|
|
خدیجه مقدم : جان عزیزانمان در زندان مخوف ورامین در خطر است
دو شنبه19 اردیبهشت 1390
تغییر برای برابری ، خدیجه مقدم از فعالان حقوق زنان و مادران پارک لاله درباره زندان درنوشته ای درباره زندان کهریزک در سایت مادران پارک لاله خواسته است که «فریاد دادخواهی مان را بلندتر سر دهیم ، عزیزان مان را در سوله هایی مخروبه اسیر کرده اند . کهریزک دیگری افشا شده است . داغ کشته شدگان کهریزک ، هنوز، قلب مادران را به آتش می کشد و آمران و عاملان فاجعه ی انسانی کهریزک آزادند و افشاگران کهریزک در زندان .»
او ضمن ابراز نگرانی از وضعیت زندانیان نوشته است « زنان از هر طبقه و طیفی در شرایط بسیار نامطلوبی در زندان ها هستند .از موجود نازنینی چون هاله سحابی، مادر صلح و قران پژوه و فخرالسادات محتشمی پور، مسلمان وفعال سیاسی اصلاح طلب تا فریبا کمال آبادی و مهوش ثابت دو مادر بهایی ، به جرم عقیده در زندان اند. از وکیل و حقوقدان برجسته ای چون نسرین ستوده تا جوانان دانشجویی چون بهاره هدایت و مهدیه گلرو و شبنم مددزاده .از معلمی زحتمکش چون عالیه اقدام دوست تا دخترکرد جوانی چون روناک صفازاده و روناک ها و بهاره ها و مهوش های دیگردر چنگ ستمگران اسیرند .و تعداد دیگری که فقط و فقط برای همدردی با مادران عزادار ، چون لیلا سیف الهی - پزشک و ژیلامکوندی - شاعر به احکام سنگین 4ساله محکوم شده اند.همه ی عزیزان ما ، همراه با صدها زن زندانی گمنام و بی پناهی که در سوله های قرچک ورامین در بندند ، جان شان در خطر است .»
او از مردم آزدیخواه ایران و جهان و شخصیت ها و نهاد های حقوق بشری دنیا خواسته است که حکومت ایران را موظف به رعایت حقوق زندانیان کنند .