مادر مریم صالحی در گفت و گو با سایت ملی-مذهبی :مریم را با دستبند از خانه بردند اما دو هفته است هیچ کس نمی‌گوید کجاست

پانزده روز از بازداشت مریم صالحی، فعال حقوق بشر می‌گذرد اما پیگیری های خانواده وی در این مدت بی نتیجه بوده و هیچ اطلاعی از نهاد بازداشت کننده و محل نگهداری وی در دست نیست.

ماموران امنیتی ساعت چهار و نیم بامداد به منزل پدری مریم در شهر اراک وارد می‌شوند و با برخوردی تند و بدون ارائه حکم به تفتیش منزل پرداخته و بعد از زدن دستبند به مریم صالحی او را به محل نامعلومی‌ منتقل می‌کنند. این در حالی است که در پیگیری‌های خانواده و دوستان مریم هیچ نهاد و ارگانی مسئولیت بازداشت او را بر عهده نگرفته است.

مریم صالحی دانشجوی بیست و پنج ساله یکی از اعضای گروه حامیان حقوق بشر در ایران است که در زیر مجموعه مدافعان حقوق بشر قرار می‌گیرد. بر اساس تعریف کمیساریای عالی حقوق بشر، همه کسانی که به طور فردی یا گروهی در حمایت و بهبود حقوق بشر گام بر می‌دارند، مدافع حقوق بشر محسوب می‌شوند.

این مجموعه نگرانی‌های گوناگون حقوق بشری، مثل اعدام‌های بدون محاکمه، شکنجه، بازداشت ها و توقیف‌های خودسرانه، ختنه دختران و زنان، تبعیض، حقوق طبقات خاص مثل حقوق زنان، کودکان، پناهندگان و آوارگان و حقوق اقلیت‌های ملی و قومی ‌و فرهنگی، زبانی و جنسیتی، مسایل استخدامی، اخراج اجباری، دسترسی به مراقبت های بهداشتی، زباله‌های سمی‌ و تأثیر آن بر محیط زیست را مورد توجه قرار می‌دهند. فعالان حقوق بشر معتقدند که با اطلاع رسانی و علنی کردن عملکرد ناقضان حقوق بشر میتوان هرچه بیشتر واکنش و حمایت افکار عمومی ‌و سازمانهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر را در راستای حمایت از قربانیان کسب کرده و هزینه نقض حقوق بشر را برای ناقضان بیش از پیش کرد.
مریم صالحی یکی از این فعالان مدافع حقوق بشر است که از پانزده روز پیش خبری از او نیست. در این رابطه سایت ملی- مذهبی با مادر وی، خانم صدیقه ماهوری گفت‌وگویی انجام داده‌ است که می‌خوانید:

خانم ماهوری الان بیشتر از دو هفته از بازداشت دخترتان می‌گذرد. آیا تاکنون توانسته‌اید اطلاعی از وضعیت او بدست بیاورید؟

از آن روزی که مریم را از خانه با دستبند بردند ( ساعت ۴ و نیم صبح چهارشنبه ۲۵مرداد ماه) تا همین امروز هر روز من و دیگر اعضای خانواده و فامیل و دوستان و آشنایان بی وقفه به هر کجا که میتوانستیم سر زدیم. از زندانهای تهران و کرج و اراک گرفته، تا دادگاه‌ها و کلانتری‌ها، و دیگر جاهایی که حتی قدرت فکر کردن به آنها را ندارم مثل سر زدن به بیمارستان‌ها و پزشک قانونی! فقط الان از خدا میخواهم که زودتر او را ببینم که سالم و سلامت باشد. بعد از آن حتی در زندان هم که باشد می‌رویم ملاقاتی و حتما آزاد می‌شود چون میدانم که دخترم بی گناه است. مریم فقط و فقط دوست دارد که به دیگر انسانها کمک کند و عاشق این کار است و من اصلآ نمی‌فهمم که چرا باید برای حکومت یا دستگاه امنیتی مزاحمتی ایجاد کند.

در پیگیری‌هایی که کردید آیا نهادی مسئولیت بازداشت دخترتان را بر عهده گرفته است؟
هنوز ما موفق نشدیم که بدانیم فرزندمان در چه مکانی نگهداری میشود! این بدان معناست که هنوز هیچ کس یا ارگانی مسئولیت سلامت او را قبول نکرده و در نتیجه همچنان نه پرونده‌ای دارد و نه اسمش در جایی رسمی‌درج شده و هم چنین او از حق داشتن وکیل و برقراری عدالت محروم است و همین عوامل نگرانی ما را صد چندان می‌کند.

در میان اظهارات‌تان اشاره کردید که مریم عاشق کمک به انسان هاست می‌توانید از فعالیت های او برایمان بگویید؟

مریم، از زمانی که وارد دانشگاه شد (اقتصاد تهران) با چند نفر از دوستانش که آنها نیز علاقه‌مند به فعالیت‌های انسان‌دوستانه بودند همراه شد. مریم همچنین عضو یک گروه حقوق بشری است به نام حامیان حقوق بشر ایران، که بیشتر در مورد حقوق بشر و حقوق زنان، آموزش و آگاهی‌رسانی فعالیت می‌کنند. مریم در کارگروه‌هایی نیز شرکت می‌کرد که افراد به صورت داوطلبانه در زمینه حقوق بشر بحث می‌کردند و آموزش می‌دیدند که چگونه به جامعه و یا افرادی که حقوقشان نقض می‌شود یاری برسانند.

یک نمونه از فعالیتهای شان را در این زمینه بازگو می‌کنید؟

برای مثال یکی از فعالیتهای آنها تهیه گزارشاتی در مورد موارد نقض یا ناقضان حقوق بشر بوده که صرفآ جنبه آموزشی و اطلاع رسانی دارد، اما همین فعالیتها نیز برای خانواده این بچه ها بسیار نگران کننده شده است.

به چه علت؟

برای اینکه خانواده صدف بر ( یکی دیگر از اعضای این گروه که تحت پیگرد قرار دارد ) پس از تحت فشار قرار گرفتن توسط ماموران با این اتهام روبرو شده اند که دخترشان تحت لوای فعالیتهای حقوق بشری، مشغول به اطلاع رسانی به بیگانگان و به دشمنان کشور بوده است! این در حالیست که صدف تنها ۲۲ سال دارد و به گفته مادر صدف او مجبور به ترک تحصیل شده است و حالا در خارج از ایران به سر می‌برد.

گویا روشنک جم یکی از این فعالین حقوق بشر هم تحت پیگرد است اطلاعی از او دارید؟
بله، به غیر از صدف یکی دیگر از دوستان مریم به نام روشنک جم نیز که در حامیان حقوق بشر ایران فعالیت می‌کند نیز تحت پیگرد قرار گرفته اما از آنجا که زمان تفتیش منزل در خانه نبوده دستگیر نشده است. اما خانواده وی که از فرزندشان بی اطلاع‌اند توسط ماموران بازجویی شده اند و برای تحویل فرزندشان تحت فشار هستند.

در طول چندین روز گذشته که برای پیدا کردن مریم تحقیق می‌کردیم با برخی دوستان و همکاران مریم آشنا شدیم که کمک‌های زیادی به ما کردند. یکی از دوستان مریم به نام محمد ش از اعضای سابق حامیان حقوق بشر ایران بوده می‌گوید که اولین کسی که از این گروه بازداشت شده آرش ش است که اوایل مرداد پس از احضار تلفنی به ساختمان اطلاعات اراک ، خ امام ، جنب پل خیبر مراجعه می‌کند اما دیگر برنگشته و کسی از محل نگهداری او نیز اطلاعی ندارد.
علت فشار بر روی اعضای این گروه حقوق بشری چیست؟

محمد می‌گوید که دلیل بازداشت اعضای این گروه، همکاری برخی از اعضای حامیان حقوق بشر ایران با کمپینی در رابطه با زندانیان و کشتار دهه شصت است. (کمپین ایران- تریبونال)
خانم ماهوری قطعا دو هفته بی خبری مطلق از محل نگهداری دخترتان و وضعیت او بسیار برای شما سخت است چرا در این مدت سکوت کردید؟

چند روز اول پس از اینکه دخترم را دستگیر کردند، فکر می‌کردیم که بهتر است کسی اطلاع نداشته باشد از فعالیتها و دستگیری مریم و… حالا پس از اینکه شدیدا نگران سلامتی مریم هستیم و با گذشت بیش از دو هفته کماکان هیچ خبری از محل نگهداری و سلامت او نگرفته ایم، فکر می‌کنیم که بهتر باشد که در این مورد هر چه بیشتر اطلاع رسانی و کمپین کنیم، شاید از این طریق بتوانیم با مساعدت نهادها و سازمانهای حقوق بشری، بر ماموران امنیتی یا دستگاه قضایی برای مطمئن شدن از سلامت مریم و همچنین اجرای عدالت فشار وارد کنیم. و در این رابطه از همه کسانی که به نحوی قادر به کمک هستند از جمله مقامات دولتی و انتظامی‌ تقاضای مساعدت کنیم.

و سخن آخر؟

در پایان باز تقاضا مساعدت داریم از تمامی‌کسانی که قادرند کاری (هرچند بزرگ یا کوچک) در جهت یافتن و آزادی مریم بردارند، من از طرف خانواده و دوستان مریم از شما تشکر می‌کنم.