|
|
لغو برنامه روز جهانی كودک
پنج شنبه21 مهر 1390
روزنامه شرق: برنامه روز جهاني كودك كه قرار بود روز دوشنبه در آمفي تئاتر پارك لاله برگزار شود، به دليل آنچه عدم صدور مجوز ناميده شد، لغو شد. در اين برنامه كه به همت «جمعيت دفاع از كودكان كار و خيابان» برگزار ميشد، جمعي از فعالان حقوق كودك حضور داشتند كه قرار بود درخصوص برخي از محوريتهاي مهم در زمينه حقوق كودكان به سخنراني بپردازند. با اين وجود عدم هماهنگي لازم بين ارگانهاي مربوطه، موجب آن شد كه در آخرين ساعات به برگزاركنندگان مراسم اطلاع داده شود كه اين برنامه مجوز ندارد. از همينرو شماري از اعضا و داوطلبان «جمعيت دفاع از كودكان كار و خيابان» روز دوشنبه با حضور در پارك لاله به پاسخگويي علل عدم برگزاري مراسم، به مردمي پرداختند كه جهت شركت در برنامه روز جهاني كودك به پارك لاله آمده بودند.
هشتم اكتبر هر سال، به نام «روز جهاني كودك» نامگذاري شده است. اين روز بايد يادآور مساله مهمي براي جهانيان باشد. كودكان، بخش مهمي از جمعيت جهاناند كه همواره يكي از بزرگترين قربانيان سياستها و مديريتهاي غلط جامعه جهاني هستند. همه ساله در اين روز در كشورهاي مختلف از سوي سازمانهاي غيردولتي فعال در زمينه حقوق كودكان مراسمهايي براي بزرگداشت روز كودك برگزار ميشود تا به خانوادهها، جامعه و مديران عالي رتبه و نهادهاي تصميمگيري متذكر شوند كه در سياستگذاريهاي خود، جايي را براي كودكان در نظر بگيرند. منظور از كودك بنا برآنچه در ماده يك كنوانسيون حقوق كودك آمده، افراد انسانى زير ۱۸ سال است. به موجب تعريف رسمى اعلامى از سوى سازمان بهداشت جهانى، انسان از بدو تولد تا ۱۵ سالگى، كودك ناميده مىشود. زماني كه سخن از حقوق كودك به ميان ميآيد، پيش از هر چيز، به كودك به عنوان يك انسان نگريسته ميشود، انساني كه به دليل آسيبپذيري بيشتر نياز به قوانين حمايتي خاص در برابر شرايط اجتماعي دارد.
در سالهاي گذشته يكي از مهمترين مسايل در بسياري از كشورهاي دنيا، پديده «كودك كار» بوده است. پديده كار كودك معلولي است كه علت آن تا زيربناييترين بنيانهاي اقتصادي جامعه امتداد مييابد. كار كودكان در واقع آينهاي است كه نمايانكننده شرايطي اقتصادي-اجتماعي است كه كودك را از حقوق انسانيش محروم ميكند تا در چرخه توليد، از او به عنوان كارگري كمهزينه بهره ببرد. كودك كار نه تنها خود قرباني اين شرايط تبعيضآميز است، بلكه خانوادهاي كه او را مجبور به كار ميكند نيز قرباني است. كار كودك البته به انحا و اشكال گوناگون، بنا به شرايط متفاوت فرهنگي بروز ميكند. كار كودك مقولهاي عام است كه كار در كارگاه و كارخانه، كار در خيابان، كار در باندهاي قاچاق و حتي كار در خانه را نيز شامل ميشود.
كار كودك كه بيترديد ريشه در مناسبات اقتصادي جامعه دارد، براي بازتوليد خود البته توجيهاتي را در روبناهاي جامعه به وجود ميآورد. در جامعه ايران گرچه مخالفتهايي با كار كودك ابراز ميشود، اما متاسفانه اين مخالفتها در بسياري موارد درباره فرم آن است. در واقع آنچه بيشتر مورد نظر قرار ميگيرد معمولا فرم كار، از قبيل سختي شرايط كار يا طولاني بودن زمان آن و... است. آنچه در اين ميان كمتر مورد توجه قرار ميگيرد، اين است كه اصولا كار كردن كودك، نه تنها اثرات مخربي در جسم او بر جاي ميگذارد و بقاي او را تهديد ميكند، بلكه پيشتر و بيشتر از آن تاثير منفي بر رشد و تكامل روحي و رواني كودك دارد. خواه اين اثر حاصل شرايط نامناسب محيطي باشد و خواه به دليل محروم كردن كودك از بهرهمندي از آموزش و تفريح. گرايشهايي كه بدون توجه به نيازهاي اساسي كودكان، صرفا به دنبال بهبود شرايط كار كودكان، يا توانمند كردن آنان در زمينه فعاليت اقتصادي هستند، دانسته يا ندانسته، بر مبناي مخالفت با كار كودك چشم ميبند