رویای برابری

جنبش زنان خواهان حقوق برابر با مردان هستند. به هیچ وجه این خواسته، خواسته زیادی نیست. اما باید خدمت آنها که می گویند که چرا زنان به سربازی نمی روند ( طوری می گویند که انگار سربازی رفتن برای این افراد حکم شکستن شاخ غول را دارد ) عرض کنم که زنان نه ماه وضع حمل می کنند، درد زایمان را تحمل می کنند و دست کم کودک را تا سن دو سالگی به طور کامل مراقبت می کنند درحالیکه در بسیاری از مناطق ایران مادران حتی اختیار اظهارنظر درباره تعیین نام فرزند خود را ندارند. اگر پیشامدی رخ دهد و زنی مانند خانم شیرین عبادی با سابقه ای که در وکالت و قضاوت دارد، اگر بخواهد برای شهادت دادن در دادگاه حاضر شود شهادت او به تنهایی مورد قبول نیست اما در مقابل یک پیرمرد بی سواد می تواند به تنهایی شهادت دهد و مورد قبول دادگاه است.

اختیارات برابر زنان با مردان در زندگی خواست اصلی جنبش زنان است ولی انگار برخی آقایان که از این تبعیض حقوقی توانسته اند بسیاری از اختیارات زنان را که همانند مردان انسان و صاحب اندیشه هستند، تحت تصرف خود ببیند با برابری حقوقی زن و مرد این حیطه اعمال نفوذ خود را در خطر می بینند زیرا در صورت برابری، دیگر هیچ پدری حق ندارد دختر 13 ساله خود را به عقد پیرمرد 70 ساله در آورد، دیگر هیچ زنی برای گرفتن پاسپورت به اجازه شوهر نیاز ندارد، دیگر جان هر زن برابر با جان هر مرد است چون هر دو انسان هستند و از قوه تفکر کافی برخوردارند ( دنیای ما بر اساس توان فکری انسانها ساخته شده نه توان بدنی شان)، دیگر زنان می توانند اختیاردار خود باشند، به خواست خود ازدواج کنند و یا طلاق بگیرند و شهادتشان در دادگاه برابر یک مرد باشد وموارد دیگر.

بسیاری از مردان از اینکه زنان ایرانی از این اختیارت ( خود مردان این اختیارت را در زندگی دارند ) برخوردار شوند هراس دارند زیرا می دانند که دیگر هیچ حربه حقوقی را نمی توانند پیدا کنند که بر زنان سلطه داشته باشند.

و اما مهریه، که بسیاری از زنان با پذیرش شرایط برابر در متن عقدنامه حاضرند از مهریه صرف نظر کنند. حتی مسئله مهریه با برابری حقوقی زن و مرد قابل حل خواهد بود زیرا بر طبق اصل انکارناپذیر برابری انسانها هیچ انسانی نمی تواند از شریک زندگی خود انتظارات مالی نابرابر داشته باشد.این برابری سبب پیشرفت جامعه و بالا رفتن سطح آگاهی و فرهنگ مردم می شود و دورنمای ایران پیشرفته را نزدیکتر می کند.