باز شدن پرونده وزارت خانواده از سوی رئیس شورای فرهنگی اجتماعی زنان

خبرگزاری بین المللی زنان ایران : پرونده تشکیل وزارتخانه ای تحت عنوان وزارت زنان یا وزارت خانواده طرحی است که این روزها مجددا از سوی رئیس شورای فرهنگی اجتماعی زنان مطرح شده است .

به گزارش خبرگزاری زنان ایران ، این طرح از مجلس هفتم به طرق مختلف رسمی و غیر رسمی مطرح بود اما به صورت جدی پیگیری نشد.

به گفته آلیا نماینده مجلس شورای اسلامی تهران پرونده این طرح تقریبا هر شش ماه یک بار باز می شود و بدون اینکه به نتیجه ای برسد بسته می شود و این بار هم توسط دکتر خزعلی رئیس شورای فرهنگی اجتماعی زنان مطرح شد.

وزارت خانه زنان یا خانواده !

همچنان نیز بر سر این موضوع بین نماینده های مجلس و اعضای شورای فرهنگی اجتماعی زنان و مرکز زنان و نهاد خانواده ریاست جمهوری اتفاق نظری حاصل نشده است و هریک برای خود دلیلی می آورد و آن را مستند می داند.

کبری خزعلی رئیس شورای فرهنگی اجتماعی زنان در این خصوص به ارتقای تشکیلاتی زنان در سه سطح اشاره کرد و گفت: یکی از آنها ارتقای سطح مرکز امور زنان و خانواده به معاونتی زیر مجموعه ریاست جمهوری است.

وی معتقد است که تشکیل وزارتخانه تشکیلات زنان را محدود می کند و موجب می شود تا این تشکیلات تنها به امور حمایتی بپردازد در نتیجه وزارت زنان نه لازم و نه مفید و نه ضروری می باشد.

همچنین مریم بهروزی کارشناس امور زنان یکی از افرادی است که نظری مخالف بر این طرح دارد .

وی معتقد است اولویت ما در مورد مسائل زنان، ایجاد وزارتخانه برای آنان نیست، بلکه ما انتظار داریم رئیس دولت دهم چند وزیر زن در کابینه‌اش داشته باشد.

فاطمه آجرلو نماینده مجلس شورای اسلامی نیز یکی دیگر از مخالفان این طرح است.

وی اظهار داشت: از انجایی که نیمی از جامعه را زنان تشکیل داده اند این کار شدنی نیست که بخواهند با یک سازمان یا وزارت خانه تمامی امور زنان را به آن محدود کنیم و در صورت عملی شدن این کار ، به طور حتم با مشکل مواجه می شود.

وزارت زنان؛ طرحی برای جلوگیری از قطعه قطعه شدن سازمان‌ها

در ماه‌های آخر سال گذشته مجلس‌نشینان شاهد طرح دوباره پیشنهاد ایجاد وزارتخانه‌ای برای زنان از سوی نمایندگان زن مجلس هشتم بودند. در حالی 7 زن نماینده مجلس از لزوم ایجاد وزارتخانه زنان حرف می‌زنند که هنوز بسیاری از لایحه‌های پیشنهادی دولت نهم باقی مانده است.

لایحه‌هایی که هرچند پرسروصداترین​شان لایحه "حمایت از خانواده" بود، ولی کم کردن ساعات کاری زنان، بومی گزینی جنسیتی و سهمیه‌بندی جنسیتی دانشگاه‌ها نیز جزء آن‌ها محسوب می‌شوند. هرچند تصویب برابری دیه زنان و مردان و ارث بردن زنان از زمین و اعیان را نیز باید جزء اقدامات مثبت این نمایندگان دانست.

نمایندگانی که پیشنهاد ایجاد وزارتخانه زنان را داده‌ بودند، آن را مستلزم ادغام سازمان امورخانواده وسازمان ملی جوانان دانسته‌اند. به طوری که به گفته زهره الهیان "قطعه قطعه شدن سازمان‌ها به مصلحت نظام نیست، بنابراین خواستار تشکیل وزارت زنان، خانواده و جوانان شدیم."