کاهش روسپیگری در سایه شناخت آسیب و اتخاذ سیاستگذاری لازم صورت می گیرد

پذيرش > اخبار > کاهش روسپیگری در سایه شناخت آسیب و اتخاذ سیاستگذاری لازم صورت می گیرد

کاهش روسپیگری در سایه شناخت آسیب و اتخاذ سیاستگذاری لازم صورت می گیرد

مهرخانه: عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و مدیر گروه آسیب های اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران گفت: روسپیگری رابطه ای جسمی و جنسی است که زن با مردی برقرار می کنند و زن از این طریق، شیء یا پولی را دریافت می کند.

دکتر سید حسن حسینی، در گفتگو با خبرنگار مهرخانه، با بیان این مطلب افزود: روسپیگری به این مفهموم یک عمل تکرار شونده است،‌ به عبارت دیگر اگر یک نفر در یک نوبت یا دو نوبت این عمل انحرافی را انجام دهد، روسپی تلقی نمی شود.

گسترش روسپیگری با حضور مشتری در بازار

وی ادامه می دهد: روسپی کسی است که تقریباً به صورت هفتگی و ماهانه و به تعداد دفعات مشخصی، تن خود را عرضه می کند تا از راه مبلغی و خدمتی را دریافت کند، اینکه چرا افراد متاثر از بعضی مسایل به این حرفه روی می آورند به برخی ویژگی های جسمی و روانی و شرایط آن ها دارد. شرایط برخی افراد برای حرکت به سمت مسیرهای انحرافی مثل روسپیگری مساعدتر است.

حسینی به وجود مشتری در این بازار اشاره و اظهار می کند: وقتی از بازار صحبت می شود، بحث مشتری پیش می آید و در اینجا مشتری یا تقاضا بحثی است که نباید نادیده گرفته شود.

روسپیگری بحث جامعه مدرن نیست

این استاد دانشگاه با بیان اینکه روسپیگری بحث جامعه مدرن نیست، می گوید: این مسئله از قدیم الایام وجود داشته و زنان و دختران از قدیم قربانیان این صحنه بوده اند.
وی تصریح می کند: در طول تاریخ به صورت های مختلف به خصوص در موقعیت هایی که جامعه به صورت شهری است، بحث روسپیگری وجود داشته و عده ای خودشان را عرضه می کردند و تقاضاهایی نیز در بازار وجود داشته است. معمولا در شهرهایی که افراد به صورت موقت از آنجا عبور می کنند، مثل شهرهای بندری، مسافرتی، سیاحتی و زیارتی این پدیده بیشتر دیده می شود.

عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی با تاکید به این مسئله که ایران در زمینه روسپیگری استثنا جوامع دیگر نخواهد بود، می افزاید: در ایران این پدیده کم و بیش به صورت آشکارا یا مخفی وجود داشته و دارد. این پدیده پیش از انقلاب به صورت تثبیت شده در مراکزی در تهران و برخی شهرستان ها وجود داشت؛ اما با پیروزی انقلاب اسلامی این مراکز تخریب شدند و این معضل به صورت زیرزمینی و رو زمینی باقی ماند و همچنان به حیات خودش ادامه می دهد.

این استاد دانشگاه با اشاره به این مطلب که پدیده روسپیگری در ایران مثل سایر کشورها نشان دهنده وجود تقاضاکنندگان است، می گوید:‌ در جامعه ایرانی، هم ارائه کنندگان هستند و هم مشتری هایی که ارائه کنندگان از طریق ارائه تن خود، گذران زندگی کنند. عموماً مطالعات نشان داده است که چه در ایران، چه در بقیه کشورها، روسپیگری یک منبع در آمد است.

وی ادامه می دهد: در برخی کشورها، این پدیده منبع درآمدی است که دولت ها از آن استفاده می کنند. روسپی های فیلییپن برای مدتی با مهاجرت به کشورهای دیگر درآمدهایی را که کسب می کنند، به کشورشان بر می گردانند و بخشی از درآمد حاصل از این روش، موجب رونق اقتصادی فیلیپین شده است.

حسینی به شباهت زیاد روسپیگری و خرده فروشی مواد مخدر اشاره کرده و می گوید: خرده فروشی مواد مخدر و تن فروشان، هر دو به عنوان یک منبع درآمد به این کار روی می آورند.

انگیزه زنان برای روسپیگری

وی اظهار می کند: یکی از وجوه روسپیگری در جامعه ما، انگیزه های مالی است. شخص روسپی علیرغم اینکه تصمیم می گیرد بعد از تامین نیازهای مالی دیگر این کار را انجام ندهد، اما شرایط موجب می شود که این مسئله تداوم پیدا کند؛ چراکه کسانی که به این کار می پردازند به تدریج الگوهای ارزشی رابطه های سالم در ذهن آنها می شکند و همانطور که می دانید انسان ها وقتی تخلف می کنند بار اول و دوم وجدانشان به آن ها هشدار می دهد، اما وقتی چند نوبت هنجار شکنی کردند، این شکستن هنجار برایشان عادت شده و برای زن و یا دختری که با هدف تامین هزینه های زندگیش به این کار روی آورده این هنجارشکنی به یک عادت تبدیل می شود.

وی می افزاید: این فرد دیگر نمی تواند آدمی باشد که در جایگاه های دیگر اجتماعی در یک شخصیت ثابت و جدی حاضر شود و حتی ممکن است زمانی که به شغل دیگری روی آورد، باز هم این خطر برایش وجود داشته باشد. مگر اینکه فرد اراده قوی داشته باشد.

حسینی انگیزه های مالی زنان روسپی را در دو قالب زیاده خواهی و پاسخگویی به نیازها دسته بندی می کند و می گوید: نتیجه مطالعات نشان می دهد که بحث نیازهای مالی بیشتر از انگیزه های زیاده خواهانه مطرح شده است. به عبارت دیگر اگر صد نفر روسپی را مورد مطالعه قرار دهیم، 20 نفرشان کسانی هستند که انگیزه های زیاده خواهانه دارند و 80 نفرشان چون هیچ راه درآمد دیگری جز تن فروشی نداشتند، به این کار روی آورده و این روسپی ها ابزارهای خوشگذارنی برخی افراد پولدار می شوند.

به گفته حسینی به میزانی که جامعه، سیستم های شناخت از فقر و سیستم های حمایتی از فقرایش ضعیف باشد، این پدیده گسترش می یابد؛ چراکه از آن طرف در همین جامعه ای که فقر وجود دارد، ثروت هم بسیار بالاست.

وی شرایط فرهنگی را عامل دیگر گرایش زنان به روسپیگری عنوان می کند و می افزاید: گاهی اوقات باید در شرایط فرهنگی علت روسپی شدن یک زن را بررسی کرد. قطعاً کسی که از لحاظ اقتصادی نیازمند باشد، به لحاظ فرهنگی ضعیف باشد، به لحاظ تربیتی در محیطی آشفته بزرگ شده باشد، خود به خود به سمت روسپیگری گرایش پیدا می کند.

راهکارهای کاهش روسپیگری

این استاد دانشگاه به ارائه راهکارها در کاهش این پدیده پرداخته و اضافه می کند: برای کاهش روسپیگری ابتدا باید پدیده و گستردگی آن را شناخت، شناسایی انگیزه های روسپی ها به ما کمک می کند تا ببینیم این ها چه کسانی هستند و نیازمندی هایشان چه بوده و چه عواملی باعث شده تا به این سمت بروند و بدین طریق می توانیم از تکرار پدیده با سیاست های مناسبی که اتخاذ می شود، جلوگیری کنیم. والا مادامی که ندانید علت چیست این پدیده تکرار شده و گسترش می یابد.

وی ادامه می دهد: در ایران متاسفانه مطالعه این مسایل خلاف اخلاق شناخته می شود؛ در حالی که‌ برای کاهش چنین آسیبی باید متخصصین امر اجازه مطالعه این پدیده ها را با اطلاعات کامل داشته باشند. بحث اعتیاد، این مسئله را به خوبی به ما نشان داده است که به هیچ وجه رفتارهای مداخله گرایانه از نوع مجرمانه و قضایی و انتظامی در این زمینه ها پاسخگو نبوده است و برخورد قضایی تنها بخشی از برخورد با روسپیگری است.

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، برنامه ریزی را به عنوان عنصر بعدی عنوان کرده و می افزاید: باید بعد از شناخت پدیده، برنامه ریزی لازم صورت گرفته و سرمایه گذاری های لازم در جهت رفع نواقص نهادی جامعه در نظر گرفته شود. اگر خانواده ها مشکل دارند و با بحران مواجه هستند، باید امکاناتی داشته باشیم که کودکان خانواده های ناسالم را سرپرستی کنیم. البته این مسئله امری هزینه بر است ولی اگر امروز این هزینه را ندهیم، فردا شاهد کودکان مواد فروش و تن فروش خواهیم بود. لذا باید پدیده و عوامل آن را شناخت و متناسب با عواملی که پدیده را به وجود می آورد، برنامه ریزی کرد و این برنامه ها باید با مطلوبیت و تداوم اجرا شود تا بتوانیم پدیده را محدود کنیم.

حسینی با بیان اینکه روسپیگری در ایران یکی از خطرات بالای اجتماعی است، می گوید: به اعتقاد من باید در بحث رسمی شدن رابطه های جنسی از طریق ازدواج موقت، آزمایش های لازم صورت گیرد تا از سالم بودن هر دو طرف اطمینان حاصل شود و اینگونه می توان از هزینه های هنگفتی که بر دوش جامعه گذشته می شود، خودداری کرد.

ارسال به بالاترین ، توییتر ، فریندفید ، فیسبوک

در همين بخش :

پروین ذبیحی برنده جایزه حقوق بشری سازمان غيردولتى اتريشى سودويند شد

پخش کارت پستال و بروشور در روز جهانی زن در تهران

تمدید زمان برای امضای بیانیه‌ی جمعی از فعالان زن به مناسبت هشت مارس

مجوزی که در نطفه خفه شد

بیش از 2000 امضا در اعتراض به تبعیض های آموزشی به مجلس تحویل داده شد

ديگر بخش ها :