گزارش توصیفی یافته های نظرسنجی کمپین

تغییر برای برابری : پیش از این و در سالگرد کمپین یک میلیون امضا، گزارشی مختصر از نتیجه ی یک تحقیق میدانی که توسط فعالان کمپین انجام گرفته بود منتشر شد. آنچه در پی می آید، نتایج تفصیلی همان کار تحقیقی است، که در شهریور ماه 1389 توسط جمعی از فعالان کمپین یک میلیون امضاء در سطح شهر تهران انجام شد، جامعه آماری این تحقیق که با روش پیمایش انجام شد، شهروندان تهرانی بودند؛ و حجم نمونه ای معادل 295 نفر توسط پرسشگران در 13 محله تهران به صورت اتفاقی انتخاب شدند. در این گزارش، نخست مروری بر مشخصات زمینه ای پاسخگویان انجام می شود، و سپس به توصیف داده های به دست آمده پرداخته می شود. شما می توانید جداول و نمودار های مربوط به هر بخش را در ضمیمه ی مطلب که به صورت پی دی اف در پایان مطلب قابل دسترسی است، ببینید.

1. مشخصات زمینه ای پاسخگویان

در این قسمت، داده های مربوط به جنس، سن، وضعیت تاهل، تحصیلات، وضعیت فعالیت، وضعیت اقتصادی، و محل زندگی پاسخگویان مرور می شود:

جنس

حدود 70 درصد پاسخگویان زن، و 30 درصد آنها را مردان تشکیل می دادند. [1]

گروه سني

بیش از 70 درصد پاسخگویان زیر 34 سال سن داشتند. حدود 33 درصد بین 15 تا 24 سال، 37 درصد بین 25 تا 34 سال، 13 درصد بین 35 تا 44 سال، 10 درصد بین 45 تا 54 سال، و در نهایت حدود 6 درصد بیشتر از 55 سال سن داشتند. [2]

وضعيت تاهل

در بررسی وضعیت تاهل پاسخگویان، یافته ها نشان می دهد که حدود 52 درصد پاسخگویان مجرد، و حدود 48 درصد آنها متاهل بودند. [3]

وضعيت تحصيلات

بررسی داده های مربوط به سطح تحصیلات پاسخگویان حاکی از آن است که اکثریت آنها (حدود 55 درصد) تحصیلات بالاتر از دیپلم داشته اند. داده های تفکیکی نشان می دهد که به ترتیب تحصیلات حدود 36 درصد پاسخگویان در حد کارشناسی، 33 درصد در سطح دیپلم، 8.5 درصد کاردانی، و 7.8 درصد کارشناسی ارشد بودند. [4]

وضعيت فعاليت

بیش از نیمی از پاسخگویان (حدود 53 درصد) خود را شاغل معرفی کردند. پس از آنها، حدود 20 درصد عنوان داشتند که خانه دار هستند. حدود 18 درصد دانش آموز یا دانشجو بودند. 6 درصد نیز خود را بیکار معرفی کردند. 2.4 درصد پاسخگویان نیز بازنشسته بودند. [5]

وضعيت اقتصادي خانوادگی

بیش از نصف پاسخگویان (معادل 59.7 درصد) وضعیت اقتصادی خانواده خود را در حد متوسط ارزیابی کردند. پس از آنها حدود 25 درصد عنوان داشتند که وضعیت اقتصادی رو به بالایی دارند. و در نهایت، حدود 15 درصد عنوان داشتند که وضعیت اقتصادی رو به پائینی دارند. [6]

محل زندگی در تهران

با توجه به اینکه نمونه گیری این تحقیق در محلات مختلف تهران انجام شد، می توان محل سکونت پاسخگویان در پنج منطقه شهری طبقه بندی نمود. بر این اساس، 28 درصد پاسخگویان مقیم جنوب شهر، حدود 25 درصد ساکن شرق تهران، 23 درصد مرکز شهر، حدود 16 درصد شمال تهران، و در نهایت حدود 8 درصد ساکن غرب شهر بودند. [7]

2. توصیف داده های تحقیق

در این قسمت یافته اصلی تحقیق مربوط به یازده گویه در قالب جداول و نمودارهایی گزارش و توصیف شده است.

نگرش درباره حقوق برابر زن و مرد

یافته های تحقیق حاکی از آن است که حدود 75 درصد پاسخگویان به میزان زیادی موافق حقوق برابر زن و مرد هستند. پس از آنها، حدود 12 درصد تاحدودی موافق این موضوع هستند؛ و در نهایت حدود 9 درصد نیز اظهار داشتند که به میزان کمی موافق برابری حقوق زنان و مردان هستند. شایان ذکر است که حدود 2 درصد نیز در قبال این موضوع نظر خاصی ابراز نداشتند. [8]

نگرش درباره نصف بودن ديه زنان نسبت به مردان

محاسبه داده های آماری نشان می دهد که 82 درصد پاسخگویان مخالف نصب بودن دیه زنان نسبت به مردان بودند. در مقابل آنها، حدود 15 درصد موافق دو برابر بودن دیه مردان نسبت به زنان بودند. در میان این دو دسته نیز، حدود 3 درصد اعلام بی نظری کردند. [9]

نگرش درباره برابر شدن حق طلاق براي زنان و مردان

یافته های به دست آمده نشانگر آن است که حدود 80 درصد پاسخگویان موافق برابر شدن حق طلاق برای زنان و مردان بودند. در مقابل آنها، حدود 16 درصد با برابر شدن حق طلاق برای زنان و مردان مخالف بودند؛ و در میان این دو دسته نیز 4.5 درصد پاسخگویان اعلام بی نظری کردند. [10]

نگرش درباره حق چندزني براي مردان (تعدد زوجات)

یافته های تحقیق حاکی از آن است که حدود 85 درصد پاسخگویان مخالف تعدد زوجات برای مردان بودند. در مقابل آنها، حدود 9 درصد بودند که با حق چندزنی برای مردان موافق بودند؛ و در میان این دو دسته نیز حدود 6 درصد بودند که نظر خاصی ابراز نداشتند. [11]

نگرش درباره سپردن حق سرپرستي فرزند به مادر

نتایج محاسبات آماری نشان می دهد که حدود 71 درصد پاسخگویان موافق سپردن حق سرپرستی فرزند به مادر بودند. پس از آنها، حدود 18 درصد موضعی میانه اتخاذ کردند؛ و در نهایت حدود 13 درصد مخالف این موضوع بودند که حق سرپرستی فرزند به مادر سپرده شود. [12]

نگرش درباره سهم ارث زنان

یافته های تحقیق نشان می دهد که حدود 74 درصد پاسخگویان مخالف نصف بودن سهم ارث زنان نسبت به مردان بودند. اما، در مقابل آنها حدود 20 درصد پاسخگویان قرار داشتند که موافق دو برابر بودن سهم ارث مردان نسبت به زنان بودند. در میان این دو دسته نیز، حدود 6 درصد بودند که گزینه «نظری ندارم» را علامت زدند. [13]

میزان آشنایی با فعاليت هاي جنبش زنان

بررسی پاسخ ها نشان می دهد که حدود 73 درصد پاسخگویان با جنبش زنان آشنایی داشتند و تنها حدود 36 درصد اظهار داشتند که از فعالیت های جنبش زنان اطلاعی ندارند. از میان پاسخ های معتبر (یعنی افراد مطلع)، حدود 42 درصد آنها به میزان کمی از فعالیت های جنبش زنان مطلع بودند، پس از آنها حدود 37 درصد تاحدودی نسبت به فعالیت های جنبش زنان آشنایی داشتند؛ و در نهایت حدود 21 درصد پاسخگویان به میزان زیادی جنبش زنان را می شناختند. [14]

آشنایی با کمپين يک ميلون امضاء

یافته های پژوهش حکایت از آن دارد که حدود 33 درصد پاسخگویان کمپین یک میلیون امضاء را می شناختند؛ و در مقابل آنها حدود 67 درصد درباره این حرکت اطلاعی نداشتند. [15]

نحوه آشنايي با کمپین یک میلیون امضاء

محاسبه پاسخ ها نشان می دهد که حدود 33 درصد پاسخگویان از طریق ارتباط با داوطلبان کمپین، با این حرکت آشنا شده اند. پس از آنها حدود 32 درصد بواسطه شبکه دوستان و خانواده خود با کمپین آشنا شده اند. سپس به ترتیب، حدود 18 درصد از طریق سایت های اینترنتی، حدود 13 درصد از طریق شبکه های ماهواره ای، 3 درصد صدا و سیما، و 2 درصد از طریق مطبوعات با حرکت کمپین آشنا شده اند. [16]

میزان تمایل به مشارکت در یک حرکت جمعی

در پاسخ به این سوال که « تا چه ميزان حاضريد در يک تلاش جمعي براي بهبود وضعيت زنان و ايجاد قوانين برابر مشارکت کنيد؟»، حدود 39 درصد پاسخگویان گزینه های زیاد و خیلی زیاد را علامت زدند، پس از آنها حدود 36 درصد گزینه تاحدودی را علامت زدند، سپس حدود 15 درصد گزینه های خیلی کم و کم را برگزیدند؛ و در نهایت حدود 9 درصد نیز گزینه «نظری ندارم» را انتخاب کردند. [17]

مهمترين نياز زنان در جامعه ايران

یافته های تحقیق در مورد نگرش پاسخگویان نسبت به مهمترین نیاز زنان در جامعه ایران نشان می دهد که حدود 38 درصد پاسخگویان موارد مربوط به «برابری حقوقی» را به عنوان مهمترین نیاز جامعه زنان ایرانی مشخص کردند. پس از آنها، به ترتیب احترام اجتماعی با 13 درصد، امنیت با 10 درصد، و نیازهای معیشتی با 7 درصد در رتبه های بعدی قرار داشتند. نسبت های مربوط به سایر موارد در جدول قابل مشاهده است. [18]