دیدار جمعی از مادران عزادار ایران و حامیانشان با خانم لیتا بوتیانو رییس انجمن "مادران میدان مایا" پنجشنبه 22 جون در شهر جنوا

اخبار روز : چقدر آشنا بود آن درد که از دل این مادر سالخورده آرژانتینی بر می آمد؛ درد مشترک مادر بودن در سرزمین ناامنی و بی عدالتی!

در کنار برنامه های متنوع روز های 21-22 جولای در بزرگداشت زنان مبارز ایران و مادران عزادار آن ، یکی از فراموش نشدنی ترین این برنامه ها نشست دوستانه ای بود که با خانم لیتا بوتیانواز مادران میدان مایا ، مادران ناپدید شدگان آرژانتینی، داشتیم . نشستی که در آمیزش اشکها و خنده هایمان بار دیگر پیوند عمیق قلب های مادران ستم کشیده دنیا را تجربه کردیم.

این مادر که خود از زمان حکومت دیکتاتوری در آرژانتین دختر و پسر جوانش ناپدید شد ه اند، همچنان در تمامی طول این سالها تلاش کرده است تا صدای حق طلبی مادران سرزمین خود را زنده نگاه دارد.
چقدر آشنا و نزدیک بود داستان دل این مادر آنجا که می گفت ایکاش می توانستم برسر مزار فرزندانم بروم تا شاید با ریختن اشکی بر مزار آنها تسلی بیابم ؛ حقی بسیار طبیعی و ابتدائی که بسیاری از مادران عزادار ما از آن نیز محروم می شوند.

آنجا که این مادر آرژانتینی از سر گشتگی خود در جستجوی فرزندانش، در تمامی این سالها می گفت گویی سخن از زبان مادر سعید زینالی ها به زبان می آورد، و آنجا که از اظطراب کشنده مادران برای از دست دادن دیگر فرزندانشان حکایت می کرد ، گویی کلامش از دل مادر کیانوش و کامران برخاسته بود.
قتل و شکنجه ، گور های جمعی مخفی ، نومیدی های مکرر در مراجعه به مقامات و مراجع، همه گویی داستانهای ننگینی بود که تاریخ، شرماگین شاهد تکرارش بوده است، اما درسهایی که این مادر درد آشنا به ما داد هر بار هم که گفته شود تکراری نخواهد شد: امید ، استقامت، تداوم و تعهد به خواستهای آزادیخواهانه فرزندانمان.

باشد که این درسها چراغ راه ما باشد تا رسیدن مادران عزادارایران به تمامی خواست های برحق خود.

یاد آور میشود که قبلا نیز" مادران میدان مایا" همبستگی خود را با مادران عزادار ایران اعلام کرده اند از جمله در لینک زیر اطلاعاتی در معرفی این مادران و نیز اعلام همبستگی آنان با مادران عزادار ایران در تاریخ 5 مارچ 2010 آمده است