احمد زید آبادی: اين جايزه را تقديم می کنم به همسر و فرزندانم که در هراس و اضطراب سندروم ’زنگ خانه’ به سر می برند

به گزارش گویا ، آخرين نشست از کنفرانس روز جهانی آزادی مطبوعات سه شنبه در باشگاه ملی خبرنگاران در واشنگتن، پايتخت آمريکا برگزار شد که در پايان آن جايزه "گيلرمو کانو" ۲۰۱۱ به طور غيابی به احمد زيدآبادی اهدا شد.

مهرنوش پورضيايی، خبرنگار بی بی سی فارسی در واشنگتن می گويد که يکی از بخش های منحصر به فرد اين مراسم پيام های ويدئويی بود که برندگان سال های قبلی جايزه آزادی مطبوعات يونسکو از کشورهای خود برای احمد زيدآبادی ضبط کرده و فرستاده بودند.

او گفت: "آنها روزنامه نگارانی اند که همه مانند او روزهای بسيار سختی را تحمل کرده بودند و بهتر از هر کسی می دانستند که احمد زيدآبادی اين روزها چه روزگاری دارد. پيام همه اين بود که او تنها نيست و بايد قوی باشد."

احمد زيدآبادی، روزنامه نگاران و تحليلگران اصلاح طلب، از جمله چهره هايی بود که پس از انتخابات رياست جمهوری ۱۳۸۸ بازداشت و به طور دسته جمعی محاکمه شدند.

او در دادگاه به ۶ سال زندان، ۵ سال تبعيد به گناباد و محروميت دائمی از فعاليت های سياسی و اجتماعی محکوم شده است. وی در سال ۱۳۷۹ نيز يک سال را در زندان گذرانده بود.

احمد زید آبادی در پیام که ترجمه انگليسی آن برای حاضران در کنفرانس واشنگتن قرائت شد از غيبت خود عذرخواهی کرد و گفت: "دادگاه انقلاب افزون بر ۶ سال زندان ۵ سال تبعيد و محروميت از فعاليت هميشگی سياسی اجتماعی مطبوعاتی و حزبی مرا برای تمام عمرم از هر گونه گفتن و نوشتن محروم کرده است از اين رو هر گونه پيامی صرفا بر دامنه ی درد و رنج خود و خانواده ام می افزايد."

او می نويسد: "من در حرفه خود جز قلم و زبان ابزاری در اختيار نداشتم و در بکارگيری اين دو نيز از دايره به غايت تنگ و توان فرسای قوانين شان پا فراتر نگذاشتم."

موسسه بين المللی مطبوعات نيز جايزه قلم طلايی سال ۲۰۱۰ خود را به احمد زيدآبادی داده بود.

آقای زيدآبادی که در دوران تبليغات دهمين دوره انتخابات رياست جمهوری ايران از نامزدی مهدی کروبی حمايت می کرد، يک روز پس از انتخابات دستگير شد.

او در پيامش به مديرکل يونسکو جايزه اش را جايزه ای برای تمام زندانيان عقيدتی و همکارانش دانسته است.

آقای زيدآبادی می گويد: "من اين جايزه را که در واقع جايزه ايست برای تمام زندانيان عقيدتی در کشور و نيز همه همکاران در زندان و يا در ديار غربت که به نحوی گرفتارند تقديم می کنم به خانواده ام به خصوص همسر و فرزندانم که علاوه بر آلام روحی اين دو سال بيش از ده سال است که در هراس و اضطراب سندروم ’زنگ خانه’ به سر می برند و با هر زنگ بی موقع يا به موقعی قلب های کوچک و معصومشان به لرزه در می آيد."

وی می افزايد: "تقديم می کنم به مادر سهراب و همه مادران دلشکسته ای که فرزندانشان هرگز به خانه بر نگشتند تقديم می کنم به همه مادران و خواهران و دختران و فرزندانی که در فراق و هجران عزيزان در بند خود اشک بر گونه هايشان خشکيده نمی شود از آن جا که به ياد ما هستيد خداوند مهربان به يادتان باشد و به شما پاداش خير دهد."

احمد زيدآبادی پيشتر عضو هيات مديره انجمن صنفی روزنامه نگاران ايران، عضو انجمن دفاع از آزادی مطبوعات و دبيرکل سازمان دانش آموختگان ايران (ادوار تحکيم وحدت) بود.

سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (يونسکو) پس از برگزيدن وی به عنوان برنده جايزه "گيلرمو کانو" اعلام کرده بود: "انتخاب احمد زيدآبادی ادای احترامی است به شجاعت و مقاومت استثنايی او و تعهد کم نظيرش به آزادی بيان، دموکراسی، حقوق بشر، تساهل، و انسانيت. اين جايزه، علاوه بر او ادای احترامی است به ده ها روزنامه نگار ايرانی که در زندان هستند."

ايرينا بوکوا، دبيرکل يونسکو خواهان آزادی آقای زيدآبادی از زندان شده است.

جايزه جهانی آزادی مطبوعات با عنوان گيلرمو کانو را سازمان يونسکو از سال ۱۹۹۷ هر سال به يک فرد يا نهاد اهدا می کند که در هر جای جهان برای بهبود آزادی بيان تلاش کرده باشد، به ويژه اگر جان فرد در اثر اين تلاش به خطر افتاده باشد.