شماره مقاله: 5674

مسیر:
صفحه اول > اخبار

لینک مستقیم:
/spip.php?article5674



برخی از حقوق برای کمپین یک میلیون امضا محفوظ است.

افكار عمومي بايد در مورد كاهش ساعت كاري زنان تصميم‌گيري كند

گفتگوی یک آسیب شناس اجتماعی با ایلنا

جمعه20 فروردین 1389


ایلنا: يك آسيب‌‌شناس اجتماعي معتقد است كاهش ساعت كاري زنان في‌نفسه بد نيست و مي‌تواند مثبت هم باشد اما نبايد براي تصويب آن عجله كرد و بايد اجازه داد كه افكار عمومي نسبت به اين موضوع حساس شود و نظرات مخالف و موافق در رابطه با كاهش ساعت كاري زنان در جامعه مطرح شود و سپس بر اساس خردجمعي نسبت به اين موضوع تصميم‌گيري شود.

انور صمدي‌راد در گفت‌وگو با خبرنگار ايلنا، گفت: كاهش ساعت كاري زنان مبحثي است كه در اكثر نقاط دنيا وجود دارد و ميزان كاهش ساعت كاري نيز بر حسب اينكه شرايط زن به چه صورت است، تغيير مي‌كند و قوانين منسجم و كامل در اين رابطه وجود دارد.

اين آسيب‌شناس اجتماعي ادامه داد: مدتي است كه بحث مربوط به كاهش ساعت كاري زنان در ايران نيز مطرح شده است و از آنجايي كه معمولا زنان شاغل، كارهاي منزل را نيز انجام مي‌دهند اين‌گونه به نظر مي‌رسد كه صرفا و قانونا وجود چنين تخفيف‌هايي براي زنان لازم است.

او تصريح كرد: اما توجه به اين نكته ضروري كه وقتي قرار است تغييري در جامعه ايجاد شود، هم اثرات مثبت به دنبال دارد و هم مي‌تواند عوارض منفي‌اي را به همراه خود بياورد.

صمدي‌راد توضيح داد: نبايد تغيير يك شبه اتفاق بيفتد و ابتدا بايد ساليان سال تحقيق و بررسي در مورد تغيير مورد نظر انجام داد و سپس فرهنگ‌سازي كرد و بعد به عملياتي كردن تغيير در جامعه پرداخت. زيرا كار فرهنگي، اطلاع‌رساني دادن و حساس كردن قشرهاي مختلف اجتماع براي ايجاد تغيير ضرورت دارد.

او ادامه داد: اگر كاهش ساعت كاري زنان قرار باشد در مجلس تصويب شود، ابتدا بايد فرهنگ‌سازي لازم در جامعه صورت گيرد تا در صورت بروز اين تغيير، آسيبي به قشر زنان وارد نشود زيرا با وجود اثرات مثبتي كه اين قانون مي‌تواند براي زنان ايجاد كند در صورت عدم فرهنگ‌سازي لازم تبعات مخربي نيز مي‌تواند به دنبال بياورد.

اين آسيب‌شناس اجتماعي گفت: يكي از نقاط ضعف مجلس اين است كه سعي مي‌كند در مدت زمان كوتاهي قوانين را تصويب يا رد كند و اين امكان را فراهم نمي‌كند كه بحث‌هاي لازم حول و حوش موضوع مورد نظر در جامعه شكل بگيرد و آسيب‌شناسي لازم در مورد موضوع انجام شود، نظرات مخالف و موافق در سطح جامعه مطرح شود و سپس در رابطه با تصويب يا رد هر موضوعي تصميم‌گيري كنند.

اين آسيب‌شناس اجتماعي به مجلسيان توصيه كرد: براي تصويب يا رد كاهش ساعت كاري زنان عجله نكنند و اجازه بدهند كه افكار عمومي حول اين موضوع شكل بگيرد و سپس در رابطه با آن تصميم‌گيري كنند.

او گفت: بايد كار كارشناسي در اين مورد به كارشناسان و دانشگاهيان سپرده شود و با برگزاري سمينار و مسابقات مقاله‌نويسي و درگير كردن تك‌تك مردم جامعه در اين بحث‌، افكار عمومي را حساس كرد و سپس در مورد مدت زمان كاري زنان تصميم گيري كرد.