|
|
كمپين و ضرورت دموكراسي(2) / وبلاگ زندگی در آکواریوم
جمعه14 اردیبهشت 1386
دموكراسي بيش از اين كه يك ايدئولوژي يا چيزي شبيه آن باشد، يك روش است كه شايد الزامن حاصلش حقوق بشر يا عدالت نباشد اما تا كنون از بهترين روشها براي حكومت و نيز اداره هر سيستمي بوده است.
دموكراسي اين روزها انواع مختلف پيدا كرده است: دموكراسي حداكثري، دموكراسي گفتماني، دموكراسي ... . دموكراسي نمايندگي جز مهجورترينهايش است چون فاصله بين مطالبات مردم و مطالبات نمايندگانشان، چيزي است كه دموكراسي را كمرنگ ميكند. تا اينجايش را صاحبنظران و اساتيد حقوق و سياست و جامعهشناسي ميگويند. *
براي دموكرات بودن هر سازمان، بايد امكان انتخاب تصميمگيرندگان آن توسط حداكثر اعضا فراهم باشد و اين انتخاب بايد به صورت دورهاي قابل اجرا باشد و نيز لازم است كه هر جا نياز بود حداكثر افراد امكان خلع تصميمگير فعلي و انتخاب فرد جديد را داشته باشند. براي ايجاد چنين امكاني بايد همه كارها در آن سازمان براي همه شفاف و قابل پيگيري باشد.
كمپين شايد به يك معني مجموعهاي را شامل بشود كه به صورت ملي(تعداد زياد) به مبارزه براي تغيير و يا اصلاح چيزي اقدام ميكنند.
جوامعي كه براي تغيير ناعدالتي ها، تبعيضها و نابرابريها اقدام ميكنند، به شرطي موفق قلمداد ميشوند كه بتوانند آن نابرابري، تبعيض و يا ناعدالتي را كم كنند يا از بين ببرند. بهترين روش براي هر تغييري ايجاد نياز به آن تغيير است و بعد ايجاد خواست حداكثري.
بنابراين بين رضاشاه كه حجاب را به زور از سر مردم برداشت و يا در شرايطي به عنوان باج سياسي به زنان حق راي داد، با كمپين يك ميليون امضا كه مي خواهد ابتدا ضرورت تغيير را نهادينه كند و سپس تغيير را به عنوان مطالبه حداكثري بيان كند، تفاوت وجود دارد. از الزامات كمپين دموكراسي در تمام شيوه هاست. دموكراسي در كار مبارزاتي فرهنگي- سياسي. دموكراسي در واكنش به عكسالعمل حكومت و نيز عكسالعمل جامعه. دموكراسي در تصميمگيري در مواقع بحران و در مواجهه با موافقان و مخالفان.