خانه تماس با ما کتابخانه سایت‌های حامی گالری کمپین در بند آرشیو English

پذيرش > سایت نوشته ها > قوانینی که در لایحه حمایت از خانواده فراموش شده اند /زهره ارزنی / زنستان

قوانینی که در لایحه حمایت از خانواده فراموش شده اند /زهره ارزنی / زنستان

4 آبان 1386 - - نسخه قابل چاپ

لايحه حمايت از خانواده در مرداد ماه سال جاري از طرف هيات دولت به مجلس جهت تصويب تقديم شد ه است پس از تقديم آن وانتشار در جرايد با واكنشهاي منفي از طرف فعالان جنبش زنان مواجه شد كه مي توان به مقالات متعدد ، سخنراني هاي عديده و مصاحبه ها اشاره كرد . اما مطلبي كه در پائين مي آيد در مورد اين نيست كه چرا مواردي كه فعالان زن با آن مخالفت خود را قبلا اعلام كرده است دوباره در لايحه گنجانده شده است . بلكه موضوع مواردي است كه در لايحه عنوان نشده است .
مثلا اين انتظار مي رفت ، هنگامي كه تدوين كنندگان براي جلوگيري از تعيين مهريه هاي سنگين به جاي گذاشتن ماليات بر مهريه، در ماده اي از لايحه عنوان مي شد زنان هنگام ازدواج با تعيين مهريه اي كه بيشتر جنبه معنوي دارد اكتفا كرده ودر كنار آن مي توانند با امضاي توافقنامه اي در دارايي هاي حاصل از بعد ازدواج شريك شوند . مساله ای كه در اكثر جوامع پیش بینی شده و يك پديده جديد حقوقي است كه بسیاری از كشورها در قوانين خود در نظر گرفته اند. اين امر موجب مي شد که نه مردان نگران مهريه هاي سنگين باشند و نه زنان نگران فرداي روز طلاق يا فوت همسر باشند كه هيچ سرپناهي ندارند ، البته اين امر در بند الف سند نكاحيه بصورت ناقص عنوان شده است و امري غريبي در قوانين ما نيست ،ليكن بايستي ضمانت اجراي كافي هم در قانون پيش بيني شود چون در حال حاضر برخی مردان هنگامي قصد متاركه دارند ، تمام اموال خود را مي فروشند بعد اقدام به تقديم دادخواست طلاق مي كند و زن هم درمطالبه سهم خود ازدارايي مشترك دستش از همه جا كوتاه مي شود .

مسئله بعدی در رابطه با حضانت فرزندان است. در این مسئله نیز انتظار می رفت كه لايحه تشكيل يك سازماني حمايت از حوق كودكان طلاق پيش بيني مي كرد كه اين نهاد توسط مددكاران و حقوقدانان و رواشناسان اداره مي شد و وظيفه اين اركان نظارت بر فرزندان طلاق ويا فرزندانی که پدر ومادرشان جدا از هم زندگي مي كنند ،باشد . چون در زمان جدايي والدين كمتر كسي به فكر فرزندان است و طفلان معصوم سپر بلاي والدين خود هستند و در آن شرايط بيشترين صدمه را مي بينند . بعد از طلاق هم نهادي نيست كه ببيند آيا والدي كه حضانت بچه به عهده اوست ، درست به وظائف خود عمل مي كند يا نه ،آخر بچه ها به غير از نيازهاي مادي نيازهاي ديگري هم دارند .
بحث ديگر سن ازدواج است كه قانونگذار فعلا 13 سال براي دختران و 15 سال براي پسران تعيین كرده كه البته آنهم قطعي نيست و اين سن با سن متوسط ازدواج در جامعه فرسنگ ها فاصله دارد . بهتر بود كه تدوين كنندگان سن ازدواج را براي همه 15 سال تعيين مي كرد و همچنين سن رشد يا بلوغ فكري را 18 سال طبق اسناد بين اللملي تعيين مي شد و کودکانی که بين 15 تا 18 سال قصد ازدواج داشتند با اجازه والدين ،ازدواج مي كردند. و اين اذن پدر كه هميشگي است هم تعديل مي شد .چنانچه خيلي از فقها هم نظرشان اين است كه دختر بعد از رشيد شدن نياز به اذن پدر ندارد . به این ترتیب حق مادر كه همه مشكلات فرزنذدش متوجه اوست ، نیز ادا مي شد .ضمنا ازدواج قبل از 15 سال را هم ممنوع مي كرد و ضمانت اجراي محكمي هم براي اجراي اين امر پيش بيني مي شد .
همچنين بهتر بود سرپرستي فرزندان مشترك را بعهده پدر ومادر باشد و در صورت اختلاف هم فرزند پيش هركدام از والدين بود ،سرپرستي ب او نیز بر عهده همان والد گذاشته می شد.
در مورد طلاق هم اگه شوهر با پرداخت مهريه زن خود را مطلقه مي كند و زن هم مي توانست با بذل مهريه خود بدون نياز به اثبات امري در دادگاه خود را مطلقه کند . اين امر بعضي فقها به آن اشاره كرده اند . اما طلاق خلع در قانون ما مهجور مانده و زنان حتي با تصويب اين قانون مجبورند علاوه بذل مهريه موارد تقاضاي متاركه را در دادگاه به اثبات برسانند . این در حالی است که اين امر دو مشكل دارد يكي مشكل اثباتي آن است كه اكثر موارد در چهار ديواري خانه ها بدور از ديد اغيار اتفاق مي افتد و دوم اينكه افرادي كه فرزند دارند و سفره دلشان را در دادگاه پهن مي كنند چنان نفرتي بين زوجين بوجود مي آيد كه آنها حتي بخاطر کودکانشان هم حاضر نيستند كه بعدا رابطه عادي باهم داشته باشند . . ضمنا بعضي مواد چنان مختصر مفيد انشائ شده كه در مرحله مشكلات عديده اي بوجود بواهد آورد .
اين امور حداقلهايي است كه انتظار مي رفت در لايحه حمایت از خانواده به آنها ا اشاره مي شد .

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک






در همين بخش :

یک خبر تلخ؟ یک قانون‌شکنی؟ یک تصمیم بخشنامه‌ای جدید؟
چرا بایست به سکسوالیته پرداخت؟ / نفیسه آزاد
آزارجنسی خانگی؛ «قربانی» نه، «نجات یافته»
زنان، بزرگترین بازندگان بهار عرب
سانسور از دیدگاه جنسیتی/الهه‌ امانی

ديگر بخش ها :

طرح یک میلیون امضا | مقالات | سایت نوشته ها | اخبار | گزارش كمپين | گفت و گو | علیه سکوت | كوچه به كوچه | نامه های شما | گزارش ویژه | گفتگو با اعضا | ویژه سالگرد کمپین | تصویر برابری | دل آرام علی | تریبون | مقالات | تاریخ شفاهی | خارج از چارچوب | کتابخانه | درباره کمپین | کمپین در شهرها | کمپین در بند | صدای تغییر | ویژه 22 خرداد | لایحه حمایت از خانواده | گالری | عشا مومنی | امیر یعقوبعلی | خدیجه مقدم | راحله عسگری زاده و نسیم خسروی | پروین اردلان،جلوه جواهری، مریم حسین خواه، ناهید کشاورز | زینب پیغمبرزاده | سعیده امین، سارا ایمانیان، محبوبه حسین زاده، ناهید کشاورز و همایون نامی | احترام شادفر | نسیم سرابندی زاده،فاطمه دهدشتی | وبلاگ مهمان | پرونده خرم آباد | دستگیری ها | مریم مالک | پرستو اللهیاری | مهرنوش اعتمادی | سمیه رشیدی | Other Languages | همراهان | «فراخوان کمپین ده روز با بهاره هدایت» | English