مقاومت سازمان تامين‌اجتماعي در برابر بيمه زنان نان‌آور

ایلنا: مديركل سابق دفتر امور زنان و خانواده بهزيستي گفت: اگر به حواشي اغلب اين جشن‌ها نگاه كنيد، قابل تشخيص است كه اغلب زنان سرپرست خانوار با نامه‌هايي كه در دست دارند به دنبال مسوولان مي‌گردند تا نامه‌هاي خود را به دستشان برسانند. همين مساله نشان مي‌دهد كه سازمان‌ها هنوز مسائلي از اين قشر را حل نشده باقي گذاشته‌اند.
فريد براتي مديركل سابق دفتر امور زنان و خانواده بهزيستي در گفت‌و گو با خبرنگار ايلنا، با اشاره به مشكلات زنان سر پرست خانوار در كشور تاكيد كرد: آخرين آمارها نشان مي‌دهد كه رقم زنان سرپرست خانوار نزديك به بيش از دو و نيم ميليون بوده و اين رشد تصاعدي به دليل رشد طلاق و تصادفات مي‌تواند زنگ خطري براي كشور و نهاد خانواده باشد. اين درحالي است كه وزارت رفاه و دفتر مطالعات اجتماعي اين وزارت خانه همچنان به آمار يك ميليون و 600 هزار زن سرپرست خانوار مطابق با سرشماري سال 1386 استناد مي‌كند.

زنان سرپرست خانوار به‌دنبال مسوولان

براتي با مطرح كردن اين مساله كه سازمان هاي حمايتي هرگز به دنبال توانمندسازي زنان سرپرست خانوار نبودند، به برپايي برخي جشن‌هاي خودكفايي مربوط به اين حوزه اشاره كرد و گفت: اگر به حواشي اغلب اين جشن‌ها نگاه كنيد، قابل تشخيص است كه اغلب زنان سرپرست خانوار با نامه‌هايي كه در دست دارند به دنبال مسوولان مي‌گردند تا نامه‌هاي خود را به دستشان برسانند. همين مساله نشان مي‌دهد كه سازمان‌ها هنوز مسائلي از اين قشر را حل نشده باقي گذاشته‌اند.
اين كارشناس اجتماعي ، معضل خودكفايي زنان سرپرست خانوار را مساله انكارنشدني دانست و افزود: متاسفانه هنوز سيستم‌هاي نظارتي از جمله مجلس، سوالي مبني بر اينكه بهزيستي، كميته امداد و حتي شهرداري چه تعداد زن سرپرست خانوار را به مرحله خوداتكايي رسانده، نمي‌پرسند و پيگير اين مساله نيستند .

نهادهاي اجرايي به دنبال رسوب زنان در مراكز حمايتي

به گفته براتي خلاء هاي اين چنيني باعث مي‌شود كه نهادهاي اجرايي ماند كيمته امداد و بهزيستي به جاي مباحث توانمندسازي و رفاه اجتماعي به دنبال رسوب زنان سرپرست خانوار به عنوان مددجويان تحت پوشش باشند تا شايد بتوانند در تعامل و چانه‌زني‌هاي مربوطه به گرفتن اعتبار و بودجه از دستگاه‌هاي دولتي موفقيت حاصل كنند.

مديركل سابق دفتر امور زنان و خانواده بهزيستي معضل موازي كاري دستگاه‌ها را قابل حل عنوان كرد و ادامه داد: نكته مهم آن است كه نمود ذهني و يا مباني نظري مربوط به زنان سرپرست خانوار ميان سازمان بهزيستي و كيمته امداد مقوله جداگانه‌اي است و در واقع تعريف و تئوري واحدي ميان مسوولان و كارشناسان در اين زمينه وجود ندارد.

زنان نان‌آور نمي‌توانند بيماري‌هاي خود را درمان كنند

اين كارشناس اجتماعي ، به مقاومت سازمان تامين اجتماعي در برابر بيمه زنان اشاره كرد و گفت: اگر مددجوهاي كميته امداد و بهزيستي به خصوص زنان سرپرست خانوار شهري طي 10 سال گذشته بيمه شده بودند، درحال حاضر شاهد ماندگاري اين زنان در بدنه سازمان‌هاي حمايتي نبوديم و حداقل به درصد كمي از خودكفايي زنان سرپرست خانوار افتخار مي‌كرديم؛

ابتدا بايد تعريف واحد و مشخصي از مقوله توانمندسازي زنان سرپرست خانوار ارائه شود و اين موضوع تعريف درست و واحدي به خود بگيرد.

او افزود: مشكلات بيمه در ميان زنان سرپرست خانوار معضل ديگري است كه پاي اين زنان نان‌آور را به ندرت به مراكز درماني مي‌كشاند.

براتي، كارشناس اجتماعي ياد اور شد: اگر چه در سال 1371 قانوني در كشور مصوب شد كه براساس آن بايد 40 درصد از حقوق پايه به زنان سرپرست خانوار داده شود اما نه تنها به اين قانون عمل نمي‌شود بلكه عمل به اين قانون هم دردي را دوا نمي‌كند.

اظطراب و افسردگي زنان نان‌آور را تهديد مي‌كند

مديركل سابق دفتر امور زنان و خانواده بهزيستي با اعلام اينكه برخي از زنان سرپرست خانوار نيازي به دريافت كمك‌هاي نقدي ندارند خاطر نشان كرد: ممكن است كه يك مددجو نيازي به دريافت مستمري‌هاي ماهانه از بهزيستي يا كيمته امداد نداشته باشد، اما سازمان‌ها به محض ورود مددجو و نيازمندان براي آنها پروژه تشكيل مي‌دهند و او را به سيستم‌هاي حمايتي وابسته مي‌كنند؛ چرا كه برخي از زنان سرپرست خانوار نيازي به پول ندارند اما حمايت‌هاي شغلي و شهريه فرزندان بيشترين نياز آنها است.

براتي به تحقيق صورت گرفته در اصفهان كه مربوط به سال 87 بوده اشاره كرد و ادامه داد: متاسفانه زنان سرپرست خانوار از نظر اضطراب و نگراني براي آينده فرزندان، انگ جامعه، افسردگي روحي و ... دستخوش مشكلات رواني و جسماني بي‌شماري هستند.