مي گذاريم شلاق بخورد؟ فريبا داوودي مهاجر /روزآنلاین

پذيرش > کمپین در بند > دل آرام علی > مي گذاريم شلاق بخورد؟ فريبا داوودي مهاجر /روزآنلاین

مي گذاريم شلاق بخورد؟ فريبا داوودي مهاجر /روزآنلاین

حکم دلارام علي در حالي صادر شد که دختر جوان کمپين يک ميليون امضا‎ ‎براي تغيير با شجاعت و جسارت و ‏حتي افتخار به استقبال اجراي حکم زندان رفت‎ ‎تا ثابت کند که استفاده از حربه و شمشير زندان براي کنترل ‏حرکت‎ ‎زنان در ايران حربه اي است که ديگر کارايي ندارد‏‎ . ‎

آمادگي پرداخت هزينه از سوي فعالان زنان در ايران اين‎ ‎مدعا را اثبات مي کند که اين حرکت اجتماعي، يکي ‏از مهمترين ويژگي هاي جنبش هاي‎ ‎اجتماعي را داراست و پاسخي است براي آنهايي که اين جنبش اصيل و بر ‏خواسته‎ ‎از ميان توده هاي اجتماعي را فاقد ويژگي هاي جنبش نمي دانند.‏

امروز دلارام و دلارام ها، الگويي هستند براي آن ها که مايل به‏‎ ‎تغييرات اجتماعي اند، اما تصور مي کنند ‏تغييرات بدون هزينه و خطر کردن‎ ‎امکان پذير است‎ .‎‏ پاسخي هستند به افرادي که مي خواهند در اقيانوسي پر ‏تلاطم قايق سواري‎ ‎کنند، اما نمي خواهند حتي يک قطره آب آنها را خيس کند و امثال دلارام علي ثابت‎ ‎کرده اند ‏که از پذيرفتن عواقب اين مسير که جز در خواست برابري براي آحاد ملت‎ ‎ايران است نمي هراسند و توانايي ‏آن را دارند که با اميد به راه خود ادامه دهند‎ . ‎

اين دختر جوان نسلي را نمايندگي مي کند که با شنيدن کلمه خطرناک از‎ ‎خطر کردن پرهيز نمي کند و با ‏ايستادگي در مفابل انگ زدن ها و تهمت ها و‎ ‎اختلاف افکني هاتوطئه حريف را خنثي مي کند.‏‎ ‎نسلي که از ‏مارک زدن پرهيز مي کند و اجازه اختلاف افکني و انهدام‎ ‎از درون را نمي دهد. چرا که واقعا حريم شخصي ‏افراد را پاس مي دارد و آن‎ ‎را باور کرده است و آن را نه يک شعار بلکه يک حق به عنوان خقوق شهروندي‏‎ ‎براي هر ايراني مي داند. آنچه امروز براي همه فعالان جامعه مدني و سياسي‏‎ ‎مهم است تعهد به حمايت از همه ‏افرادي است که به هر شکل حقوق اوليه انساني‎ ‎از جمله آزادي هاي اجتماعي از آن ها سلب شده است. حمايت از ‏همه افراد و‎ ‎حرکت هايي که براي برابري انسان ها تلاش مي کنند و در راه دفاع از حقوق‎ ‎بشر متحمل سختي ها ‏و مشکلات فراوان مي شوند.‏‎ ‎

فعالان سياسي با هر عقيده و ايدئولوژي مي توانند حول دفاع از حقوق‎ ‎بشر گرد هم آيند و با يکديگر گفت و گو ‏کنند و ضمن فعاليت در گروه هاي خود و‎ ‎حفظ چارچوب تشکيلاتي اشان با اتحاد با ساير گروه ها در جهت رشد ‏و پاي بندي‎ ‎به حقوق بشر در ايران تلاش نمايند.‏‎ ‎دفاع از دلارام علي و اعتراض به حکم نا عادلانه او يکي از ‏اين موارد است.‏‎ ‎اعتراض به مرگ زهرا بني عامري پزشک جواني که در زندان همدان به طرز مشکوکي در ‏گذشت نيز از جمله همين موضوعات است‎ .‎‏ همچنان است اعتراض به کتک زدن مادر روناک صفار زاده که ‏براي روشن شدن‎ ‎وضعيت دخترش به مقامات قضايي مراجعه کرده بود، دستگيري هانا عبدي، بازداشت ‏دانشجويان دانشگاه هاي علامه و‏‎ ‎امير کبير،اعدام هاي اخير، کتک زدن وحشيانه افراد تحت عنوان اراذل و ‏اوباش، اجراي احکام سنگسارو خلاصه تمام مواردي که فضاي‎ ‎سياسي و اجتمايي ايران را از خود متاثر کرده ‏و مي کند... ‏

هر گونه بي عملي و بي تفاوتي از سوي اين گروهها نسبت به آنجه‎ ‎امروز مي گذرد، نه تنها نشانه انفعال در ‏مقابل ناقضان حقوق بشر تلقي ميشود، بلکه به اين معناست که نيروهاي داعيه دار دموکراسي و مشارکت در ‏اداره امور ايران، اولويت خود را نه پاسخگويي به مطالبات اجتماعي و سياسي يا اجراي‏‎ ‎مفاد حقوق بشر، که ‏دستيابي به قدرت تلقي مي کنند؛ و البته حافظه تاريخي ملت ايران هيچ گاه اين بي‎ ‎عملي را فراموش نخواهد کرد.‏

همه گروه ها و افرادي که به هر علت، از جمله تاييد صلاحيت و حضور در انتخابات، از‏‎ ‎موضع گيري در باره ‏پايمال شدن حفوق انسان ها خودداري مي کنند، ترديد بايد داشته باشند که که سکوت امروز آنها، فردا گريبانشان ‏را در حالي خواهد گرفت که آن روز، تنها‏‎ ‎خواهند ماند .‏

امروز، روز دفاع از امثال دلارام علي است. افراد زيادي مي توانند به‎ ‎کميته مادران بپيوندند و قدم هاي ديگر ‏مادران را در راهرو هاي داد گستري‎ ‎همراهي کنند . اگر امروز دلارام شلاق بخورد، فردا بسياري اين راه را‎ ‎خواهند رفت. شايد اگر آن روز که فعالان جنبش زنان از ديگر گروه ها دعوت‎ ‎کردند که در تظاهرات 22 خرداد ‏زنان را همراهي کنند و آنها به بهانه اينکه‎ ‎مطالبات شما مطالبات ما نيست از شرکت در تظاهرات سر باز نمي ‏زدند و پشت‎ ‎به پشت يکديگر حرکت مي کردند، ما امروز شاهد چنين احکام عجيبي براي حاميان برابري بين ‏زنان و مردان نبوديم.‏

آيا وجدان بيدار ايرانيان تحمل‎ ‎تازيانه خوردن دختران برابري خواه را خواهد داشت؟ آيا هر ضربه اي بر دلارام ‏ضر به اي بر‎ ‎مشروعيت گروه هاي سياسي و افراد مدعي نخوا هد بود؟ همه مي توانند‎ ‎به هر نحوي بر اين حکم ‏اعتراض کنند. وقت آن رسيده که پيران سياست از جوانان درس گيرند و به جاي نشستن در‎ ‎اتاق هاي در بسته و ‏جلسات طولاني در کنار اين جوانان حضور يابند. وقت آن است که به جاي‎ ‎آنکه آنها را مشتي جوان راديکال يا ‏زن احساساتي بخوانند، همرا هي شان کنند‎ ‎و باور داشته باشند که آنها چيزي نمي خواهند جز حق برابر؛ و اگر ‏با آنها همصدا‎ ‎نمي شوند به صداي آنها گوش کنند؛ و اگر آن را باور ندارند با شفافيت و‏‎ ‎شجاعت اعلام کنند که ‏چه مي خواهند...

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

بهاره هدایت را آزاد کنید؛ درخواست ۴۵۵ تن از فعالان زنان، دانشجویی واجتماعی از قوه قضاییه

بیانیه بیش از ۱۵۰ تن از مدافعان حقوق بشر بین المللی برای آزادی بهاره هدایت و مریم شفیع پور

ششمین روز از کمپین «ده روز با بهاره هدایت» با عنوان «روز سلامت»

پیام ضیا نبوی و مجید دری از زندان کارون اهواز به کمپین«ده روز با بهاره هدایت»

روز پنجم از کمپین ده روز با بهاره هدایت:« بهاره، یک فرزند و یک خواهر است»

ديگر بخش ها :