پایان خشونت بار تظاهرات روز جهانی زن در مصر

تغییر برای برابری : در روز جهانی زن ، فعالین زن و مرد مصری تظاهراتی میلیونی را در حمایت از حقوق زنان در میدان التحریر تدارک دیده بودند، که با درگیری های خشونت باری روبرو شد.

ریم شهین عضو جنبش تظاهرات میلیونی زنان مارچ می گوید: اصلاحات قانون اساسی ما را قانع نکرده است، چرا که آنها حقوق زنان را برای رویس جمهور شدن نادیده گرفته اند و هنوز هم حقوق زنان در این قانون برابر نیست.

این تظاهرات با بالابردن پلاکاردها و نوشته های زنان شرکت کننده شروع شد، آنها ایده های خود را با مردمی که در میدان التحریر بودند به اشتراک گذاشتند، اما نظراتشان برای اکثر کسانی که آنجا بودند غیر قابل قبول بود، یاسمین پرنی، عکاس ایتالیایی که در این تظاهرات حضور داشته می گوید:" احساس می کردم که مردم این کار را رسوایی می دانند، آنها حقوق برابر برای زنان نمی خواهند " پرنی گفتگوی طولانی با یک فروشنده کوشاری ( یک نوع غذای مصری) داشت که به او می گفت بهتر است خاموش باشد و نیازی نیست که صدایش را برای بیان عقایدش بالا ببرد.او همچنین معتقد بود که زنان باید در خانه بمانند و نیازی نیست که در سیاست دخالت کنند.این گفتگو نهایتا به درگیری منجر شد و مرد فروشنده همه ی پلاکاردها و کاغذهای فراخوان به تجمع را پاره کرد و روی زمین ریخت.

مردم در گروههای مختلف در میدان ایستاده بودند و اکثر محافظه کاران بسیار عصبی شده بودند. محمود احمد به خبرنگار الاهرام گفت : زنان مصری احساساتی هستند آنها با زنان غربی خیلی متفاوتند"

خیلی های دیگر به دلایل مذهبی با این تظاهرات و خواسته هایش مخالفت می کردند، مصطفی طارق در این باره می گوید : ما بر اساس قران زندگی می کنیم و قرآن به زنان اجازه نمی دهد که مانند مردان در جامعه نقش داشته باشند.

دراین میانه گروهی از فعالین حقوق زنان در کنار هم ایستاده بودند و بنرها و پلاکاردهای خود را با مضمون برابری زنان و مردان بالا گرفته بودند، گروه دیگری از مردان از سوی دیگر میدان برای برهم زدن راهپیمایی آنها وارد شدند. از این سو فعالان حقوق زن شعار : زنان و مردان ، برابرند" و " مسلمانان و مسیحیان برابرند" می دادند، آن گروه دیگر که بیشتر به اراذل و اوباش شبیه بودند شعار : " نه ، نه، مردم می خواهند که زنان به خانه بازگردند" و " قرآن ، قانون ماست " می دادند.

این صحنه بیشتر به یک مسابقه ی پرهیاهو شبیه بود تا یک گفتگو، به طوری که هیچ گروهی صدای گروه دیگر را نمی شنید، گروه اوباش بیشتر و بیشتر حالت خشن و عصبی به خود می گرفتند، اما راهپیمایان هم بر ماندن در میدان اصرار داشتند، تا اینکه مردان گروه مقابل به آنها حمله کردند و تعدادی از زنان را مورد آزار و اذیت قرار دادند، تا جایی که آنها مجبور به فرار شدند و در گوشه ی دیگر میدان جمع شدند اما اوباش آنها را تعقیب کردند تا جایی که به یکی از ایستگاه های ارتش رسیدند، نیروهای ارتش، مهاجمان را فراری دادند و زنان و دختران را به خانه بازگرداندند.یکی از زنان شرکت کننده که ترجیح داد ناشناس بماند به خبرنگار الاهرام می گوید : آنها مرا مورد آزار و اذیت قرار دادند، نمی دانم واقعا چه بگویم ؟" او بسیار خشمگین است و از همه می خواهد میدان را ترک کنند و به آنجا بازنگردند، حداقل امروز!
مونا عزت، فعال فمینیست مصری که در این تظاهرات حضور داشته معتقد است که این نتیجه ی سال های حکومت دیکتاتوری در مصر و غیاب فرهنگ فرهنگ است، او می گوید این مسائل نتیجه ی طبیعی دیکتاتوری رژیم قبلی است ، او همچنین فکر می کنئ که مردان مهاجم اراذل و اوباشی بودند که نماینده ی اکثریت جامعه ی مصر نیستند.

بیشتر مردم حاضر در میدان التحریر معتقدند که اعضای باقی مانده ی رژیم قبلی از پول دادن به این اوباش به عنوان تکنیکی صد انقلابی استفاده می کند، اسامه مطاوی که از کسانی است که هر شب در میدان تحریر خوابیده است در این باره می گوید :" آنها هر روز به اینجا می آیند تا تجمعات ما را به هم بزنند، همان آدم ها هر روز همان کار را تکرار می کنند."
راهپیمایان میدان را در حالی ترک می کنند که افسرده و غافلگیر شده و ترسیده اند. سارا رفعت می گوید: این اتفاق برای ما وحشتناک بود، اینکه مراسم روز جهانی زن چنین پایانی داشته باشد. زنان در تمام روزهای انقلاب اینجا و در میدان التحریر دست در دست مردان پایداری کرده بودند"

احمد مصطفی، یکی از هماهنگ کننده های این مراسم می گوید: "ما هیچ ارتباطی با سازمان های حقوق بشری یا جنبش های سیاسی نداریم، ما فقط و فقط مصری هایی بودیم که در میدان التحریر همدیگر را ملاقات کردیم و عقاید مشابهی داشتیم."
این جنبش در نظر دارد صدای خود را با برگزاری اعتراضاتی از این دست، نوشتن مطلب در این باره و برگزاری جلسات سخنرانی و گردهمایی به گوش همه برساند.

به نقل از الاهرام آن لاین