گذاشتي حق: حق طلاق، حق شهادت، حق ارث، حق .... حق حرف زدن، حق اشتغال، حق تحصيل ....

و شايد آن گونه پنهانش كردي كه ديگر خودم هم نتوانم پيدایش كنم

بعد تو اتفاقي ديدي وقتي كه من گمشده اي داشته باشم

خيلي مطيع و رام هستم افسرده ام و هميشه خدا مضطربم

شايد تو ديدي كه وقتي من گمشده ای داشته باشم كه پيش تو باشد

حواسم در پی تو خواهد بود و آنقدر به ناچار به تو توجه خواهم داشت که حرف تو حجت

به همین دلیل ساده تصمیم گرفتی که گمشده ام را برای همیشه پیش خود پنهان کنی، امانتی که به اعتماد به تو سپرده بودم

من كه از سالها پيش تصويری گنگ و مبهم، و بویي خوش درذهنم مانده که وقتی به تو می نگرم می اندیشم:

شايد تو آن گمشده ام باشي

در همين بخش :

ديگر بخش ها :