در سوگ هم بند/ بهاره هدایت خطاب به هاله سحابی: می مانم بر آرمانمان هاله، سخت و جانانه

کلمه: دو هم بند و دو هم درد. «بهاره هدایت» بعد از دو ماه که از جان باختن همبندنش می گذشت با حضور بر سر قبرش با «هاله سحابی» دیداری تازه کرد. از پاییز ۸۹ که «هاله سحابی» به زندان فراخوانده شده بود تا دو سال حکم زندانش را سپری کند، با «بهاره هدایت» دانشجوی زندانی که به ۹ سال و نیم زندان محکوم شده بود هم بند و هم درد شده بود. اما هاله که به دلیل بیماری پدر از زندان مرخصی گرفته بود دیگر به زندان بازنگشت و در مراسم تشییع پیکر پدر با «عزت» رفت.

به گزارش کلمه، «بهاره هدایت» در دوران مرخصی از زندان یعنی در مرداد ۹۰ با حضور در لواسان بر سر قبر «هاله سحابی» حاضر شد.

او دلنوشته ای را در همان زمان شهادت هاله سحابی خطاب به هم بندش نوشته بود و می گوید: «می مانم بر آرمانمان هاله.امیدوار و صبور. سخت و جانانه.»

متن کامل این نوشته به نقل از صفحه فیس بوک همسر «بهاره هدایت» به شرح زیر است:‏

به وسعتِ مهربانیِ همیشگی ات می اندیشم در این تنگنای عصیان زده و صداقتِ نابِ نایابت در این عفن آلودِ دروغ و مکر و ریا/به افق بلند و معصومانه چشمانت در این سیاهچالِ نمورِ بی روزن/به بزرگواریِ بی تکلفت و غروری که هرگز نداشتی و نفرتی که هیچ نشانی از آن در تو نبود/به آزادگی ات/به سادگی کودکانه و شیرینت و تجریِ بی امانی که داشتی به جرمت که همانا آزادی بود و انسان و عشق‏.

تو فرشته بودی/ تو عجیب و یگانه خوب بودی زن

می مانم بر آرمانمان هاله.امیدوار و صبور.سخت و جانانه.‏

اوین/خرداد۱۳۹۰

بهار