|
|
گفت و گو با رئيس انجمن زنان بحرين:
ایجاد گفتمان با زنانی که با مشکل تابعیت رو به رو بودند آسان نبود
ترجمه:نيلوفر انسان
چهار شنبه10 آبان 1385
در بحرین،کشور همسایه ایران،قانون اعطای تابعیت مادران بحرینی به فرزندانی که حاصل ازدواج این زنان با مردان غیر بحرینی هستند،تصویب شد.برای تصویب این قانون گروههای زنان در بحرین کمپینی را در این کشور آغاز کردند.سر سختانه آن را پی گرفتند.با چالش ها رو به رو شدند و سرانجام به نتیجه رسیدند.
به بهانه اعطای تابعیت بحرینی از طرف پادشاه بحرین به 300 کودکی که از مادری بحرینی و پدری خارجی متولد شده اند مصاحبه زیر را که در مارچ 2006 با دکتر وجیهه البحرنا(1)،رییس انجمن زنان بحرین، انجام شده است ، مي خوانيم:
وضعیت کنونی قانون تابعیت در بحرین به چگونه است؟
قانون تابعیت در بحرین به مردان بحرینی این اجازه را می دهد که تابعیت خود را به فرزاندانشان منتقل کنند اما زنان بحرینی نمی توانند چنین کاری کنند.هنگامی که یک مرد بحرینی با زنی غیر بحرینی ازدواج می کند آن زن پس از 5 سال بحرینی محسوب شده و فرزندان وی نیز بی هیچ درنگی بحرینی به حساب می آیند.اما زنان بحرینی اگر با مردانی غیر بحرینی ازدواج کنند حق انتقال تابعیت خود را به فرزندانشان ندارند که این مسئله به این معناست که با فرزندان آنها مانند افراد خارجی برخورد می شود.آنها از خدمات پزشکی و بهداشتی،آموزشی و سایر مزیت هایی که مربوط به شهروندان بحرینی است برخوردار نیستند.
قانون فعلی چگونه زندگی زنان را تحت الشعاع قرار می دهد؟
طی ملاقاتی که ما با این زنان داشتیم متوجه شدیم که آنها نا امنی و بی ثباتی بسیاری را در خانواده های خود تجربه می کنند.این زنان باید هر ساله اجازه شهروندی کودکان خود را تمدید کنند.اجازه افزودن اطلاعات فرزندان خود را به گذرنامه هایشان نداشته و نمی توانند با آنها سفر کنند.فرزندان و همسران آنها غیر بحرینی محسوب می شوند.کودکانشان در آینده امنیت شغلی ندارند.استخدام آنها با مشکل رو به روست.اگر به مراکز پزشکی یا بیمارستانها مراجعه کنند مجبور به پرداخت هزینه گزافی هستند چرا که هزینه درمان در این مراکز تنها برای شهروندان بحرینی رایگان است.هنگام ثبت نام در دانشگاه این کودکان خارجی محسوب شده و اولویت با کودکان بحرینی است.
انجمن زنان بحرین چگونه کار بر روی مسئله تابعیت را آغاز کرد؟
طی یکی از سفرهای من به بیروت،(2)CRTD_Aانجمن زنان بحرین را به یک جلسه منطقه ای و سپس پیوستن به این کمپین دعوت کرد.این نظر مورد استقبال من قرار گرفت چرا که فکر کردم فرصتی مناسب برای بیان یکی از تبعیض هایی است که در بحرین بر ما روا می رود.در نوامبر سال 2004 به کمپین پیوستیم اما فعالیت رسمی خود را از ماه می سال 2005 آغاز نمودیم.
تا کنون این انجمن چه کارهایی در سطح ملی برای دفاع از حق تابعیت زنان انجام داده است؟
از ماه می سال 2005 با همکاری و پشتوانهCRTD-Aدو کارگاه آموزشی و سه همایش برای سازمانهای زنان در بحرین، رسانه ها،مجلسیان و اعضاء مجلس شورا برگزار کردیم.جلسه ای با زنان بحرینی که به ازدواج مردان غیر بحرینی در آمده اند داشتیم که نتیجه آن تحیر بر انگیز بود.در یک روز 140 زن به دفاتر ما آمدند و ما به غمها و داستانهای درد آورشان گوش فرا دادیم.این جلسه توسط روزنامه های محلی پوشش داده شد و تحولی عظیم را در جامعه ایجاد کرد.همه درباره آن صحبت می کردند و می گفتند که تا کنون از رنج این زنان چیزی نمی دانستند.با مطالعه این پرونده ها توانستیم دید گاهی تازه در این مورد ایجاد کنیم.هم چنین یک جلسه رسمی با شورای رهبری زنان در بحرین داشتیم چرا که آنها هم با روشی متفاوت در حال کار کردن بر روی این موضوع بودند. با اتحادیه های مختلف مجلس از قبیل اتحادیه اسلامی،اتحادیه اقتصادی،اتحادیه دموکرات ملاقاتهایی داشتیم و آنها حمایت کامل خود را از ما اعلام کردند.با سایر بخش های دولت از قبیل کمیته زنان و کودکان مجلس شورا نیز دیدار کردیم. آنها نیز از ما حمایت کردند.هم چنین از معاون وزارت داخلی در بخش گذرنامه و مهاجرت نیز دیدار کرده و او به ما وعده داد که بازبینی وسیعی در قانون تابعیت بنماید.اما وی چیزی درباره تغییر در این قانون به ما نگفت.
چالش های پیش روی شما برای اصلاح قانون تابعیت چیست؟
در بحرین مسائل سیاسی گوناگونی از جمله قانون اساسی،انتخابات مجلس و سایر مسائل محلی میان دولت و مخالفان آن وجود دارد. این مسائل بر رسانه ها نیز حاکم است.بنابر این گرفتن پوشش از این رسانه ها کار دشواری می نمود.هم چنین ایجاد گفتمان با زنانی که با مشکل تابعیت رو به رو بودند آسان نبود.اغلب آنها تمایلی نداشتند تا از مشکلات خود در رسانه ها سخنی به میان آورند.140 زن به دفتر ما آمدند و توقع داشتند در همان لحظه مشکل آنها را حل کنیم.آنها فرم های ما را به این امید پر می کردند که ما آنها را سریعا به پادشاه ارجاع داده و به فوریت تغییری ایجاد کنیم.اما هنگامی که از آنها می خواستیم که صبور باشند و برای حقوقشان به کمپین ما بپیوندند احساس نا امیدی می کردند.برای ما بسیار مهم بود که به بعد روانی این مسئله برای آنها نیز توجه کنیم.تجربه های تلخشان آنها را نا امید کرده بود.
آیا فعالیت های شما در بحرین با حمایت عمومی رو به رو شد؟
ما حمایتهای عمومی زیادی را از جامعه به دست آوردیم.هم چنین بسیاری از مقامات رسمی نیز از ما حمایت کردند.از جامعه جواب مثبتی گرفتیم. جوامع مذهبی نیز به اعلام حمایت از ما پرداختند.اگر چه آنها شدیدا با تغییر قانون خانواده مخالف بودند،اما مانعی برای تغییر در قانون تابعیت نمی دیدند.
تفاوتها و شباهتهای موجود در میان کمپین بحرین و کمپین سایر کشورها در این زمینه چیست؟
ما بسیار به هم شباهت داریم.با مشکل مشابهی مواجه هستیم.ممکن است که تفاوتهای اندکی وجود داشته باشد.به عنوان مثال وضعیت در لبنان بسیار پیچیده تر است.گروههای سیاسی بسیاری وجود دارند در حالی که مسیری که ما باید در بحرین طی کنیم با موانع کمتری رو به روست.در غیر این صورت دغدغه همه ما یکی است.علاوه بر آن در مصر این کمپین 20 سال طول کشید تا به نتیجه برسد.به نظر می رسد بحرین به چنان زمانی نیاز نداشته باشد.من فکر می کنم 2 سال هم برای اصلاح این قانون کفایت کند.
1- Wajiha Al Baharna
2- Collective for Research and Training on Development-Action
منبع: