محمد سیف زاده و نسرین ستوده را از بازداشت خودسرانه آزاد کنید

جــرس: در پی ادامه بازداشت نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشری و همچنین دستگیری و وضعیتِ نامعلومِ محمد سیف زاده، استاد دانشگاه و وکیل مدافع تعدادی از زندانیان سیاسی، تشکلی تحت عنوان «برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر»، با صدور بیانیه ای مطبوعاتی، ضمن اطلاع رسانی جهانی در خصوص وکلا و فعالان حقوق بشری بازداشتی، خواستار اقدامی عملی در جهت آزادی آنان شد.

به گزارش سایت فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر، در این بیانیه که تحت عنوان "وکلای دادگستری در بازداشت خودسرانه و در معرض سرکوب هستند"، منتشر شده، خاطرنشان می گردد "به تاکید از دولتمردان ایرانی می خواهیم به آزار و اذیت مدافعان حقوق بشر پایان دهند و فورا و بدون قید و شرط آن عده از ایشان را که در حال حاضر در بازداشت هستند آزاد نمایند، و به طور کلی اعلامیه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر، اعلامیه جهانی حقوق بشر و معاهده های بین المللی حقوق بشر را که ایران به تصویب رسانده است، رعایت کنند."

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

یک وکیل حقوق بشری آزاد شد

وکلای دیگر دادگستری در بازداشت خودسرانه و در معرض سرکوب هستند

برنامه نظارت بر حمایت از مدافعان حقوق بشر، برنامه مشترک «فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT)، از آزادی وکیل حقوق بشری محمد اولیایی فرد استقبال می کند، اما نگرانی عمیق خود را از بازداشت خودسرانه وکلای حقوق بشری دیگر در ایران ابراز می نماید.
در روز 29 فروردین 1390، محمد اولیایی فرد، وکیل حقوق بشری، که در تاریخ 11 اردیبهشت 1389 دستگیر و به اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با رسانه های خارجی در باره پرونده بهنود». به یک سال زندان محکوم شده بود، پس از به پایان رسیدن حکم آزاد شد. برنامه نظارت از آزادی او استقبال می نماید، اما به شدت آزار و سرکوب ادامه دار وکلای دیگر حقوق بشری را محکوم می کند.

در روز 3 اردیبهشت 1390، وکیل مدافعِ محمد سیف زاده، وکیل سرشناس حقوق بشری و عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر، اعلام کرد که او دستگیر شده و در بازداشتگاه وزارت اطلاعات در شهر ارومیه، در شمال غرب ایران، به سر می برد. سیف زاده که به قصد کارهای تحقیقاتی از تهران به ارومیه سفر کرده و از دو هفته پیش ناپدید شده بود، اجازه یافت تماس تلفنی کوتاهی با خانواده اش داشته باشد و با پسرش ملاقات کند. در پی ملاقات که در حدود دو دقیقه به طول انجامید، پسر او گفت که پدرش در شرایط خوب جسمانی نبوده، وزن کم کرده و می لنگید. وکیل مدافع او اجازه ملاقات نداشت، اما بازپرس مسؤول پرونده به وکیل مدافع آقای سیف زاده گفت که او گویا در پی «مصاحبه با 30 ـ 20 تبعه افغانستان در آن شهر» در تاریخ 22 فروردین 1390 بازداشت شده است، اما اطلاعات بیشتری ارایه نکرد. محمد سیف زاده در روز 8 آبان 1389 به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» از طریق تشکیل کانون مدافعان حقوق بشر و «تبلیغ علیه نظام» از طریق مصاحبه با رسانه های خارجی در شعبه 15 دادگاه انقلاب به 9 سال زندان و 10 سال محرومیت از وکالت محکوم شد. او به این حکم اعتراض کرده است.

به علاوه، نسرین ستوده، وکیل حقوق بشری که در تاریخ 13 شهریور 1389 دستگیر و در 19 دی 1389 به اتهام «تجمع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور،» «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در یک سازمان غیرقانونی» به 11 سال زندان، 20 سال محرومیت از وکالت و 20 سال ممنوعیت از سفر به خارج محکوم شده بود تا به امروز در سلول انفرادی بند 209 زندان اوین در بازداشت خودسرانه مانده است.

در دی و بهمن 1389، خانم ستوده در شعبه 26 دادگاه انقلاب دوباره محاکمه شد و در روز 30 فروردین 1390 به اتهام «عدم رعایت حجاب» (پوشش اسلامی) به بهانه یک پیام ویدئویی که بدون بر سر داشتن روسری به مراسم اعطای جایزه حقوق بشر به او در ایتالیا ارسال کرده بود، به پرداخت 500000 ریال جریمه محکوم شد. باید در نظر داشت که بر اساس قوانین ایران، دادگاه انقلاب اسلامی به هیچ وجه از صلاحیت رسیدگی به این اتهام برخوردار نیست.

برنامه نظارت قاطعانه ادامه بازداشت خودسرانه محمد سیف زاده و نسرین ستوده و نیز ده ها مدافع دیگر حقوق بشر در ایران را، که با هدف مجازات آنها به خاطر انجام قانونی حرفه شان در چارچوب سرکوب عمومی جامعه مدنی ایران دنبال می شود، محکوم می نماید.

برنامه نظارت به تاکید از دولتمردان ایرانی می خواهد به آزار و اذیت مدافعان حقوق بشر پایان دهند، فورا و بدون قید و شرط آن عده از ایشان را که در حال حاضر در بازداشت هستند آزاد نمایند، و به طور کلی اعلامیه سازمان ملل در باره مدافعان حقوق بشر، اعلامیه جهانی حقوق بشر و معاهده های بین المللی حقوق بشر را که ایران به تصویب رسانده است، رعایت کنند.

برنامه نظارت، برنامه مشترک «فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر» (FIDH) و «سازمان جهانی مبارزه با شکنجه» (OMCT) است که به حمایت از مدافعان حقوق بشر اختصاص دارد و هدف اصلی آن پشتیبانی مشخص از این افراد در زمان نیاز است.