ابداع مفهوم خشونت مطبوعاتی در قوانین آرژانتین

از روز چهارشنبه 6 جولای 2011 درج آگهی های تماس جنسی در مطبوعات آرزانتین ممنوع شد. این تصمیم توسط رئیس جمهور آرژانتین گرفته شد و قدم مهمی در مبارزه با قاچاق ، تجارت انسان و تبعیض زنان محسوب می شود. بدین ترتیب یکی از خواسته های درازمدت جنبش زنان در این کشور برآورده می شود. این تصمیم خشنودی فمینیستهای قاره را در پی داشت. پس از به تصویب رسیدن ممنوعیت قاچاق انسان در سال 2008 ، 2221 نفراز دست دلالان تجارت انسان نجات یا فته و از این تعداد 1400 نفر طی 5 ماه گذشته آزاد شده اند.

از کاخ صورتی گزارش داده شد که درج اگهی های تماس جنسی در مطبوعات یک جرم و تبعیضی فاحش علیه حقوق زنان محسوب می شود.

 با امضاء این فرمان ما قدم بسیار بزرگی را برداشته ایم. درج آگهی های تماس جنسی فقط یک وسیله جرم در جهت قاچاق انسان نیست بلکه یک تبعیض عمیق علیه زنان نیز هست. این سخنان را رئیس جمهور آرژانتین کریستینا فرناندز- د- کریچنر در حضور بخش اعظمی از اعضای کابینه اش و نمایندگان جنبشهای زنان بیان کرد.

فرمان 936 ، با دستور اجرای آن در سراسر جمهوری آرژانتین در چارچوب مبارزه با قاچاق انسان، امضاء شدو در برگیرنده هدف تامین تعهدات منع خشونت علیه زنان و مطابق اساسنامه " بلئم دو پارا"( قراردادی بین کشورهای مختلف قاره آمریکاجهت جلوگیری، مجازات و از بین بردن هر گونه خشونت علیه زنان است) ، دفاع از حق زندگی بدون خشونت زنان است.

در جهت اجرای این فرمان، وزارت دادگستری توافق نامه ای را در همکاری با شورای ملی زنان برای درج آگهی های تماس جنسی و پخش رسانه ای تدوین خواهد کرد.

این اقدام پیشرفتی در جهت شکل گیری سیاستی است که متون مطبوعات را در زمینه تبعیض علیه زنان سمت و سومی دهد و قانون تازه به اجرا گذاشته شده خشونتهای جنسی را تکمیل می کند. بنابراین برای نخستین بار در قانونگذاری آرژانتین و قاره آمریکا مفهوم خشونت مطبوعاتی ابداع می شود. این قانون اینگونه تعریف می شود" درج و توزیع پیامهای مکرر و عکسها از طریق مطبوعات و رادیو تلویزیون که بصورت مستقیم و غیر مستقیم استثمار زنان را تقویت می کند و یا از طریق تصاویر به زنان توهین کرده، بدنام می کند، مورد تبعیض قرار میدهد، تحقیر، سلب منزلت می کند و حرمتهای زنان را زیر پا می گذارد، همچنین استفاده از زنان، نوجوانان و کودکان در تصاویر پورنوگرافی و پیامهائی، که تبعیض را مشروعیت می بخشد و الگوهای اجتماعی و رفتاری که باعث باز تولید نابرابری بوده را بنیان می گذارد و خشونت علیه زنان را تولید می کند". آگهی هائی که خدمات جنسی را تقویت می کنند براحتی در چارچوب تعریف توهین و تبعیض علیه زنان می گنجند.

سودهای کلان ناشی از استثمار

خواست ممنوعیت درج آگهی های تماس جنسی ، خواستی قدیمی از طرف جنبش هایی زنان، بویژه آنان که معتقدند روسپی گری وجهی از برده گی جنسی است، می باشد. سال 2010 تعدای از روزنامه های محلی تصمیم گرفتند که به موازات این خواسته از درج این آگهی ها خودداری کنند . این تصمیم گیری همزمان با گسترش شبکه استثمار جنسی و قاچاق انسان (که 80 درصد آنان را زنان تشکیل می دهند) در کشور بود. اما مطبوعات سراسری همچنان به پخش این آگهی ها که سودهای کلانی را به جیب آنان سرازیر می کند، ادامه دادند. طبق برآوردی از رئیس کابینه آنیبال فرناندز، انتظار می رود که این اگهی ها در روزنامه کلارین درآمدی معادل یک میلیون پزو در سال به این روزنامه بدهد. برآورد یک کمیته پارلمانی در اسپانیا در سال 2007 نشان داد که روزنامه های اسپانیائی درآمدی بیش از 400 میلیون کرون از طریق چنین آگهی هائی بدست آوردند.

این ممنوعیت منبعی پر منفعت اما دودوزه بازانه را برای مطبوعات متوقف می کند. در حالیکه صفحات تجاری آگهی ها را درج می کنند، مطبوعات جار و جنجال زیادی از گزارش قاچاق انسان و روسپیگری راه انداخته و برپیدا کردن راه حل های سیاسی برای این مسائل تاکید می ورزند. مسولین مطبوعات عادت ندارند مسولیت درج این آگهی ها را بپذیرند و سابقن هر گونه اقدامی را حمله به حق آزادی بیان عنوان کرده اند. کسانی که مدتهای مدیدی خواهان چنینی توقیفی بوده اند معتقدند که حق آزادی بیان را در درج آگهی های تبلیغاتی نمی شود ارزیابی کرد و مطبوعات را به همکاری با گروههای قاچاق انسان متهم می کنند. فرناندو گیل لوزانو، نماینده مجلس و نویسنده یک قانون پیشنهادی که در مجلس در سال 2010 معرفی شد، که بخاطرمبارزاتش با قاچاق زنان شناخته شده است در مصاحبه ای در هفته گذشته گفت: منظور من این نیست که مطبوعات و یا شرکتهای اینترنتی قاچاق انسان را تائید می کنند، اما من معتقدم که آنان از آنچه که پشت "روبرو 59 " ویا بخش "صحابه" بی خبر نیستند. آنان همچنین از پخش و ارسال مفاهیمی مانند "دختر مدرسه ای"، "همسایه" و "خوشگله" به شماره تلفن های همراه بی اطلاع نیستند. این به این مفهوم است که اگر قاچاق انسان صرفنظر ازاینکه یک جرم محسوب می شود عملی خشونت بار و عامل ظلم وستمی عمیق است، بنابر این مداری که این اعمال را تقویت می کنند در آن نیز سهیم هستند.

منبع: خبرگزاری فمینیستی آرتمیسا نوتیسیاس، ساندرا چاهر، ترجمه به سوئدی از ینی رونگرن تارنمای پرسپکتیو فمینیستی ، ترجمه به فارسی از شهرزاد امین