|
|
جاماندن از بازي برنده - برنده = ؟ / پرستو الهياري
پنج شنبه8 شهریور 1386
بعد از يك سال، هر چه مرور ميكنم بيش از كساني كه امضا كردهاند، ياد آدمهايي ميافتم كه با كمپين مواجه شدند و به هر دليلي امضا نكردند. از ته دل آرزو ميكنم يكبار ديگر، روزي ديگر، با يكي از ما مواجه بشوند، يكي از ما كه تا به حال به سراغشان نرفتهايم و بدون خجالت و بدون اينكه بخواهند از گذشته حرفي به ميان بكشند، با افتخار خودشان را جز اين رود خروشان بكنند.
آخر ِ اين بازي برنده- برنده است. انتها به هر تعداد امضا كه برسد، هر چند تا از قوانين كه تغيير كند و هر دستي كه در امور اجرايي مربوط به قوانين زنان برده بشود، به هر شكل ممكن باز ما برندهايم. زنان ايران با وجود داشتن تبعيضآميزترين قوانين در خاورميانه، طي اين سالها باسوادترين زنان اين منطقه را داشتهاند. ميزان مشاركت اجتماعي شان بيشتر از همسايهها و هممذهبانشان بوده است، و از توانايي هاي برجستهاي هم برخوردارشدهاند كه در كل دنيا قابل طرح بوده است. همه اينها حاصل هوش، شعور و فهم بالايشان است. و همه اينها با تازه قوانين موجود حال حاضر به وجود آمده است. بنابراين آخر اين بازي هر چه باشد، از قبل عقبتر كه نيست، بلكه از شواهد همين يك سال مشخص است كه به هر حال همه چيز رو به جلو است.
بنابراين تو هر توجيه يا نه! هر دليلي كه داشتهاي محترم، اما ميداني بزرگترين چيزها هم وقتي در مسير رود در جرياني ميافتند، به هر حال به حاشيه رانده ميشوند و رود هر طور شده خودش را به دريا ميرساند و اگر تو دانه، هسته و مغز گرانبهايي باشي كه با جريان همراه نشوي كنارههاي رود رسوب ميكني ولي اگر همراه بشوي مطمئنا جز روييدنيها و زيبايهاي كنار دريا خواهي شد. حالا انتخاب با تو است.
تو كه جز نويسندگان بنام مجله الكترونيكي معروفي هستي و با انتقاد به اينكه آگاهي لازم است، نه تغيير قوانين امضا نكردهاي! تو كه دانشجوي حقوق هستي و با انتقاد به اين كه اين بازيها موارد به اين مهم حقوقي را حل نميكند، امضا نكردهاي! تو كه جز اولين وبلاگنويساني بودي كه هزينه شيوه جديد آگاهي سازي را دادي و با اين انتقاد كه عمل خانم آ و ب اشتباه بوده در فلانجا، امضا نكردهاي! تو كه مسئول جايي بودهاي كه خيلي از زنان و دختران در انتهاي زندگيشان به آنجا پناهآوردند و با اين انتقاد كه اين تبعيض غلو آميز مطرح شده، امضا نكردهاي! تو كه سالها با آوازهء نام پدر، يا رفتار جسور و آزاديخواهانه خودت جز زنان توانمند بودهاي، با اين انتقاد كه تا وقتي فلان و بهمان، داوطلب آن حوزه باشند قابل اشكال است، امضا نكردهاي! تو كه جز 1 درصد اول نخبگان كشور محسوب ميشوي و با اين انتقاد كه زنان خودشان ترجيح ميدهند كه اينطور باشد، امضا نكردهاي! تو تو تو...
نگران نباش! دفعه بعد يكي ديگر از ما سراغ تو مي آيد. و كمپين پيش ميرود و تاريخ امروز را ميسازد. همانطور كه دلايل اينچنيني مردمان 50 سال قبل هيچ كدام از ما را قانع نميكند، 50 سال بعدي هم وجود خواهد داشت. و من آرزو ميكنم كه كسي مثل تو كناره اين رود رسوب نكند و هر چه زودتر هوشمندي هميشگيش را نشان بدهد.