|
گفتگو با بلال مرادویسی، از فعالان کمپین در کرمانشاه: زنان کرد نشین پتانسیل بسیاری برای شنیدن صدای برابرخواهی کمپین دارندسه شنبه18 اردیبهشت 1386 • کمپین یک میلیون امضا کی به کرمانشاه رسید؟ اگر شروع کار کمپین را زمان تشکیل کارگاه قرار دهیم، 8 دی¬ماه 1385 شروع رسمی کار کمپین در کرمانشاه و به¬تبع آن شهرهای اطرافش بوده است.اما از از همان ابتدای شکل¬گیری کمپین یک میلیون امضا و از طریق اینترنت با آن آشنا شده بودیم. • قبل از آغاز به کار کمپین در شهر شما ، فعالیت در حوزه زنان چگونه دنبال می شد و فعالان شهر شما چه شیوه هایی برای طرح مسائل زنان در پیش گرفته بودند؟ با قاطعیت نمی¬توانم به این پرسش جواب دهم اما آن¬چه مشخص است فعالیت منسجمی مختص به زنان در کرمانشاه انجام نگرفته است و اگر هم انجام گرفته بازتابش حداقل به من نرسیده است. البته باید به این نکته اشاره شود که حوزه زنان یکی از دغدغه¬های همیشگی فعالین مدنی کرمانشاهی بوده است و برگزاری همه ساله مراسم روز جهانی زن مؤید این امر است. • هسته اولیه کمپین در کرمانشاه چطور شکل گرفت؟ قریب به اتفاق اعضای اولیه کمپین اعضای انجمن¬های غیردولتی کرمانشاه و فعالین مدنی این شهر بوده¬اند و همگی حداقل در ابتدا از این ایده استقبال کرده¬اند، هر چند که متاسفانه بعدا فعالیت عده¬ای از اعضای اولیه کمرنگ¬تر شد اما خوشبختانه به مرور زمان علاقه¬مندان دیگری که بعدا با کمپین آشنا گردیده¬اند کمبود به¬وجودآمده را تا حتی جبران نموده¬اند. • کارگاه آموزشی کمپین را چطور برگزار کردید؟ چند نفر در این کارگاه شرکت کردند؟ بیشتر از چه قشر و چه سنی بودند؟ انجمن غیردولتی ژیار کرمانشاه میزبان کارگاه آموزشی کمپین در کرمانشاه بوده است. کارگاه در محل دفتر انجمن مذکور برگزار شد و هماهنگی¬های لازم برای تشکیل کارگاه نیز بر دوش اعضای این انجمن بود. • کارگاه چقدر در روند کارتان تاثیر داشت؟ تشکیل کارگاه از یک سو انگیزه¬های ایجادشده در شرکت¬کنندگان را انسجام بخشیده و جهت درستی به آن داده است و از سوی دیگر الگوی مناسبی را جهت فعالیت¬های بعدی اعضا ارائه نموده است که می¬تواند در پیشبرد اهداف کمپین در منطقه مؤثر واقع شود. • اعضای کمپین در کرمانشاه چطور با هم ارتباط می گیرند و هماهنگی های لازم بین داوطلبان چگونه برقرار می شود؟ اعضای فعال کمپین به¬طور متوسط هر ماه جلسه¬ی حضوری جهت هماهنگی و بررسی فعالیت¬های انجام¬گرفته برگزار می¬کنند. با الگوبرداری از فعالین مرکز، جهت سازماندهی فعالیت¬ها کمیته¬های مختلفی تشکیل شده است و اعضای در این قالب به فعالیت می¬پردازند. • در حال حاضر چندنفر در شهر شما با کمپین همکاری می کنند؟ با توجه به گسترده¬شدن روزافزون طرح میان افراد جامعه نمی¬توان رقم درستی از تعداد کسانی که مشغول جمع¬آوری امضا می¬باشند ارائه کرد. آن¬چه روشن است تمایل روزافزون افراد جدیدی برای فعالیت در کمپین است. در حال حاضر 20 نفر از داوطلبان کمپین به¬صورت منسجم و در قالب کمیته¬ها فعال هستند . • چند نفرشان مرد هستند؟ از جمع 30 نفره¬ی اعضای شرکت¬کننده در کارگاه 7-8 نفر مرد بوده¬اند. از این تعداد 4 نفر هم¬اکنون نیز در کمیته¬ها فعال می¬باشند. البته همان¬طور که قبلا نیز گفته شد در حال حاضر نمی¬توان رقم مشخصی گفت. • آماری ازتعداد امضاهای جمع شده در کرمانشاه دارید؟ هنوز تعدادی از فعالین امضاهای جمع¬آوری¬شده خود را تحویل نداده¬اند و رقم کلی مشخص نیست. اما تعداد امضاهایی که طی دو ماه اول در اختیار بنده قرار گرفته است نزدیک به هزار امضا است. • چه برنامه ای برای ادامه روند کار کمپین پیش بینی کرده اید مهمترین برنامه¬ی پیش روی اعضا برگزاری کارگاه¬های آموزشی در شهرستانهای تابعه است. چه آن¬که بسیاری از علاقه¬مندان ساکن شهرهای اطراف کرمانشاه تمایل خود را جهت همکاری با کمپین ابراز کرده و نوعا در حال حاضر نیز به فعالیت مشغولند. • واکنش مردم شهرتان نسبت به کمپین چه بوده و چقدر از این مسئله استقبال کرده اند؟ در پاسخ به این سؤال بایستی به مجموعه¬ای از واکنش¬های متناقض اشاره کرد. زنان مناطق کردنشین علاوه بر نابرابری¬های جنسیتی از شمار زیادی نابرابری¬های دیگر به موجب قومیت، مذهب و ... نیز رنج می¬برند. شرایط مذکور منجر به عدم توسعه¬یافتگی شدیدتر این مناطق به نسبت مناطق مرکزی¬تر کشور شده و در نتیجه¬ی آن زنان منطقه کمتر از آموزش به عنوان مهمترین شرط آگاهی برخوردار بوده¬اند. این امر موجب شده است که زنان منطقه از یک سو پتانسیل بسیاری برای شنیدن صدای برابرخواهی کمپین داشته باشند، اما از سوی دیگر فرهنگ به¬شدت مرد سالار حاکم بر منطقه مانع از به فعل رسیدن این پتانسیل¬ها شود. شخصا معتقدم مهمترین کارکرد کمپین در این منطقه این بوده که ندای برابری¬خواهی آن نقشی را که فرهنگ مردسالار محلی بر ذهن افراد جامعه پیرامونش با غبار تحجر کشیده، به هم زده است. این به¬هم¬زدن اگرچه در ابتدای امر غبار به پا می¬کند و دو طرف را آزار می¬دهد اما هنگامی که گرد و خاک می¬خوابد این ذهنیت آگاه زنان است که دیر یا زود منجر به رسیدن به حقشان می¬گردد. • فعالان اجتماعی و سازمان های غیردولتی چطور؟ جو شدید اختناق حاکم بر مناطقی که اقلیت¬های قومی و مذهبی زندگی می¬کنند مانع از حمایت آشکار بسیاری از فعالین مدنی و سازمان¬های غیردولتی می¬شود. از طرفی وجود تبعیض¬های ذکرشده در زمینه¬های دیگر بیشتر توجه فعالیت مدنی منطقه را به خود جلب کرده است. اما بی¬شک گسترش روزافزون کمپین توجه این دسته از فعالین را نیز جلب خواهد کرد. • لطفا کمی هم از تجربه هایی که در جمع آوری امضا داشته اید بگویید؟ به عنوان مرد مهمترین چالشی که در جمع¬آوری امضا با آن مواجهم جنسیتم است! متاسفانه هنوز برای بسیاری هضم این که یک مرد برای برابری حقوق زن و مرد فعالیت کند امکان¬پذیر نیست. کنایه¬ها و اهانت¬های هم¬جنسهایمان و نگاه¬های مشکوک و نامطمئن زنان و دختران جزء لاینفک کار مردان فعال در حوزه زنان است. • ارتباط تان با فعالین کمپین در تهران و شهرهای دیگر چگونه است؟ فعالین کرمانشاه از طریق ایمیل، تلفن و یا حضورا با فعالین تهران در ارتباط هستند، با فعالین شهرهای دیگر نیز فقط در حد جلساتی که در تهران برگزار می¬شود ارتباط برقرار می¬شود. • یکی از اتفاقات خجسته ای که در کمپین یک میلیون امضا رخ داده، همکاری و همیاری صمیمانه مردان در راه پیشبرد اهداف این کمپین و تحقق برابری حقوقی است. شما به عنوان یکی از مردانی که از همان ابتدا در کنار کمپین بوده اید چرا و چطور به مسائل حوزه زنان علاقمند شدید؟ تبعیضی که بر زن روا می¬شود فارغ از جنسیت بر تمامی افراد جامعه مستقیم یا غیر مستقیم ضربه وارد می¬کند، جنس این نابرابری¬ها به گونه¬ای است که لمس آن در زندگی پیرامونمان به غایت آسان است و بی¬عدالتی¬های این زمینه بسیار برجسته¬تر از موارد دیگر است، نگاهی گذرا به صفحه حوادث روزنامه¬ها مؤید روزمرگی ظلمی است که به زنان می¬رود. سپاسگذارم که به سوالات ما پاسخ دادید. |